SIMONIDES. 413

ἰοστεφάνου γλυκεῖαν ἐδάκρυσαν
ψυχὰν ἀποπνέοντα γαλαϑηνὸν τέκος.

I 53. (85.]
"9*4 VM
* iu E B kh m
Ru EA WU OX/ o XU OX X Lov ol -
-^uv-.v--£u0).£v--

2. Ὃς δουρὶ πάντας

ψνέχασε νέους δινάεντα βαλών

"Avavoov ὕπερ πολυβύτρνος ἐξ ᾿Ιωλκοῦ᾽

οὕτω γὰρ Ὅμηρος ἠδὲ Στασίχορος ἄεισε λαοῖς.

54. [29.]
e — LUV.
UE£ OX ELA -.—..-.4.wWWu —-—
Φοινίχεον ἱστίον ὑγῷῳιῴμ 1138
πεφυρμένον πρινὺς ἄνϑει. . . ἐριϑάλλου.
55. [801

T
ῳῳνευν-Μ  -.«ννον.. -.

Βιότον κέ σε μᾶλλον ὥνασα πρότερος ἐλθών.

ἰοστέφανον Ῥυχὰν γλυκεῖαν | ἐδάκρυσαν ἀποπνείοντα y. v. scripsit. —
V. 8. τέκος L, τόκος V, τέχος P.

Fr. 53. Athen. IV 172 E: ὅτι δὲ τὸ ποίημα τοῦτο (481a) Στησι-
χόρου ἐστίν, ἱκανώτατος μάρτυς “Σιμωνίδης ὃ ποιητής, ὃς περὶ τοῦ
Μελεάγρου τὸν λόγον ποιούμενός gno: ὃς δουρὶ κτλ. — V. 1. ὃς"
L, ὡς PV. — V. 2. víxacs νέους L, vixag: ἐνεοὺρ APV, νικᾶν ἐνεόυς B.
— δινάεντα, B δινήεντα. — V. 4. ἠδὲ, B ὡς δὲ. — Στασέχορος, BP
στησίχορος.

Fr. 64. Plut. vit. Thes. c. 17: Τότε δὲ τοῦ Θησέως τὸν πατέρα
ϑαρρύνοντος καὶ μεγαληγοροῦντος, ὡς χειρώσεται τὸν Μινώταυρον,
ἔδωκεν ἕτερον ἱστίον λευκὸν τῷ κυβερνήτῃ (Αἰγεύς), κελεύσας ὑποστρέ-
qovra σωζομένου τοῦ Θησέως ᾿ἐπάρασϑαι᾽ τὸ λευκόν, εἰ δὲ μή, τῷ μέ-
λανι πλεῦν καὶ ἀποσημαΐνειν τὸ πάϑος" ὁ δὲ Σιμωνίδης οὐ λευκόν
φησιν εἶναι τὸ δοϑὲν ὑπὸ τοῦ Αἰγέως, ἀλλὰ φοινίκεον xri. καὶ τοῦτο
τῆς σωτηρίας αὐτῶν ποιήσασθαι σημεῖον. — V. 1. ὑγρῷ πεφυρμένον,
Bab πεφυρμένον ὑγρῷ. - πρινὸς, X τρυγός, Meziriac πρίνου. Deinde
lacunam indicavi, nisi forte πρινὸς ἐριϑαλέος ἄνϑειϊ, Hartung πρίνου
τ᾽ ἄνϑεϊ καὶ ἐριϑάλου.

Fr. 55. Schol Soph. Aiaec. 740: Καὶ ἐν (cod. G παρὰ) Σιμωνίδῃ

ἐπὶ τοῦ πρὸς Αἰγέα ἀγγέλου πεμφϑέντος" Βιότω (cod. G βίος ὅπ) καί
6e x14. correxit Hermaun βιότου κε. --- ὥνασα, Schneidewiu coni. ὄνασα.