—

ς 1.

»
κε

3 ἃ i χεῖρα τὴν Boorov,

"

v

E
H

ANACREONTEA. 9815
30. [4.] - : 1061
A4A4O EPROTIKON TOT ATTOT.
᾿Επὶ μυρσίναις τερείναις, τί σὲ δεῖ λίϑον μυρίζειν:;
ἐπὶ λωτίναις τὲ ποίκις τί δὲ γῇ χέειν μάταια;
στορέσαρ ϑέλω προπίνειν" ἐμὲ μᾶλλον. ὡς ἔτι ξῶ,
ὃ δ᾽ Ἔρως χιτῶνα δήσας μύρισον, ῥόδοις δὲ κρᾶτα

e

ὑπὲρ αὐχένος παπύρῳ 15 πύκασον, κάλει δ᾽ ἑταίρην.
μέϑυ uoc διακονείτω. πρὶν ἐκεῖσ᾽ ἔδρας μ᾽ ἀπελ-
τροχὸς ἅρματος γὰρ οἷα ϑεῖν

βίοτος τρέχει κυλισϑείς" ὑπὸ νερτέρων, χορείαις
ὀλίγη δὲ κεισύμεσϑα ὀκεδάσαν ϑέλω μερίμνας.
10 κόνις ὀστέων λυϑέντων.

81. [3.] UN 5.3 ἔ αὶ
4440. Ld Ref ΠΩ
Μεσονυκτίοις mo9' ὥραις, μερόπων δὲ φῦλα πάντα.

ζστρέφεϑ᾽ ἡνίκ᾽ άρκτος ἤδη ἃ κέαται κόπῳ δαμέντα,
τότ᾽ Ἔρως ἐπισταϑείς μευ

30. Cod. praeterea in m. ἄλλο et ἐρωτικὸν τοῦ αὐτοῦ ὠδάριον.
Tres strophas senorum versuum distinxit Mehlhorn. — V. 1. τερεέναις,
eod. τερίναις. — V. 2, ποίαις, cod. πόαις. — V. 6. διακονείτω Stepha-
nus, eod. διακονεῖτο. Perperam lose scripsit Σὺ δ᾽, Ἔρως, χ.
διακονοῖὶο inductus v. 16 ubi mendosum ἔρως vocativi viee fungi
existimat. -— V. 1. ἅρματος γὰρ Stephanus, cod. γὰρ ἄρματος. — V.12.
ἐειν Stephanus, cod. καίειν. — V. 16. πρὶν fxsío  EOgec μ᾽ ἀπελϑεὶν
vn νερτέρων, Τορφείαις σκεδάσαι 8. p. emendavi vitiosam codicis sceri-
pturam πρὶν ἔρως ἐκεῖ μ᾽ ἀπελϑεῖν ὑπὸ νερτέρων χορείας (fuit ante
eorr. eec) ox. ὃ. a. V. 16 variis coniecturis eritiei tentaverunt, v. 17
nulli fuit offeusioni, at ἀπελθεῖν ὑπὸ χορείας prorsus non ferendum,
item iure miramur in Anacreontea cantilena choreas apud inferos me-
morari. Utramque offensionem removi zogeéetg scribendo, quo voca-
bulo ut alias 1n his noviciis cantilenis effusa comissationis hilaritas
significatur. Tam ἔδρας ὑπὸ νερτέρων ἀπελθεῖν graeci sermonis con-
suetudini convenit, £ógcv similiter appellavit Euripides ὦ ϑεοὶ χϑόνιοι,
ξοφερὰν dó(ícviov ἔχοντες ἕδραν, nec verborum collocatio insolens,
velut, est, in Euripideo Λακεδαίμονος γῆς δεῦρο νοστήσουσ᾽ ἄπο. Baxter
πρίν, ἐρῶ σε, δεῖ μ᾽ ἀπελϑεῖν ᾿ sevipsit, Barnes πρὶν ἔραξε δεῖν μ᾽ * ἀπελ-
Δεῖν, Peerlkamp πρὶν ἔρως ἔχει μ᾽ ; Brunck πρὶν ἐκεῖσε δεῖ μ᾽ ἀπελ.
ϑεῖν, Mehlhorn πρὶν χρεὼν ἐκεῖ μ᾽ ἀπελϑεῖν qui poterat servare s0-
lennem numerorum legem seribena πρὶν ἐκεῖ χρεών μ᾽ d. Ego antea
proposui πρὶν ἐκεῖ μ᾽ ὥρα ᾿᾽στ᾽ ἀπελϑεῖν.

31. Cod, margo exhibet ἄλλο, vulgo inseribitur εἰς. Ἔρωτα, quod
Stephanus addidit. — V. i. ποϑ᾽ Stephanus, eod, ποτ᾽ ut solet. —
V. 2. στρέφεϑ᾽ ἡνίκ᾽ scripsi, - στρεφέτην ὅτ᾽, Stephanus στρέφεται

RC