ΝΙΝ τὰ ΝΣ

SIMONIDES. 409
Σχέτλιε παῖ, δολόμητις ᾿Ἰφροδίτα 1134
τὸν ρει κακομαχάνῳ τέκεν.

44. [18]
Cem t RR

. ."Ev9« χερνίβεσσιν ἀρύεται
Μοισᾶν καλλικόμων ὑπένερϑεν ἁγνὸν ὕδωρ.

45. (14.]
ZEE AEM--4u-wuuv-e9
εὐν.2͵π ευ-. -ωυυν -
ERE V £ S M e M P E M -.

Ἔρωτα γενεαλογεῖ, Σαπφὼ δὲ Γῆς καὶ Οὐρανοῦ, Σιμωνέδης δὲ Agoo-
δίτης παὶ’ Ἄρεος" Σχέτλιε κτλ. Cf. Argum. Theocr. Id. XIII.
Eudoc. 158. Quod Serv. Virg. Aen. I 664 (Mythogr. Vat. II 35) dicit:
,aut seeundum Simonidem, qui dicit Cupidinem ex Venere tantum esse
progenitum, quamquam alii dieunt ex ipsa et Marte.* aut erravit gram-
matiens, aut alium intellexit locum. — V. 1. παῖ, δολόμητις ᾿φροδίτα
Scripsi, vulgo παῖ δολόμηδες (cod. P δολόμητες) "Ageodívag. (Ursin. Steph.
᾿ἀφροδίτα). — V. 2. Ἄρει, Ἄρῃ L. — κακομαχάνῳ seripsi, vulgo δοῖο-
μηχάνῳ (Stephanus δολομαχαάνῳ), Schaefer δολομάχανος coniecit.

Fr. 44. Plut. de Pyth. Orae. c. 17: "Μουσῶν γὰρ ἦν ἱερὸν ἐνταῦϑα
περὶ τὴν ἀναπνοὴν τοῦ νάματος, ὅϑεν ἐχρῶντο πρὸς τὰς λοιβὰς
τῷ ὕδατι τούτῳ, ὥς φησι Σιμωνίδης" Ἔνϑα κτλ. — V. i. ἀρύε-
ται Án. TVMez, vulgo εἰρύεταί ve. Reiske εἐρύεται scripsit. — Μοισᾶν
Sehneidewin, vulgo Move&». Non Castaliam dicit, quamquam hoc
fonte ad lustrandum uti solebant (vide Ulriehs Reisen I 48), sed Musa-
rum fontem, qui ut Plutarchus indicat, versum meridiem situs sub ipsam
templi erepidinem: cf. O. Müller ap. Dissenum Pind. II 629. Hie autem
Musarum fons videtur derivatus esse ex sacro fonte, qui fuit in adyto,
qui ex Cassotide originem ducebat, nam quod infra fr. 45 aqua huius
Musarum fontis εὐῶδες ὕδωρ dicitur, eadem virtus fuit fontis in adyto,
vid. Plut. de def. orac. c. 50: ὁ γὰρ οἶκος, ἐν ᾧ τοὺς χρωμένους τῷ
eso καϑίξουσιν, οὔτε πολλάκις οὔτε τεταγμένως, ἄλλ᾽ ὡς E διὰ
qoóvov εὐωδίας ᾿ἀναπίμπλαται καὶ πνεύματος, οἵας ἂν τὰ ἤδιστα καὶ
πολυτελέστατα τῶν μύρων ἀποφοράς, ὥσπερ ἐκ πηγῆς τοῦ ἀδύτου προσ-
βάλλοντος. hine Pindarus dixit ΘΙ. VII 82 εὐώδεος ἐξ ἀδύτου. De
eodem fonte Pausan. X 24, 7: ταύτης τῆς Κασσοτίδος δύεσθαί τε κατὰ

γῆς λέγουσι τὸ ὕδωρ καὶ ἐν τῷ ἀδύτῳ τοῦ ϑεοῦ τὰς γυναῖπας μαντι-
κας ποιεῖν. Ulrichs vero (182) huuc adyti fontem illum ipsum Musa-
rum aquam esse contendit, quam Simonides dieit (I 100: ,,An die Stelle
des Heiligthums der Gaea trat der nachmalige Apollotempel, &uf dessen
Stufen die sich Unterhaltenden sitzen, und deren Adyton jene prophe-
tische Quelle einsehloss, welche einige Wasser der Musen, andere
Wasser der Styx nannten. — Ein abgesondertes Heiligthum der Gaea
und eine Musenquelle südlich vom gróssern 'l'empel anzusetzen ist un-
statthaft, da diese Personen des Dialogs von der Stelle, wo sie sitzen,
Gelegenheit nehmen über das zu reden, was einst an dieser Stelle war. D

Fr. 45. Plut. de Pythiae orac, c. 17: Μικρῷ δὲ περιεργότερον