ANACREONTEA. 925

^5 .. ὦ... .- . μεϑίοντα γάρ μὲ κεῖσθαι
ὕπλιξ᾽ ἐγὼ δὲ πίνω. 10 πολὺ κρεῖσσον ἢ ϑανόντα.
φέρε μοι κύπελλον, à παῖ"

41. [32.]
TOT ATTOT ΕΙΣ A4IONTZON, HI'OTN EIZ OINON.
To? Διὸς ὁ παῖς ὃ Βάκχος, ἔχω δέ τι καὶ τερπνόν
ὁ λυσίφρων ὃ Avaios, ὁ τᾶς μέϑας ἐραστάς"
ὅταν εἰς φρένας τὰς ἐμάς μετὰ κρότων, μετ᾽ ὠδᾶς
εἰσέλϑῃ μεϑυδώτας, τέρπει με κἀφροδίτα,
ὅ διδάσκει μὲ χορεύειν. 10 καὶ πάλιν ϑέλω χορεύειν.
Φ
48. [89]
ΕΙΣ ΣΥΎΜΠΟΣΙΟΝ TOT ATTOT.
Ὅτ᾽ ἐγὼ πίω τὸν οἶνον, ὅτ᾽ ἐγὼ πέω τὸν οἶνον, 1069
τότ᾽ ἐμὸν ἦτορ ἰᾳνϑέν. | 5 ἀπορίπτονται μέριμναι
o OO TM | ^ σολυφρόντιδές τε βουλαί
λιγαίνειν ἄρχεται Μούσας. ἐς ἁλικτύπους ἀήτας.
καλοὺς ἀείδειν, κισσοστεφής τε κεῖσθαι. — Ante v. 7 unum

alterumve versum 'intercidisse planum est, velut μελέχρουν οἶνον ἡδὺν
ὅπλιξ᾽ ἐγὼ δὲ mívo, si licet versum prioris carminis (45, 11) asciscere.
— V.6—10 Hermann novi earminis initium esse censet, sed licuit ver-
sifieatori amplifieandi centonis gratia subiungere.

41. Inseriptio in m. addita. Mehlhorn duas strophas quinorum
versuum diseripsit. — V. 2. ὁ «ναῖος cod., Barnes artieulum abiecit.
-— Ni 8. ὅταν εἰς φρένας τὰς ἐμᾶς eod., Barnes ὅταν φρένας γ᾽ ἐς
ἁμάς, Baxter ὅ ταν φρένας τὰς ἁμᾶς, possis, si operae pretium, ὅταν

εἰς φρένας γ᾽ ἐσέλϑῃ | τὰς ἐμὰς ὁ μ. — V. 4. μεϑυδώτας eod. ex corr.,
fuit μεϑυδότας. — Υ. ὅ. διδάσκει μὲ cod., Mehlhorn διδάσκομαι. - 08
ἔχω, Rose ἠχῶ divinavit, --- δέ τι καὶ ' cod., Stephanus δὲ καί τι. —
V. 8 Mehlhorn ad praegressa refert. — μετ᾽ cod. ex corr., fuit ne^.
— V. 9. μὲ κἀφροδίέτα cod., Mehlhorn καί μ᾽ ᾿ἀφροδέτα. -- V. 10. πάλιν
cod., Barnes πάλι, Heinsius καὶ delet.

48. V. 2. τότ᾽ ἐμὸν seripsi, cod. τότε μέν, Brunek τότ᾽ ἐμεῦ (av-
ϑὲν ἦτορ, Rose τότε μὴν. Versus numero subvenias scribendo- ἐμεῦ
vel ἐμεῖ᾽, quamquam de hac elisione adhuc est sub iudice lis, cf. Schnei-
der ad Callim. fr. 131, ubi me quidem iudice non cs?^ ὦ vel σεῦ καὶ
legendum, sed πολλάκι σῆς. ὦ μαῖα, φιλοξείνοιο καλιῆς μνησόμεϑα"
ξυνὸν γὰρ ἐπαύλιον ἔσκεν ἅπασιν: de industria enim poeta turzurii
tantum hospitalis mentionem fecit, — V. 3 λιγαένειν ἄρχεται Μούσας
Hermanno librarii supplementum esse videtur, Moebius λέγα Ἀϊούσας
ἄρχετ᾽ αἰνεῖν, Mehlhorn duorum versuum reliquias esse existimat .
Μούσας. . ἄρχεται λιγαίνειν, ,9go versum - Ὁ π᾿ esse indicavi. —
V. 6. ἀπορέπτονται, cod. ἀπὸρίπτανται. — V. ig Stephanus, cod,