308 " - — POETAE MELICI.

HAIANEZÉE.

ἘΠ AIIOAAQ9NA IITOION.
26 A. [40]

Iulian. Ep. XXIV 395 D: Σιμωνίδῃ δὲ ἄρα τῷ -— πρὸς
τὴν ᾿ἀπόλλωνος εὐφημίαν ἀρκεῖ τὸν ϑεὸν Ἕκατον προσειπόντι καὶ
καϑάπερ ἀντ᾽ ἄλλου τινὸς ἱεροῦ γνωρίσματος αὐτοῦ τὴν ἐπωνυμίαν
κοσμῆσαι, διότι τὸν Πύϑωνα τὸν δράκοντα βέλεσιν ἕκα-
τόν, ὥς φησιν, ἐχειρώσατο᾽ καὶ μᾶλλον αὐτὸν Ἕκατον ἢ
Πύϑιον χαίρειν προσαγορευόμενον, οἷον κλήρου τινὸς
ἐπωνυμίας συμβόλῳ προσφωνούμενον. Cf. Eust. H. 52, 12.
"lzetz. Exeg. in Il. p. 117, 17.

, *26 B.

΄---
ZA UESOMM Non .
΄--
ivi

z VAS Zo

908

“ων

Ζαλογενές. εἴτε “υκίαν .....
χρυσεοκόμας Ἕκατε, παῖ 4g.

ATIGYPAMDBOJI. ς ... 4196

21. [41.]
MEMNSOSOSN,

Strabo XV 728: “έγεται γὰρ δὴ (Σοῦσα) xol κτίσμα Τιϑωνοῦ
τοῦ Μέμνονος πατρὸς... ἡ δ᾽ ἀκρόπολις ἐκαλεῖτο Μεμνόνιον᾽ λέ-
γονται δὲ καὶ Κίσσιοι of Σούσιοι, φησὶ δὲ καὶ Αἰσχύλος τὴν μητέρα
Μέμνονος Κισσίαν, ταφῆναι δὲ λέγεται Πήέμνων περὶ Πάλτον (παλ-

Fr. 926 B. Aristotel. Rhet. II 8: Ἔστι δὲ Παιῶνος δύο εἴδη, ἀντιχεί-
μενα ἀλλήλοις" ὧν τὸ μὲν ἕν ἀρχῇ ἁρμόττει, ὥσπερ καὶ χρῶνται" οὗτος
δ᾽ ἐστίν, οὗ ἄρχει μὲν ἡ μακρά, τελευτῶσι δὲ τρεῖς βραχεῖαν" 4αλο-
γενές xtA. Kat Χρυσεοκόμα xtA. quae, quamquam Simonides non
nominatur, huc retuli. — V. 1. s/re, Schol. Aristot. ap. Cram. An. Par.
| 308 ἥτε, cogitans de hymno in Apollinem et Dianam. — ἡυκέαν, Q
“Μυκία, Osanni cod. Abus, schol. anon. Arist. editus “αλογενές" εἶτα
“Μύκιε "Exdsoys. — In fine ἔχεις addendum puto, praeterea autem plures
videntur versus adiuncti fuisse. — V. 2. χρυσεοκόμας scripsi, vulgo
qovesoxóue. — "Exwte, Osanni cod. 'Exesoys. — Quod. deinde addit
Aristoteles, fortasse et ipsum est Simonidis: “Ἕτερος δ᾽ ἐξ ἐναντίας,
οὗ βραχεῖαι ἄρχουσι τρεῖς᾽ ἡ δὲ μακρὰ τελευταία"

σφψουπαν συ οῦυν
᾿ ἂν e 3 " LE 9 2 , c
Μετὰ δὲ γᾶν ὕδατα v ὠκεανὸν ἡφάνίσε Nv£.

ubi videtur ὠκεανοῦ ἀφάνιεσς scribendum.