SIMONIDES. . 898

'"Emite9! 0 Κριὸς ovx ἀεικέως
ἐλϑὼν ἐς εὔδενδρον ἀγλαὸν 4g
τέμενος.

M. [11]

Zu -uu-wv.-

Hive, niv' inl συμφοραῖς.
* 15. [15.] ^o. quu

ZEE - σπυ - -

ὦ... “Ὁ e) AU uM

"Inxorgogía yàg οὐ Ζακύνθῳ,
ἀλλ᾽ ἀρούραισι πυροφύροις ὀπαδεῖ.

tuenda Antipatro Anth. Pal. IX 567 Μύσιδος ἀλκυδών, τερπνὸν
ἄϑυρμα Mog ubi eorrigunt ἁλκυονές.

Fr. 13. Schol. Aristoph. Nub. 1356: Aer dc εἰς Κριὸν τὸν
Αἰγινήτην᾽ ἐπέξαϑ᾽ ὁ Κριὸς οὐκ ἀεικέως" φαένεται δὲ εὐδοκιμεῖν καὶ
διαφανὴς εἶναι. ita Schol. cod. Rav. et Ven., unde Schneidewin antea
existimavit carmen in Crium victorem seriptum esse, postea scholiastae
errorem agnovit: est; enim potius in Crii aemulum aliquem compositum.
Alius schol. τοῦτο τὸ μέλος Σιμωνίδου ἐξ ἐπινίκου" ἐπ. ὁ κριὸς οὐκ d.
ἦν δὲ παλαιστὴς Αἰγινήτης. ἄλλως" τῇ πρὸς τὸ ξῷον κοινωνίᾳ τῆς Aé-
ξεως συνέπλεξε τὰς κοινωνίας ὁ ποιητὴς λέγων' ἐπ. ὁ κριὸς οὐκ d,
ἐλϑὼν. οὐ τέμενος... τὸ δὲ ἐπέχϑη καὶ διὰ τοῦ ε ψιλοῦ ἀπὸ τοῦ
πέκω καὶ διφϑογγογφαφεῖται. denique rursus v. 1 affertur sie scriptus
ἐπέξαϑ᾽ ὁ καιρὸς (sed cod. Harl. pts ὃ κριὸρ) οὐκ ἀκαίρως,
quae lectio recte se haberet, si adverbium ad ἐλϑών referendum esset.
— V. 1. ἐπέξαϑ'᾽, cum apud Aristophanem alii legerint ἐπείχϑη, con-
licias etiam hie olim ἐπείξαϑ' scriptum fuisse, sed haec lectio non
magis probanda, quam ἀκαίρως. — Κριὸς, Hermann Ketes adversante
Aristarcho, vid. Lehrs de Arist. stud. Hom. 296. — V. 9. ἐς εὔδενδρον
seripsi, vulgo εἰς δένδρον, Valckenaer ig ἀγλαύδενδρον, "Hermann non
reete trimetros restituens, ἐπέξατ᾽ ἀρ᾽ : δενδρεῶν᾽ ἐσελϑὼν (vel
δένδρεων ic.) τέμενος ἀγλαὸν Διός, Hecker ἐλϑὼν εἰς τέμενος “ιὸς
ἀγλαύδενδρον.

Fr. 14. Aristoph. Eqq. 405: Ἄισαιμι γὰρ τότ᾽ ἂν μόνον" πῖνε mV
ἐπὶ συμφοραῖς. ubi Schol. τότε γάρ, φησίν, ἐπάσαιμέ σοι τὸ Σιμωνί-
δου μέλος" Πῖνε, miv' ἐν ταῖς συμφοραῖς. ἐκ τῶν Σιμωνίδου δὲ
τοῦτο τεθρίππων. τὸ δὲ συμφοραῖς ἐπ᾽ ἐσϑλοὶς" τῶν μέσων γὰρ
ἡ συμφορά. Schneidewin in Simonide scripsit: πῖνε, miv' iv συμφοραῖς,
quemadmodum Aristophanes scribere potuit, sed servare ille integra
Simonidis maluit verba, itaque haec restitui; firmat autem etiam Suid. v.
συμφορά, ubi est ἐπὶ συμφορᾷ, adde Eustath. Opuse. 279, 13: παῖζε,
παῖξ᾽ ἐπὶ συμφοραῖς. Ex schol Aristoph. fluctuaute traditione for-
tasse aliquis coniiciat melicum dixisse πῖνε, πῖν᾽ ἐπὶ ἐσϑλαῖς συμφο-
gas, ef. Eurip. Aleest 1160: χοροὺς ἐπ᾽ ἐσϑλαὶῖς ξυμφοραῖσιν ἴστάναι,
comicum autem simplici vocabulo συμφοραῖς usum esse, sed hoc in
medio reliquo.

Fr. T4 Plutarch. de diserim. amic. et adul e. 2: ἔτι δ᾽ ὥσπερ ὁ
Σιμωνίδης τὴν ἱπποτροφίαν φησὶν οὐ Ζακύνθῳ (pars librorum λακύϑῳ)