SIMONIDER. : 421

τῇ.
Μόνος ἅλιος ἐν οὐρανῷ.
18. [128.] |^ 1144
ῳω.-.-.«υ.. ..

Elo ἅλα στίξοισα πνοιά.

19. [133.]

- εἶῶὧὐἧγηο -..ὡντσυ-

D E)
Οὗτος δέ τοι ἥδυμον ὕπνον ἔχων.

80 A. [147 c.]

RUENUE T X) Ry OOQUNUUTTERX x

Ἕνα δ᾽ oiov ἔνεικε ϑεὰ μέγαν εἰς δίφρον.

80 B. [123.]

MA -.ὄ..

“Αμερόφων᾽ ἀλέκτωρ.

Adde Platon. Rep. II 365 C: οὐκοῦν, ἐπειδὴ τὸ δοκεῖν, ὡς δηλοῦσί μοι
of σοφοί, καὶ τὰν ἀλάϑειαν (ita Par. A. Vat. H Vind. EFAmbr. C. Ang.
B. Flor. ABCV, τὰν vel τὴν ἀλήϑειαν reliqui) βιᾶται.

Fr. 77. Theodor. Metoch. 90: Καὶ μόνος ἅλιος ἐν οὐρανοῖς
φησὶ Σερωφίδηῦ καὶ μόνος ᾿ἀριστοτέλης καὶ τὰ ἐκείνου συντάγματα

πᾶσα πρόϑεσις ἐστὶ τοῖς περὶ φιλοσοφίαν, --- οὐρανῷ seripsit Schneide-
win, sed praeterea videtur ἐν delendum. — ἅλιος, codd. Angel. Mom.
ἅγιος.

Ptr. 78. Schol. 1]. y 127: Ἔστιν ἡ φρὶξ κινουμένου τοῦ πνεύματος
ἀρχή" Σιμωνίδης δὲ αὐτὴν καὶ δεῖξαι πειρώμενος οὕτως ἔφη. Ἐς
ἅλα στίξουσα πνοιά. — sic' scripsi, nisi ὡς malis. — στέξοισα Schnei-
dewin, — πνοιά, avod Ursinus,

Fr. 79. Schol. Hom. Il. β 2: Ὅτι δὲ τὸ νήδυμος μετὰ τοῦ ν καὶ
οὐχὶ ἥδυμος, ὡς ἔνιοι, παρὰ τὸ ἡδύς, ὡς δῆλον ἐκ vov: Νήδυμος ἀμ-
φιχυϑείς, οἵ δὲ μεϑ᾽ Ὅμηρον καὶ χωρὶς τοῦ v λέγουσιν. . καὶ Σιμωνίέ-
δης᾽ οὗτος κτλ. — ἥδυμον Buttmann, ἄδυμον Schneidewin, vulgo ἥδυ-
μος. Cf. Eust. 1683, 28.

Fr. 80A. Cram. An. Paris. IV 186, 38: Νίκη" ᾿ἡπολλώνιος ὃ Meg
βίου ὁ ἔνεικει, τουτέστιν ἐν ἡ ὑποχωρεῖ (serib. ὃ £vl εἴκει, τουτέστιν
ὃ ἑνὶ ὑποχωρεῖ)" γέγονεν δὲ κατὰ ἀφαίρεσιν τοῦ ε, συγκοπῇ τῆς εἰ
διφϑόγγου" ὁ γοῦν Σιμωνίδης "ww y (παφετυμολογεῖ Nauck):
φησὶ γάρ᾽ ἐν δὲ οἴονεικει ϑεαὶ μ. εἰς ὃ Cf. Cram. ἀπ. Ox. I 440, 2:
Χειρὸς κατὰ ἀφαίρεσιν τοῦ ε γέγονε, παρὰ τὸ ἔχειν, ὡς παρὰ τὸ E
εἴκειν κατὰ Σιμωνίδην νίκη. In Simonidis versu scripsi ἕνα δ᾽ οἷον
ἔνεικε ϑεά, possis coniicere ἑνὶ δ᾽ οἵῳ Εἴκει θεὰ μέγαν δίφρον, sed
nequaquam necesse est, Simonidem ipso verbo εἴκειν usum esse cre-
damus, Hartung ἐν δ᾽ Οἰνεὺς εἴκει ea, μέγαν εἰς δίφρον (im farvosoy).

Fr. 80B. Athen. IX 374D: Σιμωνίδης" ἱμερόφων᾽ ἀλ. sed B ἦμε-