ANACREONTEA. | 32

- ; a L [8 ' S
τῶν μηδὲν ὠφελούντων; 10 βάλ᾽ ὕδωρ, δὸς οἶνον, ὦ

5 μᾶλλον δίδασκε πίνειν παῖ,
ἁπαλὸν πῶμα “υαίου" 1070 τὴν ψυχήν μου κάρωσον.
μᾶλλον δίδασκε παίζειν βραχὺ μὴ ζῶντα καλύπτεις"
μετὰ χρυσῆς ᾿ἀφροδίτης. ὁ ϑανὼν οὐκ ἐπιϑυμεῖ.

πολιαὶ στέφουσι κάραν"

51. [54.]
A440 EIZ EATTON OMOI92.

'Ov ἐγὼ νέων σ᾽ ὁμίλῳ νέος ἐν νέοις χορεύσω.
ἐσορῶ, πάρεστιν ἥβα᾽ Διονυσέης δέ μοί τις
τότε δή, τότ᾽ ἐς χορείήν 10 φερέτω ῥοῦν ἀπ᾽ ὀπώρης,
ὁ γέρων ἐγὼ πτεροῦμαι. ἵν᾿ ἴδῃ γέροντος ἀλκήν

5 περιμαίνομαι, Κυβήβα" δεδαηκότος μὲν εἰπεῖν,
παράδος" ϑέλω στέφεσϑαι" δεδαηκότος δὲ πένειν,
πολιὸν δὲ γῆρας ἐκδύς χαριέντως δὲ μανῆναι.

constituit. — V. 4. τί δέ μοι, Brunck τί δ᾽ ἐμοί, — V. 4 cod. ὀφε-
λούντων. — V. 6. πῶμα Barnes, πόμα cod. — V. 9. στέφουσι κάραν
eod. Barnes κάρα στέφουσιν. — V. 10. βάλ᾽ ὕδωρ, δὸς οἶνον Bothe,
cod. δὸς ὕδωρ, cà (i. e. βαλὼν) οἶνον. Immutavit versificator Anacr.
fr. 63, 1 φέρ᾽ ὕδωρ, φέρ᾽ οἶνον, ὦ παῖ. — V. 11 in hune modum cor-
rigondus “ψυχὴν μέϑη κάρωσον, Barnes ψυχὴν δέ μοι x, Hermann
τὴν ψυχήν μὲ κ. — V. 12. καλύπτεις, malim καλύψεις. Librarius,
qui huie versui addidit X, versui 18 tres asteriscos subiecit.

δῖ. In m. ἄλλο. Mehlhorn tres strophas quinorum versuum di-
stinxit, versum post v. 13 interceptum esse ratus. — V. 1. νέων σ᾽
ὁμίλῳ ἐσορῶ, scripsi, cod. cs (delevit corr) « νέοις ὁμίλουν (in m. x)
ἐσορῶν x πάρεστιν (in m. *) Antea νέοις σ᾽ ὁμιλεῖν edidi, Stephanus
νέων ὅμιλον ἐσορῶ, cum νέοις ὁμέλουν ἐσορῶν edidisset, Baxter νέοις
ὁμιλῶ ἐσορῶν, Mehlhorn σε νέοις ὁμιλεῖν ἐσορῶ, ipse, repudians, quod
dubitanter proprosuit ὁμιλοῦντ᾽, — ἦἥβα cod., non ἦκα. — V. 8. δὴ
Stephanus, cod. δέ. — V. 5. περιμαίνομαι Salmasius, id quod ὀνϑουδώ

Q o8 ον
mentio flagitat, v. 14 commendat; cod. περίμεενον μὲ etin m. z £* (ζήτει),

correctio παραμένω sive παραμένων inepta. Propius Salmasiano in-
vento a eod. seriptura abest quod ego conieci περέμηνόν με, Κυβήβα,
sed compositorum aor. ἔμηνα inusitatus. Stephanus περί μοι νέῳ cvv-
ZB«, Moebius περίμεινον oov μὲ κούρα. — V. 6. παφάδος de vitio
,Suspeetum, sed emendatio incerta, Stephanus ῥόδα δός, Cybelae vero
sacris violae magis quam rosae conveniunt, — V. 1. ἐκδύς lenem cer-
tamque medelam adhibui, cod. ἑκὰς (eorr. del. Aec.). Arnaldus, ut
numeri legem servaret, verba traiecit πολιὸν δ᾽ ἑκὰς τὸ γῆρας. — V.9.
“πονυσίης Stephanus, cod, διονυσίοις. — V. 10. ῥοῦν Pauw, cod. supra
ῥόον, infra ῥοιὰν, unde Baxter alii ῥοὰν vel ῥοὴν ἀπ᾽ ὀπώρης, fortasse
recte. — V. 11 cod. iin. — V. 14 cod. supra χαριέντως et in m. x
— δὲ, Brunek ve. - :