440 0. POETAE MELICI.

qui tituli si a numero discesseris plane pedestris sermonis spe-
ciem prae se ferunt. Sed qui duobus versibus heroicis vel di-
sticho vel denique binis distichis constant, iam copiam verborum
ornatumque aliquem orationis admittunt. "Verum etiam.in his
titulis, quamvis quo spectet monumentum plane enuntient nomi-
nibus additis, passim haec ipsa nomina extrinsecus repetita de-
prehendimus, velut disticho subiectum ᾿άντιστάτης Anvoiog (Kai-
bel Ep. Gr. 22), tribus versibus praemissum Καλλίμαχος (ib. 23),
item Διονύσιος litteris minio insignibus (ib. 35) vel (Ἐπι)στήμων
τόδ᾽ ἐπόει ᾿Ἱπποστράτου σῆμα (ib. 8).*) Etenim prisci moris
lenaces pedestri titulo pariter atque versibus ornaverunt monu-
mentum, id quod Romani quoque observaverunt, velut in Seipi-
onum monumentis nomen defuncti miniatis litteris priseo more
inscriptum est, subsequitur elogium numeris astricbum, **) Igitur
non mirum accidit, si poeta pareus verborum praetermisit ea,
quae pedester titulus adiectus indieabat, velut arguit epigramma
Themistoclis monumento incisum, vid. Philoechorum ap. Harpoer.
(v. πρὸς τῇ πυλίδι “Ερμῆς) ᾿4ϑηναίων ἀρξαμένων τειχίξειν τὸν Ha-
ραιᾷ οἱ 0' ἄρχοντες τοῦτον ἀναϑέντες ἐπέγραψαν"

ἀρξάμενοι πρῶτοι τειχίξειν τόνδ᾽ ἀνέϑηκαν
βουλῆς καὶ δήμου δόγμασι πειϑόμενοι.

integrum est epigramma, sed exirinsecus erat adscriptum  The-
mistoelem et collegas una cum tribubus Mercurio hoe signum de-
dieavisse.***) Quidni idem licuisse Simonidi existimamus? nihil
igitur causae est, cur huie poetae abrogemus epigrammaía, quae
olim indice aliquo instrueta fuisse apparet, velut ep. 99 et 100,
quae plana sunt et expedita, si in pila “ακεδαιμονίων vel ᾿4ϑη-
' ναίων supra scriptum δαὶ.)

*) Etiam aliud epigramma (ib. 19) additamentum eiusmodi osten-
tat, sed tituli lectio nondum expedita.

**) Alia ratio est anaglyphorum, velut in vetere artis opere "Tana-
grae reperto (Kaibel 484):

"AugüAwne ἔστασ᾽ ἐπὶ Κιτύλῳ ἠδ᾽ ἐπὶ Δέρμυι.
Κιτύλος Αέρμυς

"**) Of. Harpoor. v. 'Ερμῆς ὁ πρὸς τῇ πυλίδι. Praeterea etiam, quo
anno signum dedicatum sit, verbis ἐπὶ Ὑβριλέδου ἄρχοντος, videtur ad-
notatum fuisse, cf. Hesych. ἀγοραῖος "Eouijs.

T) Etiam epitaphia Thermopylensia ep. 91 et 92, quamquam gen-