400 ᾿ : POETAE MELICI.

"AnéAeorov ἵππον ἢ κύνα
᾿Αμυκλαίαν ἀγωνίῳ
ἐλελιξόμενος ποδὶ μίμεο. ΜΕΝ μέλος διώκων.

80. [44] - - ^ qp

— £4 wuwWLIuUwg£4'uu.wwzuu.-
i» J4oy-uuUd.-

LAU IX Il X ul

ZU --urtv-uu-

Οἷος (δὲ κύων) ἀνὰ Δώτιον ἀνθεμόεν πεδίον
πέταται ϑάνατον κεροέσσα
εὑρέμεν ματεύων ἐλάφῳ"

^ Lo? 2 rib) —€— À * , 7
ταν ucüeémz αὐχένα στρέφοισαν υγρὸν τὲ καρα

5 πάντ᾽ ἐπ᾽ οἶμον.

81. [45.]
υν.....
EE UNTERE ERR ἥν .
EUER, — Uno TUNI) ROS

Ὅταν δὲ γηρῶσαι vov,

τὸ δεῖσθαι τὴν ἑτέραν τῆς ἑτέρας. Τὸ yàg: ᾿Ἀπέλαστον κτλ. — V. 1.
᾿πέλαστον, Meineke coni. Πελαογόν, Hartung ἀδάμαστον. — N.2.
ἀγωνίῳ Wyttenbach, vulgo ἀγωνιῶ, Dübner ἀγωνιῶν.

Fr. 30. Plutarch. Sympos. Qu. IX 15, 2 pergit post fr. 29: ἢ τό:
Οἷος... πάντα ἕτοιμον καὶ τὰ ἑξῆς. — V. 1. δὲ κύων inserui. —
πεδίον Wyttenbaeh, vulgo vs πεδίον. — V. 2. κεροέσσᾳ.- Wyttenbach,
vulgo κεράσασα. — V. 8. ματεύων Schneidewin, vulgo. μανύων, ,Wytten-
bach coni. κύων, Hermann εὑρέμεναι wmv, — V. 4. τὰν μεϑέπ᾽ αὐχένα
στρέφοισαν ὑγρόν τε κάρα seripsi, nisi malis αὐ χένα τε, nam verbum
omnino requiritur, legebatur τὰν δ᾽ ἐπ᾽ αὐχένι. στρέφοιαν (Wyttenbach
στρέφοισαν) ἕτερον κάρα. Sehneidewin τὰν δ᾽ ξλ᾽ αὐχένι στρ. σφέτερον
κάρα. Hermann σερέφοισαν͵ ἔτειρεν, Hartung, qui £e probat, στρέ-
φοισαν ἑτέρωσε. -- V. ὅ. πάντ᾽ ἐπ᾽ οἶμον Schneidewin, vulgo πάντα
ἕτοιμον, Hartung πάντ᾽ ἄτολμον.

Fr. 31. Plut. Sympos. ΙΧ 15, 2: Αὐτὸς γοῦν ἑαυτὸν οὐκ αἰσχύνεται
περὶ τὴν ὄρχησιν οὐχ ἧττον ἢ τὴν ποίησιν ἐγκωμιάξων᾽ Ὅταν δὲ γη-
ρῶσαι νῦν ἐλ. ὄρχημα οἶδα... τρύπον. — V. 1 quomodo sit
corrigendus, incertum, sed v. 2 certa emendatio ἃ me iam olim pro-
posita ὄρχημ᾽ ἀοιδᾷ pro ὄρχημα οἶδα, nam μιγνύμεν hunc dativum
desiderat, et numerus creticus, quem reciperavi, huic loco convenien-
tissimus, Sed cum poeta se saltandi artis peritissimum esse dixerit,
ut Plutarchus testatur, neque oíüe verbum abiiciendum, itaque poetam
haec fere scripsisse puo:

Ὅταν δ᾽ ἐπ᾽ ἦρος ἴω ψέου
Ἔλαφρον ὄρχημ᾽ εὖ οἵδ᾽ ἀοιδᾷ ποδῶν μιγνύμεν.