XXIV. 1111
TYNNICHUS.

Εὔρημά τι Μοισᾶν,

Tynniehus. Plato Ione p. ὅ84 D: Μέγιστον δὲ τεκμήριον τῷ
λόγῳ Τύννιχος ὃ Χαλκιδεύς, ὃς ἄλλο μὲν οὐδὲν πώποτ᾽ ἐποίησε ποίημα,
ὅτου τις ἂν ἀξιώσειε μνησθῆναι, τὸν δὲ παιῶνα, ὃν πάντες ἄδουσι,
ὄχεδόν τι πάντων μελῶν κάλλιστον, ἀτεχνῶς, ὥσπερ αὐτὸς λέγει, εὖ-
ρημά τι Μοισᾶν (D εὑρήματι, Ε Μουσᾶν). quod ex ipso illo car-
mine videtur petitum esse. Conf. Porphyr. de abst. II p. 133: Τὸν γοῦν
ἰσχύλον φασίν, τῶν ἀδελφῶν ἀξιούντων εἰς τὸν ϑεὸν γράψαι παιᾶνα,
εἰπεῖν, ὅτι βέλτιστα Τυννίχῳ πεποίηται" παραβαλλόμενον δὲ τὸν αὐτοῦ
πρὸς τὸν ἐκείνου, ταὐτὸν πείσεσϑαι τοῖς ἀγάλμασι τοῖς παινοῖς πρὸς
τὰ ἀρχαῖα" ταῦτα γάρ, καΐίπερ ἁπλῶς πεποιημένα, ϑεῖα νομίξεσϑαι, τὰ
δὲ καινὰ περιέργως εἰργασμένα ϑαυμάξεσϑαι μέν, ϑεοῦ δὲ δόξαν ἧττον
ἔχειν, ubi τῶν «Ἰελφῶν ἀξιούντων scribendum. — Nomen huius poetae
Valesius restituit etiam ap. Ptolem. Heph. Phot. Bibl. CXC: τὰς δὲ
Κολυμβώσας AAxu&vog (ita recte, opinor, Casaubonus pro Axudvovs,
Meineke Com. Poet. I p. 108: ᾿Δλκιμένους) πρὸς τῇ κεφαλῇ Τυννίχου
τοῦ Χαλκιδέως εὑρεϑῆναί φασιν pro Τυρονέχου vel Tivovvgov. Hecker
voluit etiam apud Athenaeum VI 250 B T'ynnichi nomen in. Phrymnichi
loeum substituere, vix reete, — Fallitur Benndorf (Avchaeol, Untersuchun-
gen auf Samothrake p. 76) huie Tynnicho attribuens distichon inserip-
tum in navi lapidea, quam Agamemnon ferebatur Dianae in Geraesto
promontorio dedienvisse; testificatur Proeopius B. Goth. IV 22 multa
in ea navi incisa esse γράμματα ἢ τηνικάδε ἢ ὕστερον, pleraque iam
evanida, τὰ δὲ πρῶτα καὶ ἐς τόδε διαφαίνεται λέγοντα ὧδε᾽

Νῆα μέλαιναν ἵδρύσατο τῇδ᾽ ἀγαμέμνων
Ἑλλήνων στρατιῆς σῆμα πλοϊζομένης.

καὶ ἐν ἀρχῇ ἔχει" Τύννιχος ἐποίει ᾿ἀρτέμιδι Βολοσίᾳφ. Quoniam poetae
epigrammatum non solent suum nomen profiteri, coniecit. Benndorf
titulum antiquum posteriore tempore denuo instauratum atque tum ''yn-
nichi nomen, qui illud epigramma condidisse ferebatur, additum esse;
hoc inventtim exornavit Gomperz qui trimetrum sibi deprehendere videtur:

Τύννιχος ἐποίησ᾽ ᾿Δρτέμιδι Βολωσέᾳ.

Αὐ ποιῆσαι ϑεῷ neque artifex neque poeta dicitur. Procopius, quem
ipsum monumentum oculis usurpavisse manifestum ost, coniunxit quae
seorsim seripta erant. Fuit incisum:

᾿Δρτέμιδι Βολωσίᾳ
Νῆα με λαϊνέην ἰδρύσατο κτλ.

1δ enim traditam lectionem μέλαιναν verissime correxit Gomperz. Supra,
vel in sinistro latere legebatur Τύννεχος ἐποίει, architecti, non poetae
nomen, postea opinor ab aliena manu additum, quandoquidem alienum
loeum oeeupat, num epigrammati erat subiiciendum. — Epigramma est
integrum, quae deinceps scripta erant, oblitterata illa quidem fere, ut
testatur Procopius, videntur à visitantibus incisa esse. Diana Βολωσίᾳ
i e. Μολωσία eadem est, quae alias Εἰλείϑυεα vocatur.