854 - NM POETAE MELICI.

uiv ᾿Δχιλλέως ἑταίρων,
95 σὺν ἀηδόσιν λιγείαις
μελιηδέα προσάδων.

Ἐδάην πόϑου τὸ φίλτρον,
ζει 2 ^ 9 ,
000v οὐδαμῶς δ᾽ ἀπέγνων,

δότε μοι συνοιμοδίτην

100 τὸν Ἔρωτα συλλαλοῦντα.

Τῆς Παφίης τὸ βρέφος φεύ-
γετε, κοῦροις
λαμπάδα καιομένην χερσὶ κο-

^ μέξει.

TOT ΑΥ̓ΤΟΥ͂ ANAKPEONTEIOI

χωρὶς ἀνακλωμένων, πρός τινα ἐρῶντα παρϑένου, κατὰ ἀλφάβητον.

"ἄγαμαι μόνον ὁρῶν σε
ἀγλαὸν φέρουσαν εἶδος"
Bélsoww ἔρωτος, οἴμοι,
κατὰ παρδίας ἐδήχϑην.
6 Γέγονας λίϑος μαγνῆτις,
ἀνέρας ἄγουσα πάντας"
Δέομαι, κόρης. καλῶ σε
σὺν ὁλοψύχῳ ϑελήσει.
Ἐπὶ σοὶ γέγηϑα χαίρων,
10 πανυπερτάτη γυναικῶν.
Ζιξάνια ταῦτα, φίλε,
ὄφιος πονηροτάτου.
*"Hioi μοι τάδε καρδίας
πεπυρωμένοι δοκοῦσιν.
|o χῦ Θανατηφόρα ποϑοῦντι
τὰ λελεγμένα τυγχάνει.
Ἵνα τί λόγους προσάγεις
ἀπάδοντας, οἷς προσάγω:;
Κεκρατηκυῖα χερός μὲ
20 μεγάλα παρηγορήσεις.

ὑπόση χάρις, ἔπελϑε"
“Μία μοι παραμυϑία,
φάος ὀμμάτων ἐμῶν τε.
25 ΜΝενικηκυῖα περ ἄκρως
ἔπεσι, χάρισι, τάξει,
Ξένον οἷον αὐγαξούσας
κόρας ἁπάσας ἐν εἴδει.
Ὁ μὲν οὖν Ἔρως ἀνῆψε,
80 σὺ δ᾽ ὕδωρ μέσον φλογός mov:
Περιεκράτησε φεῦ μου,
φρένας ἐξέκοψε, γυῖα.
Ῥὶς ἅμα γνάϑοις γελᾷ σου
ἐπίχαρι τοῖς ὑρῶσι.
86 Συνεμειδίασε τούτοις
ὀφρύες. μέτωπα, πώγων"
Τὰ δοδόχροά τε χείλη,
στόμα λευκότης ἐπανϑεῖ.
ὙὙπεμειδίασε πάντα
40 ἀνέρι φίλα λαλοῦντι,
Φρονιμωτάτῳ λογίῳ,

«Μιγυρῶς δ᾽ ἅμα λαχοῦσα, ἀγλαῷ, σοφῷ, μεγίστῳ.

V. 94. ἑταίρων, M ἑταῖρε. — V.'98. ὁδὸν οὐδαμῶς δ᾽ ἀπέγνων scripsi,
legebatur ὁδὸν δ᾽ οὐδαμῶς ἐπέγνων. — V. 99. συνοιμοδίτην M, ut Her-
mann coniecit, συνομοδίέτην C. — V. 102. χερσὶ, Hermann χειρί,

Constantini carmen 3. Extat apud Matrangam 690, est autem
manifesto ab alio quo compositum neque in indiee cod. D comparet.
Nolui quidquam mutare; est diverbium, nam v. 11—16 virgo loquitur,
sed novissima poematis pars, ubi cum alia, tum maxime v. 46 offen-
dunt, plane obfuscata est semibarbari scriptoris infantia.