896 ᾿ ^ POETAE MELICI.

τὸ μὲν ἐχπέφευγε κέντρον, κρατέειν κόρην νομέξων,
φύσεως δ᾽ ἄμειψε μορφήν. χλοερὸν δρέπων δὲ φύλλον
φυτὸν εὐθαλὲς δ᾽ ἐπήχϑη. 10275 ἐδόκει τελεῖν Κυϑήρην.
ὁ δὲ Φοῖβος ἦε, Φοῖβος :

s

59.
"Aye ϑυμέ, πῆ μέμηνας τὸν ἀοίδιμον μελιστήν.
μανίην μανεὶς ἀρίστην; φιάλην πρόπινε παισίν,
τὸ βέλος, φέρε, κράτυνον, 10 φιάλην λόγων ἐραννήν.
σκοπὸν ὡς βαλὼν ἀπέλθῃς" ἀπὸ νέκταρος ποτοῖο
5 τὸ δὲ τόξον ᾿ἀφροδίτης παραμύϑιον λαβόντες,
ἄφες, ᾧ ϑεοὺς ἐνίκα. φλογερὸν φυγόντες ἄστρον

' 2 , -
τὸν “νακρέοντα μιμοῦ,

; σαόφρων γάρ, εὖτε (Γαῖα
ὄπα τῆς κόρ c) ἄκουσεν,
φύσεώς τ᾽ ἄμειψε μορφήν,
τὸ μὲν ἐκπέφευγε κτλ.

nam v. 18, quem traieci, commode licet ad alienum auxilium revoeare.
— V. 17. τὸ uiv ἐκπέφευγε πέντρον,͵ ,Btephanum seeutus sum, cod. róv
μὲν ἐκπέφευγα κεντο, unde Rose τοῦ μὲν eb xévro scribere maluit. —
V. 18. ἄμειψε Stephanus, cod. ἄμειψα. — Υ. 19. ἐπήχϑη i. e. ἐπάγη
scripsi, cod. ἐπ᾽ ἠχεῖ i. e. ἐπηχεῖ ut Stephanus edidit, Rose ἐπήνϑει.
— 20. ἦε Aemil. Portus, cod. ἠέ, sed cum nimis langueat hoc potissi-
mum loco, malim £e, Medenbach εἶλε. — V. 22. Pauw coniecit χλια-
ρὸν ὃ. δὲ φλοιόν.

59. In codice hic versibus 13 absolvitur carmen praegressum, ne-
que editoribus id offensioni fuit; ego separavi, frustra adversante Rosio.
Nam c. 58, quamvis inaequabilitate quadam partium, αὖ supra monui,
laboret, consummatum est: quae deinceps sequuntur ab instituto argu-
mento prorsus sunt aliena: neque enim ad Apollinem et Daphnes for-
tunam spectant, sed ad puerorum amores. Aique hoc quoque carmen,
quod admodum inficeti versificatoris esse apparet, detrimentum cepit:
in extrema parte plura interciderunt, nec mirum, cum hoe carmen no-
vissimum loeum archetypi olim obtinuerit. — V. cod ua»$. — V. 8.
κράτυνον scripsi, legebatur κρατύνων, codex utrumque testificatur πρά-
τύνων. Rosio videtur idem .quod mihi in mentem venisse, sed male
seripsit xoeróvov. — V. 6. o Aemil, Portus, cod. ὡς. — V. 18. φυγόν-
τες, Mehlhorn, ut sensum absolveret, φύγωμεν substituit, quod Rose se-
eutus praeterea οἶστρον edidit: in eiusmodi rudere coniecturis abstinere
satius est.

Editores Anacreonteorum praeterea Theodori Prodromi carmen re-
ceperunt (Fiseheri ed. LXI), quod Boissonade ab alio quodam condi-
ium putat, cum istius hominis ingenio venustius videatur; non credo,
quamquam ille fortasse aliud antiquius earmen imitatus est, neque olim
in exordio ϑεάων ἄνασσα Κύπρι fuit scriptum, sed:

Θαλάμων ἄνασσα, Κύπρι.
cf. etiam Hesychii glossam: ϑαλάμων ἄνασσα ᾿ἀφροδίέτη.