404 ΄ ᾿ POETAE MELICI.

Ὅτε λάρνακι κεῖτ᾽ iv δαιδαλέαᾳ,

ἄνεμός τ᾽ ἐφόρει tuv πνέων κινηϑεῖσά τε Aíuve,

δεῖμα προσεῖρπε τότ᾽ οὐκ ἀδιάντοισι παρειαῖς,

ἀμφί τε Περσέϊ βάλλε φίλαν χέρ᾽, εἶπέν τ᾽" ὦ τέκος,
5 οἷον ἔχω πόνον σὺ δ᾽ ἀωτεῖς"

γαλαϑηνῷ λάϑεϊ κνώσσεις iv ἀτερπεῖ

írema stropha enuntiatum inchoatur, non absolvitur, id enim haud
raro fit. In singulis versibus discribendis quantum licuit euravi, ut ne
rhythmica incisa cum pedestris sermonis membris congruerent, quando-
quidem Dionysius monuit, si quis κατὰ κῶλα τοῦ πεζοῦ λόγου discribat,
numeros carminis non facile animadverti. Seripsit de hoc carmine
Ahrens peeuliarem libellum (Hannoverae 1853), cf. praeterea C. Volck-
mar in Philologo VII 743 seq. Nietzsche in Mus. Khen. XXIII 481 seq.
et Blass in Philol. XXXII 140 seq. — V. 1. ὅτε, Ald. ὅτι. — «sir? iv
scripsi, legebatur ἐν, Schneidewin δ᾽ ἐν. — δαιδαλέᾳ, δαιδαλαίᾳ Reg. 1
(sive Parisinus. 1741, quem contulit denuo Schneidewin) Colb. Guelf.
Ald, — V. ἃ. ἄνεμός τ᾽ ἐφόρει μιν πνέων addito verbo ἐφόρει, lege-
batur ἄνεμός τε μιν πνέων, ubi μὲν Schneidewin restituit, ve μὴν Reg.1
Colb. Gud. Ald. in marg., τ΄ ἐμῇ Ald., vulgo ex manifesta correctione
βρέμῃ et sic p, ve A/gv Ahrens. Existimant versibus 1—3 protasin con-
tineri, αὖ v: 4 Apodosis. non tam coepit, quam continuatur, neque v. 3
verba δείματι ἤριπεν οὔτ᾽ ἀδιάντοισι παρειαῖς ad ventum et maris undas
licet referre: v. 3 cum apodosis initium sit, apparet hic verbum neces- :
sarium interceptum esse, itaque ἐφόρει inserui, quod etiam Dionysii
ἡ διὰ πελάγους φερομν “ΖΙανάη commendant. — κινηϑεῖσά τε Brunck,
vulgo κινηθεῖσα δὲ. Υ. 8. δεῖμα προσεῖρπε (vol ποϑεῖρπε) τότ᾽ οὐκ
ἀδιάντοισι παρειαῖς scripsi, legebatur δείματι ἔρειπεν (Hori ἔριπεν,
Guelf. ἔρυπε), οὔτ᾽ ἀδιαντῆσι (ita Guel£, ἀδέαν τοῖδι Reg. 1, ἀδίαν ταῖσι
Ald., in m. τοῖσι, p ἀδιὰν ταίσι) παρειαῖς. Brunek correxit δείματι
ἤριπεν οὐδ᾽ (Thiersch οὐκ) ἀδιάντοισι ᾿παρειαῖς. Ahrens δεῖμα παρῖσχεν,
quod ferri nequit, nisi ὅτε λάρνακί ot δαιδαλέᾳ seripseris, neque enim
in arca ventus et undae saeviunt, sed Danaen arcae inclusam perterre-
faeiunt. Ipse aliquando δείματι Qimrev conieci, quod Volckmar quoque
proposuit, sed parum aptis exemplis commendavit. Ζεέματι ἤριπεν
omnino alienum, nam sive £errore obruit sive prae timore concidit inter-
preteris, nentra interpretatio sermonis consuetudini convenit: neque
quae sequuntur sunt integra, nam dativus dà. παρειαῖς quomodo ex;
.plieari possit non video, itaque aniea οὐδ᾽ ἀδίαντοί of (ἀδίανταί οἷ)
παρειαΐί conieci. In mendosa librorum seripbura nihil aliud videtur
deltescere, quam quod supra dedi, i. e. timor obrepsit genis, quas laeri-
mae irrigabant. — Υ. 4. Περσέϊ Schneidewin, vulgo Περσεῖ, Heg. Guelf.
Ald. Πέρσει. — βάλλε, Guelf. à m. pr. et Ursinus βάλε. --- χέρ᾽ scripsi,
vulgo χέρα, Ald. χέρ ἂν. — εἶπέν v', vulgo εἶπέν τε, Guelf. εἶπέ vs. —
τέκος Guelf., vulgo τέκνον. Adde Athen. IX 396 E: Σιμωνίδης δ᾽ ἐπὶ
τοῦ Περσέως τὴν Δανάην ποιεῖ λέγουσαν" ὦ τέπος, οἷον ἔχω πόνον"
σοὺ δ᾽ αὖτε εἰς γαλαϑηνῷ (V ,γαλαϑηνῶν) δ᾽ ἤτορι κνώσσεις. —
V. &. ἔχω, Guelf. ἔχων. — σὺ δ᾽ ἀωτεῖς Casaubonus, cf. Hesych.
ἀωτεῖς, ἀπανϑέξεις, κοιμᾷ. Et. M. 117, 46 not.: ἀωτεῖς ἀντὶ τοῦ καλ-
λιστον τοῦ ὕπνου dateien καὶ συλλέγεις.. cf. Hom. Il. x 189. Schnei-
dewin σὺ δ᾽ ἀωρεῖς, Η. Α. Koch σὺ δ᾽ οὐκ ἀΐεις, Mehlhorn coni. σὺ
δ᾽ αὔτως, Hermann σὺ δ᾽ αὖ τέως, quod probat Ahrens, Volckmar σὺ
δ᾽ αὖτ᾽ αἰές. — V. 6. γαλαϑηνῷ λάϑεϊ seripsi, et occupavit Ahrens