SIMONIDES. 423

83, [33 NE.
ΕΙΣ ΤῊΝ EN ZALAMINI NATMAXIAN.

Plutarch. vit. Themist. c. 15: Of δ᾽ ἄλλοι roig βαρβάροις
ἐξισούμενοι τὸ πλῆϑος ἐν στενῷ κατὰ μέρος προσφερομένους καὶ
περιπίπτοντας ἀλλήλοις ἐτρίψαντο μέχρι δείλης ἀντισχόντας, ὡς
due Σιμωνίδης, τὴν καλὴν ἐκείνην καὶ περιβόητον ἀράμενοι νί-
κὴν, ἧς οὔϑ᾽ Ἕλλησιν οὔτε βαρβάροις ἐνάλιον ἔργον εἴργασται λαμ-
πρότερον, ἀνδρείᾳ μὲν καὶ προϑυμίᾳ τῶν ναυμαχησάντων, γνώμῃ
δὲ καὶ δεινότητι Θεμιστοκλέους. Hoe carmen Schneidewin inter
imelica retulit: Suidas enim dicit v. Σιμωνέδης" . . . καὶ γέγραπται
αὐτῷ Δωρίδι διαλέκτῳ ἡ Καμβύσου καὶ “αρείου βασιλεία καὶ
Ξέρξου ναυμαχία δι᾽ ἐλεγείας, ἡ δ᾽ ἐν Σαλαμῖνι μελικῶς, ϑρῆνοι;
ἐγκώμια, ἐπιγράμματα, παιᾶνες, καὶ τραγῳδίαι καὶ ἄλλα. codd. nihil
variant, nisi quod E βασιλέως pro βασιλεία exhibet, at Eudocia
383 meliore libro usa: καὶ Ξέρξου ναυμαχία" καὶ ἡ ἐπ᾽ Ao-
τεμισίῳ ναυμαχία δι᾽ ἐλεγείας, ἡ δ᾽ ἐν Σαλαμῖνι μελικῶς. Atque,
eadem prorsus Sehol. Aristoph. Vesp. 1411 ed. Ald. Schneidewin
inde colligit Simonidem scripsisse carmen, cui ἡ Καμβύσου καὶ
Δαρείου βασιλεία fuerit nomen, deinde autem scribit καὶ Ξέρξου
ναυμαχία᾽ xoi ἡ μὲν ἐπ᾽ ᾿Δρτεμισίῳ δι᾿ ἐλεγείας κτλ. At auctor,
quem sequitur Suidas, ut Simonidis aetatem describeret, haud
dubie dixerai vixisse poetam regnantibus Cambyse, Dario, Xerxe.
(Idem significat auctor vitae Pindari p. 98 Westerm.: ἐπέβαλε
δὲ τοῖς χρόνοις Σιμωνίδου ἡ νεώτερος πρεσβυτέρου" τῶν γδῦν

poetae deeretum, vide quae supra T. II p. 383 exposui. Inde etiam
repetenda varietas ϑεοῦ, ubi elogium illud ϑεῶν exhibet. Possit sane
aliquis suspicari, cum Gregor. Naz. seripserit ἐπειδὴ τὸ παντελῶς ἀν-
' «μάρτητον ὑπὲρ τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν ἔταξεν ὁ ϑεός interpretem homi-
nem christianum suo periculo ϑεοῦ pro ϑεῶν dedisse in Simonidis
versu, sed ϑεοῦ etiam agnoscit scriptor incertus ap. Suid. v. συγγνώ-
μονα, qui Simonidem potius quam elogium usurpavit; huc adde so-
phistam, qui Phalaridis nomen mutuatus epistolas concinnavit, 129: τὸ
μηδὲν ἁμαρτάνειν εἰκότως ἴσως καὶ δικαίως ϑεοῦ νομίζεται. Quod
Lysias (Rutil Lup. lI 8) deorum propríwm substituit, non magis est
mirum, quam quod in elogio illo etiam scriptura ϑεοῦ reperitur. —
Klegia hac' fortasse usus Aristides or. 46, T. IL 219: Πλάτων...
Μιλτιάδην φησὶ τὸν ἐν Μαραϑῶνι, καίτοι τοῦτό ἐστιν ἐγγυτέρω ϑρήνου
τινὸς ἢ μέμψεως, καὶ τιμῶντος μᾶλλον ἢ κακίζοντος, ὥσπερ οὖς Σιμω-
νίδης εἴωϑε τιμᾶν ἐν voig ἐπιγράμμασιν- ὅμως δὲ καὶ Μιλτιάδης μετέχει
τοῦ καταλόγου καὶ περιέστηκεν αὐτῷ τὸ τῶν Πλαταιέων τῶν ὑπ᾽ αὐτοῦ
τότε κοσμηϑέντων᾽ κατηγυρίας γὰρ οὐδεμιᾶς αὐτοῦ προειρημένης ἐξ
ἀνάγκης τρόπον τινὰ ἀγωνίζεται, διὰ τὸ ἐνεῖναι τοὔνομα ἐν τοῖς δια-
πόνοις αὐτοῦ (haec ultima non intelligo) Fortasse Simonides in hac
elegia Plataeensium, qui soli Atheniensibus auxilium tulerunt, res for-
titer gestas in proelio Marathonio duce Miltiade attigit: itaque Aristi^
des hic Plataeensium fortunam cum Miltiadis sorte componit.