828 - i POETAE MELICI,

52. [35]
EIZ ETPOIIHN.

Ὁ ταῦρος οὗτος, ὦ παῖ, τέμνει δὲ κῦμα χηλαῖς"
Ζεύς μοι δοκεῖ τις εἶναι" οὐκ ἂν δὲ ταῦρος ἄλλος “
φέρει γὰρ ἀμφὶ νώτοις ἐξ ἀγέλης ἐλασϑείς
Σιδωνίαν γυναῖκα" ἔπλευσε τὴν ϑάλασσαν,

ὅ περᾷ δὲ πόντον εὐρύν, 10 εἰ μὴ μόνος ἐκεῖνος.

88. [53] — .: - . 1071
ΕΠΣ POAON. .

Στεφανηφόρουν μετ᾽ ἦρος μέλομαι ῥόδον τέρεινον

52. Inseriptio legitur in margine. — Tribus strophis quaternorum
versuum carmen constare videtur Mehlhornio, qui tertiam stropham
mutilatam esse censet, — "V. 2. Stephanus disposuit verba, cod. δοκεῖ
τις εἶναί μοι Ζεύς. — V. 4. Σιδωνίαν, cod. supra etóovtov, unde Her-
manno Σιδονίην placuit. — V. 5. περᾷ δὲ Stephanus, cod, παρὰ δὲ,
sed supra δὴ. z- 5g. fe. τέμνει δὲ, malim, ve. — V. 7. οὐκ dv Stepha-
nus, cod. οὐκὰν οὖν, — V. 8. ἐλασϑείς, baud scio an λιασϑεὶς sit
praeoptandum. —- V. 10. μόνος, Stephanus μόνος γ᾽, fort. μοῦνος Scri-
bendum.

58. Cod. εἰς τὸ ῥόδον, sed in m. εἰς ῥόδον. — Antea auctore
Mehlhornio a priore carminis parte (v. 1— 19) separavi posteriorem
(v. 80—43), ratus duo eiusdem argumenti poemata ut fit in hac sylloge
continuo se excepisse ac postea in unum eoaluisse. Ac reapse in co-
dice Palatino, ubi clausulae carminum fere asterisco insigniuntur, com-
paret :« additus versui 20, sed quod eadem nota etiam ante v. 30 ad-
Seripta est, rursus huic indicio auctoritatem videtur derogare. Nune
ilam opinionem abieci: tanta enim est similitudo utriusque partis, ut
omnia eiusdem poetae esse consentaneum sib: parum autem verisimile
eundem versificoatorem bis idem plane argumentum tractavisse. Multo
gravius hoc est, quod priore quidem parte propositum commode ab-
solvi videtur, non item posteriore: inprimis offendit v. 24 τόδε, eum
non praecesserit ῥόδον, sed floris nomen solis compositis vocabulis
ῥοδοδάκτυλος, ῥοδοπήχξεες, ῥοδόχρους v. 20 86ᾳ. sit indicatum. A car-
minis exordio molestae hae ambages abhorrent, decebat poetam plane
carminis consilium profiteri. Sin perpetuum est carmen, desideraveris
aegre continuam seriem sensorum et aequabile orationis lumen; nam
caesim et intervallis argumentum explieatur. Seilicet carmen non est
continuum, sed alternis vicibus cantatur, id quod iam Dacieria per-
spexit: v. 8 quamvis corrupto ipse poeta id professus erat. Constat
carmen, si à prooemio (v. 1— 3) discesseris, strophis inaequalibus quat-
tuor, quas intervalla manifesta segregant, fuitque in archetypo singu-
lis strophis asteriscus additus, quam notam duobus locis etiam nunc
cod. Pal. servavit.

V. 1. στεφανηφόρου Stephanus, cod. στεφανηφόρον. --- V. 2. μέλο-
μαι, cod. supra μέλπομαι. Eadem scripturae varietas deprehenditur
i Anaer. fr. 65, quod hic versificator imitatus est: τὸν Ἔρωτα γὰρ
τὸν ἁβρὸν μέλομαι βρύοντα μέτραις πολυανϑέμοις ἀείδειν" ὅδε γὰρ ϑεῶν