Ϊ SIMONIDES., 415 58. [32.] 4Z£u-u4dvv-uu.- -LV.-ulvvvv-- Eye uM Lu S«.— 4Zu-4--r1v0.-U0 δ. τυν.-υν...- ἐν-νν-εν-Ὁ PAL Ἔστι τις λόγος ποτὲ τὰν ἀρετάν ναίειν δυσαμβάτοις ἐπὶ πέτραις, viv δέ μιν ϑεῶν χῶρον ἁγνὸν ἀμφέπειν, οὐδ᾽ ἀπαντᾶν βλεφάροις ϑνατῶν femen, 5 ᾧ μὴ δακέθυμος ἰδρώς ἔνδοϑεν μόλῃ 9, ἵκηταί τ᾽ ἐς ἄκρον ἀνδρείας. 59. [83.] Τοῦτο γὰρ μάλιστα quo ἔστυγε πύϊρ. Fr. ὅ8. Clem. Alex. Strom. IV 585: εἰκότως οὖν Σιμωνίδης γρά- gti ἔστι κτλ. Resp. Theodoret. XII 172: οὐδὲ Σιμωνίδην τὰν ἀρετὰν εἰρηκότα ναΐέειν (Ὁ ναέειν δὲ) δυσβάτοις ἐπὶ πέτραις. — V. 1. ἔστι, Sehneidewin ἔστε δέ. — ποτὲ adieci voculam necessariam, ut νῦν v. 3 arguit. Simonides enim Hesiodum Op. 287 secutus Virtutem dieit olim in "rupibus inaecessis habitare solitam nunc (h. e. ubi numina divina ter- ram reliquerunt) in coelo inter deos versari. Virtutis sedem in monte summo parum scite exornavit Quintus Smyrn. V 61 et XIV 195. — V. 2. ναίειν, ap. Cl. vulgo νέειν. — V. 8. ϑεῶν scripsi, legebatur $vav, Sehneidewin Ayvav δέ μιν θεὰν, Hartung μόναν δὲ μονόϑεν coniecit, ego antea οὐρανὸν δὲ μιν ϑεῶν. --- V. 4. οὐδ᾽ ἀπαντᾶν βλεφάροις ϑνατῶν ἔσοπτον scripsi, legebatur οὐδὲ πάντων f. 9. ἔσοπτος, nisi forte poeta ἐσύβδαν Scripsit, ef. Callim. fr. 522 ΜΜούσῃσι γὰρ ἦλϑον ἐσόβδην. Schneidewin οὐδὲ μὰν vel γὰρ! et γλεφάροις seripsit. — V. 6. μόλῃ 9", ἵκηταί τ᾽ scripsi, vulgo μόλῃ, ἕκητ᾽. Nihil egerunt Emperius scribens Pu τ᾽, Doederlein, qui post £ ἔσοπτος plene interpungit, οὐκ ἂν ἵκοιτ᾽, Hartung ἴδρως ἐν σϑενοτόλμᾳ δέῃ, ἴκῃ τ᾽ ἐς ἄκρον ἀνδρεΐας. Fr. 59. Herodian. σε. μ. λέξ. 12, 18: , IIog: οὐδὲν εἰς vo λῆγον οὐδέ- τερον μονοσύλλαβον, ἀλλὰ μόνον τὸ πῦρ' ὅπερ Σιμωνίδης καὶ ἕνεκα μέτρου δισυλλάβως ἀπεφήνατο' τοῦτο γὰρ μάλιστα φηρὲς ἐς τύγε πύϊρ, quae correxi similiterque Emperius, ut de leone sit sermo (Ari- Stot. Hist. An. 1X 31, 2), quamquam loci emendatio anceps, cum ne illud quidem sit certum, utrum Ceus an Amorginus poeta sit intelli- gendus. Lobeck φῆρες ἔστυγον πύϊρ scripsit, Reisig φρὲς ἐς τόγε ul Trimetrum efficiunt Ahrens τὸ yàg (vel καὶ yag) μάλιστα φῆρες ἔστυ- yov πύϊρ, et qui similiter corrigunt, Sehneidewin τῇ γὰρ et Hecker (οὐ γὰρ... πύϊρ:). Ceterum zórg fortasse Phrygibus usitata fuit forma, quam significat "Plato Cratylo 410A.