Li

888 ^77 τε — POETAE MELICI.

νέμεται. καίτοι σοφοῦ παρὰ φωτὸς εἰρημένον" χαλεπὸν
φάτ᾽ ἐσθλὸν ἔμμεναι.
10 ϑεὸς ἂν μόνος τοῦτ᾽ ἔχοι γέρας" ἄνδρα δ᾽ οὐκ ἔστι μὴ οὐ
κακὸν ἔμμεναι,
τ᾿ , , M ,
ον ἀμάχανος συμφορὰ καϑέλῃ.
πράξαις γὰρ εὖ πᾶς ἀνὴρ ἀγαϑός,
κακὸς δ᾽. εἰ κακῶς (τι)"
καὶ τὸ πλεῖστον ἄριστοι, τοὺς ϑεοὶ φιλέωντι.
Zo. y.
15 Tobvexev οὔποτ᾽ ἐγὼ τὸ μὴ γενέσϑαι
δυνατὸν διξήμενος, κενεὰν ἐς ἄπρακτον ἐλπίδα μοῖραν
αἰῶνος. βαλέω,
πανάμωμον ἄνθρωπον, εὐρυέδους ὅσοι καρπὸν αἰνύμεϑα
y9ovóg: — 1118.
ἐπί v^ ὕμμιν εὑρὼν ἀπαγγελέω.
πάντας δ᾽ ἐπαίνημι καὶ φιλέω.
— V. 9. ἐσθλὸν, Boeckh ἐσλὸν, qua forma neque Pittaecum neque Si
monidem usum esse credibile est. Ceterum ef, Schol. Arist. Eth.
Herme V 356 ἐπὶ Πιττακὸν μὲν τὸν ΜΜιτυληναῖον (ἀναφέρεται) τὸ
χαλεπὸν ἐσϑλὸν ἐμμέναι, contra Polyb. XXIX 17: τὸ ῥηϑὲν ὑπὸ Σιμω-
γίδου χαλεπὸν ἐσϑλὸν ἔμμεναι. Adde Cratet, Epist. in Not. et Extr.
Bibl. Paris. X 218. — V. 10. τοῦτ᾽ ἔχοι, p. 341 E: τοῦτο ἔχοι nose
vulgo ἔχοι τοῦτο, infra 8440: τοῦτο ἔχοι τὸ γέρας (I τοῦτ᾽ ἔχοι,

ἔχοι τοῦτο). Respicit Aristot. Metaph. 1 2, cf. etiam Schol. Af istot.
IV 529. Cram. An. Par. 1 387, 38. Boisson. An. Nov. 210. — μὴ οὐ,

Hartung μὴ. — VW. 11. ὃν scripsi , et sic e, vulgo ὃν ἄν. — ἀμάχανος
Boeckh, v. ἀμήχανος. - καϑέλῃ, παϑέλοι xr. -— 19, πράξαις Boeckh, .
v. πράξας. — γὰρ Hermaun, v. μὲν γὰρ. — εὖ, e εἶ. — V. 18 εἰ, e ei.

— κακῶς τι Scripsi, sive τὰς praeferas, quod in ed. 3 addidi (Blass
κακῶς αὖ non recte), apud Platonem τι deest, quod potuit facile oblitte-
rari, quoniam p. 346 A haec continuo subsequuntur τίς οὖν εἰς yodp-
ματα ἀγαϑὴ πρᾶξίς ἐστι, quamquam potuit etiam ipse Plato abiicere,
quemadmodum deinde eadem haec in brevius contracta repetit χακὸς
δὲ κακῶς. Quod antea seripsi κακὸς δ᾽, εἰ κακῶς" καὶ | τοὐπιπλεῖστον,
numerorum coneinnitati adversatur, nam non tantopere vox monosyllaba
versu novissimo displicet, quam quod novum sententiae exordium in
versus clausula fit. — V. 14. καὶ τὸ πλεῖστον ἄριστοι, τοὺς ϑεοὶ φιλέωντι
Scripsi, antea φιλέοισι dedi, Hermann καὶ τοὐπέίπλειστον ἄριστοι, τοὺς
κε 4sol φιλῶσιν, Blass. κἀπίπλειστον praeoptat, ap. Plat. ἐπὶ πλεῖστον
δὲ καὶ ἄριστοί εἶσιν, 00g ἂν οἵ ϑεοὶ φιλῶσι. --- V. 160, διξήμενος, Z2: διξό-
μενος. — wsvsüv, 9[ κεν ἐὰν. — ἐς, εἰς EEyr. — V. 11. πανάμωμον,
r παράμωμον. — ᾿εὐρυέδους, 9(Or εὐρυεδοῦς et similiter infra 346 D.
Verba εὐρυέδους,. .. χϑονός affert Plut. Quaest. Symp. IX 14,2
(εὐρυεδοῦς), de tranquil. €. 10. de fraterno am. c. 14 (utroque. i.
εὐρυόδου y^), adv" Stoic. ο.Ὁ (εὐρυέδυος et ἐδόμεϑα, sed Dübner .

μεϑα). — V. 18. ἐπί t' scripsi, sive ἐπὶ δ᾽ malis, vulgo ἔπειϑ᾽ et hie
et infra 346 D. — ὕμμιν Hermann, v. ὑμῖν. — ἀπαγγδλέω, gm" -—
loco ἀπαγγελλέω. — V. 19. πάντας, D priore l. πάντα. — ἐπαίνημι, X