ANACREONTEA. I 9817

φιλέει δὲ Φοῖβος αὐτός. σοφέ, γηγενής. φίλυμνε"
λιγυρὴν δ᾽ ἔδωκεν οἰμην. ἀπαϑὴς δ᾽, ἀναιμύσαρκε,

15 τὸ δὲ γῆρας οὔ σε τείρει, σχεδὸν εἰ ϑεοῖς ὕμοιος.

88. [40.]
AAAO ΕΙΣ ΕΡΩΤΑ.
Ἔρως ποτ᾽ ἐν ῥύδοισιν ὥλωλα κἀποϑνήσκω"
κοιμωμένην μέλιτταν 10 ὄφις μ᾽ ἔτυψε μικρός
οὐκ εἶδεν, ἀλλ᾽ ἐτρώϑη πτερωτός, ὃν καλοῦσιν
τὸν δάχτυλον᾽ παταχϑείς μέλιτταν οἵ γεωργοί.

5 τὰς χεῖρας ὠλύλυξεν᾽ & δ᾽ εἶπεν" εἰ τὸ κέντρον
δραμὼν δὲ καὶ πετασϑείς πονεῖ τὸ τᾶς μελίττας,
πρὸς τὴν καλὴν Κυϑήρην 15 πόσον δοκεῖς πονοῦσιν,
ὕλωλα, μᾶτερ. εἶπεν, Ἔρως, ὅσους σὺ βάλλεις;

interceptus esse. — V. 14 cod. διμην et in m. «, unde Rose alios ἀοιδὴν
p un j δὴ

legisse suspicatur. — V. 16. γῆρας οὔ σε τείρει Stephanus, cod. γερας
sv σὲ τηρεὶ et in m. ;. — V. 16. γηγενής, φίλυμνε Stephanus, cod.
γηγενῆ φίλυπνε, Rose praefert σοφὲ γηγενές, φίλυμνε. — V. 11. ἀπα-
47)c δ᾽ Rose novum exorsus enuntiatum, cod. ἀπαϑὲς, Stephanus ἀπα-
ϑὴς adiungens hunc versum prioribus. — ἀναιμόσαρκε cod. supra, dve-
poc. infra. Rose ἀναιμόσαρπος, quem non sequar.

83. Inscriptio in m. addita. — V. 1. ποτ᾽, cod. πότ᾽. — V. 4.
παταχϑεὶς (cod. ut vid. παταχϑὴς) de vitio suspectum: nam etiam si
formae insolentiam condonaveris novieio poetae, participium hoc qui-
dem loco plane redundat. Brunck πατάξας seripsit, Stephanus τὸν
δάχτυλον δὲ δαχϑεὶς τᾶς χειρὸς. Mihi videtur hoe loco restituendum,
quod infra v. 6 legitur. πετασϑεὶς τὰς χεῖρας, quamquam insolens
structura atque πεταννὺς vel πετάσσας erat in proclivi. — V. 6. τὰς
χεῖρας, Stephanus τᾶς χειρὸς, vide ad v. 4, — ὠλόλυξεν Stephanus,
eod. ὀλόλυξε. — V. 6. πετασϑείς, s) supra restituatur, non potest hic
iterari, quamvis ab alia stirpe (πέταμαι) descendat; videtur πτερυχ-
ϑεὶς scriptum fuisse, cf. paraphrasin Nieetae IV 316 xol στυφελιχϑεὶς
ἐπτερύξατο τρέχων. Antea mihi versus videbantur traiiciendi: ἐτρώϑη
Τὸν δάκτυλον παταχϑείς᾽ εἰραμὼν δὲ καὶ πετασϑεὶς Τὰς χεῖρος ὠλό-
λυξε Πρὸς τὴν x. K., quod liose comprobavit. — V. 14. πονεῖ, Briggs
ὀλεῖ, Antea conieei el σε κέντρον πονεῖ vel ei τὸ κέντρον πονεῖ σε t. u.,
nec tamen nune ausim hane structuram, qua utitur Pindarus, hnic ver-
sificatori vindicare; magie placet εἰ τὸ κέντρον xAovsiot v.p. atque
tale quid videtur Nicetas Kug. repperisse 1V 420 εἰ τῆς μελίττης συνάγλί-
βει τὸ κεντρίον, ubi omnino σὲ ϑλέβει corrigendum. — τὰς Stephanus,
tod. τὰς, Rose τῆς μελίττης praeoptat. — V. 16. Ἔρως plane otiosum,
desiderat antithesis Amoris tela, oportebat igitur poetam dicere τόξοις
ὅσους σὺ βάλλεις vel τύξοισιν. οὺὃς σ. β., ef. Nie. IV 428 πόσον δοκεῖς
πονοῦσιν οἵ βεβλημένοι ἐκ σῶν, Ἔρως mai, δυστυχῶν τοξευμάτων, nisi
forte is magis integrum hune locum repperit Ἔρως, ὅσους (ὀϊστοῖς
δυσδαίμοσιν) σὺ βάλλεις.