474 " ^ - POETAE MELICI.

56. [991

Plutarch. vit. Thes. c. 17: Ἐκυβέρνα δὲ τὴν ναῦν ᾿ἅμαρ-
συάδας Φέρεκλος, ὥς φησι Σιμωνίδηρι. Est ex eodem carmine,
ex quo fr. 54 et fr. 55.

51. [10.]
HA TT PUE CONV) νυ -“ IUE V AULAS
λδλωον-νυν- πυν.υν.-.Ὁ
Ζωνμ.υν -.«.«.,λἔὁἐὐν-ὡὖυν.-... μεν
Συ--ἐἡν--“ε,͵ὐὖφσοὀμουνυ-ς-;,:.σἹἹλ-
ὄνευυ-΄ΟΟυὁὐ..--«“-υ-Ὁ
ευν- UU L.X wc HE —-

Τίς κεν αἰνήσειε νόῳ πίσυνος Aívóov ναέταν Κλεόβουλον
ἀενάοις ποταμοῖς ἄνϑεσί τ᾽ εἰχρινοῖσιν
ἀελίου τε φλογὶ χρυσέᾳ λιπαρᾶς τε σελάνας
καὶ ϑαλασσαίαισι δίναις ἀντία ϑέντα μένος στάλας;
5 ἅπαντα γάρ ἐστι ϑεῶν ἥσσω" λίϑον δὲ 1189
' , u » L - L1 [d u
καὶ βρότεοι παλάμαι ϑραύοντι᾽ μωροῦ φωτὸς ἄδε βουλά.

Fr. 67. Diog. Laert. I 89: Οὗτος (λλεόβουλος) ἐποίησεν ἄσματα
καὶ γρίφους εἰς ἔπη τρισχίλια καὶ τὸ ἐπίγραμμά τινὲς τὸ ἐπὶ Μίδᾳ τοῦ-
τόν φασι ποιῆσαι" “Χαλκέη παρϑένος εἰμί, Μίδεω δ᾽ ἐπὶ σήματι κεῖμαι,
Ἔστ᾽ ἂν ὕδωρ τε νάῃ καὶ δένδρεα μακρὰ τεϑήλῃ, Ἠέλιος δ᾽ ἀνιὼν
λάμπῃ λαμπρά τε σελήνη, καὶ ποταμοί γε ῥέωσιν, ἀνακλύξῃ δὲ ϑάλασσα,
Δύτου τῇδε μένουσα πολυκλαύτῳ πὶ τύμβῳ ᾿Δγγελέω παριοῦσι, Μίδας
“ὅτι τῇδε τέθαπται. Φέρονσι δὲ μαρτύριον Σιμωνίδου ἄσμα, ὅπου φησί"
Τίς κτῖ. Inter Encomia retulit Schneidewin, sed potius ex Threnis
versus petiti videntur. Ceterum credo Simonidem aliud quod Cleobuli
poematium, non nobile illud in Midam epigramma respexisse, quod
Homeri nomine ferebatur; nam ibi χαλκέη παρϑένος, hic λέϑος memo-
ratur, nisi haee sic conciliare velis, ut marmoreae columnae Sirenem
impositam fuisse statuas, quamquam Krische de Platonis Phaedro p. 105
non haesit. Cf. etiam Rathgeber Münzen der Athen. p. VIIL — V. 1.
vóo, cod. Mon. νῷ. — πέσυνος, conieci πινυτός. — Υ 3. ἀενάοις cod.
Mon. , vulgo ἀεννάοις. — εἰαρινοῖσιν scripsi, vulgo εἰαρινοῖς, αὖ versus
pentametri speciem referat: hoc ut evitetur, aut ποταμοῖσιν aut εἰαρι-
νοῖσυν scribendum: hoc nunc praetuli. — V. 8. χρυσέᾳ λιπαρᾶς τε σε-
λάνας seripsi, nisi χρυσέου malis, legebatur χρυσᾶς τε σελάνας (Her-
mann χρυσέας), quod omnino vitiosum. Poteram leniore medela adhi-
bita χρυσέᾳ δίας ve cs. scribere, sed numero versus minus commodo.
— V. 4. δέναις, Cobet δένῃς. — ἀντία ϑέντα scripsi, nam quod Ross-
bach et Hartung reposueruni, ἀντιτιϑέντα ferri nequit, ἀντιϑέντα μένος
στάλας Stephanus, ἀντιϑέντα We (μένας) στήλας codd., ἀντιϑετού-
μενος στήλας ed, Frob. — V. 6. βρότεοι Hermann, v. βρότειοι. i