334 s POETAE MELICI.

φιλαμάτων τε κεδνῶν « ξείνοισιν σὲ δ᾽ ἀγχιμου-

πόϑων κύπελλα κιρνᾶ. | "- M

oaa, ἩΡΕ ον, δόλίοις ἀπίστοις ἁνδάνεις"

ὅταν ϑέλῃς δέ, φεύγεις" ἐμοὶ δὲ τῷ λυροκτύπῃ

λύρης δ᾽ ἐμῆς ἀοιδάν μούσαις φρεσὶν ἀποίκους
80 οὐκ ἂν λίποιμι τυτϑόν. 35 ἀχανδέας ὀρίνεις

* αἴγλαν τε λαμπρύνοις. *

87. [59] ΄... 1074
ΕΙΣ OINON. TM
Τὸν κελαινόχρωτα βότρυν ἐρατὸν πίϑοις ὁρῶντες
ταλάροις φέρουσιν ἄνδρες 10 νέον ἐκξέοντα Βάκχον"
μετὰ παρϑένων ἐπ᾽ ὥμων" ὃν ὅταν πίῃ γεραιός,
κατὰ ληνὸν δὲ βαλόντες, τρομεροῖς ποσὶν χορεύει,

ὅ μόνον ἄρσενες πατοῦσιν πολιὰς τρίχας τινάσσων.
σταφυλήν, λύοντες οἶνον, ὁ δὲ παρϑένον λοχήσας
μέγα τὸν ϑεὲν κροτοῦντες 15 ἐρατὸς νέος... ..
ἐπιληνίοισιν ὕμνοις, ^ 0.7... ἐλυσϑείς

eod. ᾿“λύρην, deinde cod. δ᾽ ἄλυπα accentu deleto, vitium haud dubie
delitescit, conieci δ᾽ ἄποινα. — V. 27. κιρνᾷ scripsi, nisi dori-
cam formam κιρνῇ praetüleris, cod. κρένει, supra m. Dacieria κέρνῃ,
Rose κέρνη. Deinde versum vel etiam plures intercidisse significavi,
Poeta enim πλούτου mobile ingenium reprehendit, suam constantiam
laudat. — V. 28 eod. ὅτὰν 9:49 δὲ φεύγης. — V. 31— 36 adeo situ
obruti sunt, ut non liceat medelam adhibere, neque quidquam opis at-
tulerunt eritieorum pericula. — V. 32 cod. ἀνδάνβδ (1. e. ut videtur &v-
δάνης). — V. 85. ἀχανδέας quamquam alias non legitur, alia similia
composita, velut εὐχανδής, πολυχανδής, βουχανδής tuentur. — ὀρίνεις,
cod. ὀρινεῖς et supra ot. — Inter v. 35 et 36 insertus est alius αἴγζαντε

m e
λαμπριώχαν »: apparet variam scripturam v. 36 esse, quae cum olim
in margine legeretur, postea in ordinem verborum recepta est; fortasse
co» non huius est versus, sed 35 ἀχανδέας varietas.

». Bes e ὁ

57. Inseriptio in m. addita. — V. 1. κελαινόχρωτα scripsi, cod. ue-
λανόχρωτα (infra χροτα). — V. 2. φέρουσιν Stephanus, eod. φέροντες.
-— V. 4, Bothe proseripsit. — V. 5. Pauw coniecit σταφυλῆς 4. οἶνον,
Bothe σταφυλὴν A. οἴνου, neutrum tradita scriptura praestantius. —
V. 8 cod, ἐπιληνέοισι, corr. Stephanus. — V. 9. ἐρατὸν displicet, fort.
δυδὸν ἐν πίθοις, Homericis enim verbis valde delectantur versifieatores
dhnetris usi. — V. 10. ἐκξέοντα Faber, cod. ἐσξέοντα, — V. 11. πίῃ,
cod. mívg vel πίνῃ, correctionis principem auetorem non repperi. —
V. 15 intercepta esse complura manifestum est, cum enuntiatum careat
verbo principali, quod detrimentum eum non animadvertissent critici,
lemere v. 19 tradita verba interpolaverunt. Videtur iactura in hune
fere modum resareienda: m