'"SIMONIDES. 403

31. (50.]
Stropha.
Nat NETTEN ..-.
URU rz Gh — £L LL
uu www -4uWw-.F-
£uu-v-v2-wv--2luMX
δευωυ-υευν..-.
ωυνε.-,|ἯαΔαυν--«“υῳν-».-
ων.-υν....
͵ἐἐων....λὄλΜων.ινν.υν .-.
-“ἐν-,ν..ν νο.ὺ
Epodus.
dlÜüuovz-.£uv-vu-iuu-
oc cs MUI
A S POOR e CREE
RU "Uu lu. " 1130
δωυν-..ν-ν.-εὐν-ν.-ὔῦ
Ϊυυ:--. ψνυ. υευον
4Zu-uu-uM
μνμεωυων-.-ν .-.- ἐνὺ
δἐωυνεωνψννοννυ
υ..- -.-ἑύυ ..

Fr. 37. Dion. Hal. de verbor. compos. c. 26: "En δὲ τῆς μελικῆς
τὰ Σιμωνίδου ταῦτα᾽ γέγραπται δὲ κατὰ διαστολάς, οὐχ ὧν ᾿Αφιστοφά-
νης 7 ἄλλος τις κατεσπεύασε κώλων, ἀλλ᾽ ὧν ὁ πεξὸς λόγος ἀπαιτεῖ"
πρύσεχε δὴ τῷ μέλει καὶ ἀναγίνωσκε ταῦτα κατὰ διαστολάς, καὶ εὖ ἴσϑ᾽
ὅτι λήσεταί σε ὁ ῥυϑμὸς τῆς ὠδῆς καὶ οὐχ ἕξεις συμβαλεῖν οὔτε στρο-
φὴν οὔτε ἀντίστροφον οὔτε ἐπῳδόν, ἀλλὰ φανήσεταί, σοι λόγος οὑτωσὶ
διειρόμενος (Ahrens λόγος εἷς εἰρόμενορ)" ἔστι δὲ ἡ διὰ πελάγους
φεεομένη Δανάη, τὰς ἑαυτῆς ἀποδυρομένη τύχας" Ὄτε κτλ.
συνε carmen, quomodo constituendum sit, admodum incertum: nam

ionysius indicare videtur adscriptas esse stropham et antistropham
tum epodo, nec tamen certa satis responsionis vestigia deprehenduntur.
Equidem stropham et epodum diseripsi, Abrens ad ἀπολελυμένα referre
videtur, Hartung in strophae et antistrophae formam redegit, auda-
eissime poetae verba refingens, nec meliore successu ad eundum modum
digessit Blass, denique Nietzsche sibi rem absolvisse videtur, v. 1— 3
atitribuens strophae extremae, quam insequatur antistropha v. 4— 12
una eum epodo: ita enim Dionysii verbis omnino satisfieri existimat,
de numerorum aequabilitate securus, quandoquidem hos versus a se
refictos
ὅτε λάρνακι δαιδαλέᾳ ἀνεμός v' ἐμάνη πνείων
παριόντος κύματος οὐκ ἀλεγίζεις οὐδ᾽ ἀνέμου

sibi respondere credidit. Ego, cum antea epodum v. 13 orsus essem,
idm intellexi iusto breviorem esse prae strophae amplitudine, ita-
que nunc stropham v. 9 terminavi, atque constat tam stropha quam
epodus trinis periodis. Neque obstat huic diseriptioni, quod ex-

96*