XXVL nog so {1118
SIMONIDES.

EIE THN ἘΠῚ APTEMIZI9, NATMAXIAN. 1—4.
1, 2. [2. 819

.ν- συ -υὉ

᾿Εβόμβησεν ϑαλάσσας.
᾿“ποτρέποισι κῆρας.

8. [5.

Schol. Apoll. Rhod. 1 211: Τὴν δὲ Θρείϑυιαν Σιμωνίδης ἀπὸ
Βριλησσοῦ φησὶν ἁρπαγεῖσαν ἐπὶ τὴν Σαρπηδονίαν πέτραν τῆς
Θράκης ἐνεχϑῆναι. . . ἡ δὲ ἸΩρείϑυια Ἐϊρεχϑέως ϑυγάτηρ. ἣν ἐξ
Διτικῆς ἁρπάσας 0 Βορέας ἤγαγεν εἰς Θράκην κἀκεῖσε συνελϑὼν
ἔτεκε Ζήτην καὶ Κάλαϊν, ὡς Σιμωνίδης ἐν τῇ Νιαυμαχίᾳ. Cf. Eu-
doc. 440. Poeta stragem ingentem enarrans, qua ad Sepiadis
littus tempestatis saevitia afflicta est Persarum classis, subsidium,
quod tune Boreas Atheniensibus tulisse ferebatur, non praetermisit
silentio, inde exspatiatus veterem fabulam de Orithyiae raptu
perstrinxit, ut necessitatem quae inter Atticos et Boream intercessit
illustraret. Simonidei carminis vestigia secuta sunt qui res Medico
bello altero gestas exposuerunt Herodotus VII 189 et Choerilus
(vid. Schol. Ap.). Fabulam de Orithyiae raptu quam logographi
Acusilaus et Pherecydes memoriae prodiderunt, Simonides Athenis
degens haud dubie fando aecepit, Boream primus opinor in hoe

Simonides. Fr. 1.2. Priscian. de metr. com. 250 Lindem. (Keil
II 428): ,,Simonides et Aleman in iambico teste Heliodoro non solum
in fine ponunt spondeum, sed etiam in aliis locis. Simonides in ἐπ᾿
᾿ἀρτεμισίῳ ναυμαχίᾳ in dimetro catalectico: ἐβ. ϑάλ. (ϑάλασσα Ald. sed
codd. ϑαλάσσας) in secundo loco spondeum posuit: ἀντιστρέφει δὲ
αὐτῷ" ἀποτρέπουσαν (sic. Ald., ,Putsche ἀποτρέποις si, PV ἀποτρέποῦυ
σει, E ἀποτρεποίσει, Hermann. ἀποτρέπουσα, Schneidewin ἀποτρέποισα,
ego ἀποτρέποισε scripsi) κῆρας.

*) Numeri adiecti sunt editionis Schneidewinianae.