406 "POETAE MELICI.

εἰ δέ τοι δεινὸν τό ye δεινὸν ἦν,
καί xsv ἐμῶν ῥημάτων λεπτὸν ὑπεῖχες ovog.
15 κέλομαι δ᾽, εὖδε βρέφος, εὐὑδέτω δὲ πόντος,
εὑὐδέτω δ᾽ ἄμοτον κακόν"
μεταιβολία δέ τις φανδίη, Ζεῦ πάτερ, 1132
ix σέϑεν" ὅττι δὲ ϑαρσαλέον ἔπος
εὔχομαι νόσφιν δίκας, σύγγνωϑί μοι.

praetuli, quoniam propius abest a librorum seriptura, vulgo πρόσωπον
καλόν (unde antea καλὸν πρόσωπον edidi), sed Ald. Guelf. Reg. 1 zoóc-
eov καλόν (Guelf. πὲ λὸν) πρόσωπον, Ahrens πρόσωπον καλὸν προ-
φαίνων, Volckmar πρόσωπον καλὸν προσάπτων, Nieizsche προσέχων 3.
70. — V. 13. voi, antea τοὶ Scripsi, fortasse σοὶ restituendum. — ἦν,
Guelf. ἡ, Reg. 1 ἦν, Ald. ἡ. — V. 14. καί κεν, ,Reg. 1. Ald. κέ κεν,
Guelf. καὶ μὲν, Schneidewin ἦ xsv coni. — ῥημάτων, conieci ϑρηνη-
μάτων, sed malim δρμημάτων, ut Simonides Homerico voeabulo sit
usus, ita interpretatus, quemadmodum veteres magistri. Verbi structura
πρὸς τὸ σημαινόμενον insolentior, nam dandi casum exspectamus, neque
alterum suppeditat exemplum, nam Theogn. 887 μηδὲ λίῃν κήρυκος ν᾽
οὖς ἔχε μακρὰ βοῶντος dispar. Nullum easum subiunxit Marcellus
(CIGr. IV 6280) v. 80 ἀπένητος δὲ ϑέαιναν καὶ πολυτίμητοι καὶ ὑπο-
σχεῖν οὗας ἕτοιμον. Ahrens φεγμάτων λεπτῶν. — λεπτὸν, Colb. Reg. 1
Guelf, Ald. λεπτῶν. — V. 15. κέλομαι δ᾽ seripsi, vulgo κέλομαι, Guelf.
κέλλομαι, Schneidewin κέλομ᾽. — εὖδε, εὖδε Reg. 1 Guelf. Ald. . Simi-
liter deinde bis pro εὑὐδέτω Guelf. εὖ δὲ τῶ, Heg. 1 Ald. εὖδε τῷ. --
δὲ πόντος, Guelf. δ᾽ ἐπόντος, Ald. δὲ πότος. — V. 16. δ᾽ ἄμοτον scri-
psi, legebatur ἄμετρον, Guelf. duóroov, particulam δὲ inseruit Thiersch.

— V. 17. μεταιβολία scripsi, Reg. 1 μαιβουλία, Guelf. ,uevepovico, vulgo
ματαιοβουλία. — V. 18. ἐκ σέϑεν scripsi, legebatur ἐκ σέο, ut sit prio-
ris versus clausula sed rectius haec verba inchoant novum versum. —
ὅττι δὲ Mehlhorn, ὅτι δὲ Hudsonus (non Ald.), ὅττι δὴ Reg. 1 Guelf.
et vulgo, sir. δὲ "Schaefer. — V. 19. νέσφιν óxeg scripsi, margo Vict.
νόσφι δίκας, Ahrens ἢ νόσφι δίκας, τεκνόφι δίκαν Mehlhorn, τεκνόφι
δίκᾳ Schaefer, vulgo zexvóg: δίκας, Reg. 1 Guelf. Ald. xvogióíxac. —
σύγγνωθι, quod vulgo deest, add. Reg. 1 Guelf. Ald. — Hartung totum
carmen sic conformavit: Zo. Ὅτε λάρνακα δαιδαλέαν ἄνεμος Βράσσε
πνέων Κινηϑεῖσα τε λίμνα, ΖΔείματι ἢ ἤριπε (πᾶν Δέμας τρομοῦσα), Οὐδ᾽
ἀδιάνταισιν marges "Appt τε Περσεῖ βάλεν Χεῖρα φίλαν ἔειπέν τ᾽ US
τέκος, οἷον ἔχω Πόνον, σὺ δ᾽ ἀωτεῖς Γαλαϑηνῷ μείδει, κνώσσεις τ΄ Ev
ἀτερπεῖ ,δούρατι χαλκογόμφῳ, Νυκτί τ' ἀλαμπεῖ Κυανέῳ τε δνόφῳ τα-
ϑείς, Οὐλίου δ᾽ ὕπερϑὲ veu» κόμαν βαϑεῖαν ἄντιστρ. ᾿Παφιόντος x$-
ματος οὐκ ἀλέγεις, Οὔτ᾽ ἀνέμου Φϑόγγων, κείμενος ἀμφὶ Πορφυρέᾳ
χλανίδι, Καλὸν πρόσωπον. Εἰ δὲ τὸ δεινὸν δεινὸν ἦν τοι, Καί κεν
ἐμῶν, ῥημάτων “Μεπτὸν ὑπεῖχες οὗας. Εὗδε, βρέφος, πέλομαι. Eso δέ
τὲ πόντος, "Apovov δ᾽ εὔδοι κακὸν ἀμόν, “Μεταβουλεία δέ τις αὖ φανείη,
Ζεῦ πάτερ, £x σοῦ" Ὅττι δὲ ϑαρσαλέον Fímog, Εὔχομαι, c0 τέκνοφί μοι
δίκαν σύγγνωϑι. Hartungiana inventa cum integra adseripserim, par
est subiicere Blassii recensionem, ui melius sibi rem administravisse
visus est. Zo. Ἄνεμός τε μιν πνέων Ὅτε λάρνακι σὺν δαιδαλέᾳ πινη-
ϑεῖσαά τε λίμνα depot ῥῖπτεν, οὔτ ᾿ ἀδιάντοισιν παρειαῖς. Appt τε Περσεῖ
βάλλε φίλαν χέρ᾽ , εἶπε 9 (ὧδ᾽ ye τέκνον, 5 Oiov ἔχω πόνον" Σὺ δ᾽ actis
γαλαϑηνῷ δ᾽ ἤϑεϊ κνώσσεις Ἔν (τ᾽) ἀτερπέϊι δούρατι Χαλκεογόμφῳ [0£], .