D : SIMONIDES, 411

. Ὁμιλεῖ δ᾽ ἄνϑεσιν, (orc) μέλισσα
ξανϑὺὸν μέλι μηδομένα.

48. [85.] ^^ 1136
RU RE XU uy Xu ud Y.
-uddo-vuuM
OR CAE E E S R0 ER.

Ὁ δ᾽ ἵκετ᾽ ἐς Κόρινθον, οὐ Μαγνησίαν
ναῖεν, ἀλόχου δὲ Κολχίδος
σύνϑρονος ἄστεος Λεχαίου τ᾽ ἄνασσεν.

49. [911

δωω-υὺὧν-- ἡ ψονν....

Καὶ σὺ μέν, εἴκοσι παίδων μᾶτερ, ἵλαϑι.

eit hue de audiend. rect, rat. c. 8 et de amore prol. c. 5. Cf. Cram.
An. Ox. ὃΠΙ 173, 12. Καλῶ δέ σε... καὶ μέλιτταν Μούσης" οὐκ ἀπό
τινων ϑύμον xe δριμυτάτων ἀνθέων ξανϑὸν μέλι μηδομένην, ὥς
φησιν ὁ Σιμωνέδης κτλ. Ín ordinem redegi, nam Simonides poetam
vel Musam cum apibus comparavisse videtur, cf. Plato lone 534 B.
Hartung ὁμιλεῖ δ᾽ ἄνϑεσι δριμυτάτοις ἕξ. μέλι μηδ. μέλισσα.

Fr. 48, Schol. Eurip. Med. 20: Ὅτι δὲ καὶ ἐβασίλευσεν (ἡ Μήδεια)
Κορίνθου, ἱστοροῦσιν Εὔμηλος καὶ Σιμωνίδης λέγων οὕτως" Οὐδὲ
Lid (B xdv") εἰς Κόρινϑον, οὐ (Β οὐδὲ, sed δὲ expunctum) M«yv-
σίαν ναῖεν, ἀλόχου δὲ Κολχίδος συνάστεος Oodvov Aeyeftov
τ᾽ ἄνασσε. cf. Schol. ad v. 10 ὅτε δὲ βεβασίλευκε τῆς Κορίνϑου ἡ
Μήδεια, Εὔμηλος ἱστορεῖ καὶ Σιμωνίδης. quae correxi, ac σύνϑρονος
ἄστεος pro συνάστεος Θράνου reete mihi videor emendavisse, nam 'l'hra-
nus nullus omnino loeus agri Corinthiorum fuit. — V. 1 nescio an poeta
seripserit ὁ δὲ κατεὶς Κόρινϑον, οὐ Μαγνησίαν ναῖεν, i. e. ὁ δὲ
κατιών, quemadmodum enim εἴς pro ἐὼν (ὧν) dicitur, potuit etiam εἴς
pro ἐὼν dici, sed grammaticorum lestimonia desidero. Corrigit Elms-
ley: Κόρινϑον δὲ ναῖεν, οὐδ᾽ ἵκετ᾽ εἰς Μαγνησίαν" ἀλ. δὲ K. συνέστιος
καλ., Schneidewin ὁ δ᾽ ἵκετ᾽ εἰς Κόρινϑον, οὐ Μαγνησίαν vei, ἀλ. δὲ
Κ. συνάορος κτλ. Hartung ὁ ὁ δ᾽ ἵκετ᾽ εἰς Κόρινϑον, οὐ Μαγνησίαν ναίων,
«à. δὲ K. συνέστησε ϑρόνον κτλ.

Fr. 49. Schol. ll. x 262: Ὁμήρου εἰπόντος (un. ὦ 490): Ἐννεακαί-
δεκα μέν μοι ἴης ἐκ νηδύος ἦσαν, Σὲμ ὠνέδης δὲ φησίν" Καὶ σὺ μὲν
εἴχοσι π. μ. ἔλαϑι, ta Bekker, εἴκοθιε et ἔλλαθι Villoisson, ἔλλαϑι, quod
Aeolensibus vindicant grammatici, probavit Sehneidewin. — Respicit
hue schol. Theocr. XV 139 εἴκατι παίδων" εἴκοσι παίδων' τῷ ἀρτίῳ
(γὰρ) ἀριϑμῷ ἀποκέχρηται, ὡς καὶ Σιμωνίδης. Ὅμηρος (δὲ) ἐννεα-
καίδεκα λέγει. Blass suspicatur hunc versum subiungendum esse fr.
adesp. 101.