ANACREONTEA. 309

ὑπὸ καύματος γὰρ ἤδη καϑέσω᾽ καλὸν τὸ δένδρον"
προδοϑεὶς ἀναστενάξω. ἁπαλὰς δ᾽ ἔσεισε χαίτας
5 δύτε δ᾽ ἀνθέων ἐκείνου μαλακωτάτων κλαδίσκων.
στεφάνους, δόϑ᾽, ὡς πυκάξζω παρὰ δ᾽ αὐτὸ ψιϑυρίζει
τὰ μέτωπα μὴ ᾿πικαίειν 15 πηγὴ ῥέουσα πειϑοῦς"
τόδε xeÜue τῶν δ᾽ ᾿Ερώτων τίς ἂν οὖν ὁρῶν παρέλϑοι
κραδίην, τίνι σκεπάξω; καταγώγιον τοιοῦτο;
10 παρὰ τὴν σκιὴν Βαϑύλλου
19. [30.]
A440 EIZ ἘΡΩ͂ΤΑ TOT ΑὙΤΟΥ͂.
αἱ Μοῦσαι τὸν Ἔρωτα λύσασϑαι τὸν Ἔρωτα.
δήσασαι στεφάνοισιν κἂν λύσῃ δέ τις αὐτόν, 1057
τῷ Κάλλει παρέδωκαν. οὐκ ἔξεισι, μένει δέ"
καὶ νῦν ἡ Κυϑέρεια δουλεύειν δεδίδακται.

b ξητεῖ λύτρα φέρουσα

Stephanus suo perieulo substituit. Neque vero existimandum est, or-
dinem carminum turbatum esse, praecessisse olim c. 18 εἰς τὸν αὐτόν,
proximum locum obtinuisse c. N ἐρωτικὸν ὠδάριον, Nam arctissima
necessitate haec coniuncta sunt; prior particula cum nulla ex parte
perfecta sit et interrogatione terminetur, ea quae desideramus commode
suppeditat altera particula. Iure igitur Mehlhorn carminis membra dis-
iuncta consociavit; idem ad strophas quaternorum versuum aggressus
est revocare non recte v. 6 expuncto. — y. 1. δότ᾽ ὦ Stephanus, cod.

δότε. — V. 8. ὑπὸ Stephanus, cod. ἀπό. — V. 4. προδοϑεὶς cod.
ροδὸ
πύρωθείς. — V. 5 Graeter proscripsit et v. 6 corrigit στεφάνους δ᾽
ἐγὼ πυκάξω. — V. 6 Mehlhorn subditieium esse censet, 969^, ὡς scripsi,
cod. δ᾽ oíove. Àrnaldus δ᾽ οἵοις. — V. 1 τὰ μέτωπα μὴ ’πικαίειν seri-
psi, subiungens haec, quae δὰ καῦμα sunt referenda, praegressis, vulgo
,0

τελείαν στιγμὴν post πυκάξω locant, cod. τὰ μέτωπά μου ᾿πικαίει. —
-- V. 9. κραδέη, vivi, Stephanus non recte κραδίῃ τινι, nam incommo-
dus duplex dandi casus, poeta animum suum compellat, σκεπάξειν est
arcere, quemadmodum ap. Hom. Od. XIII 99 ἀνέμων οκεπόωσι δυσαήων
μέγα κῦμα. — σκεπάξω, cod. supra σκεπάσω. — V. 10. Βαϑύλλου, Ste-

phanus Βάϑυλλε. --- V. 11. καϑίσω Salmasius, cod. x«ig0*et in m. PN
Stephanus xd$:cov. — V. 18. μαλακωτάτων κλαδίσκων emendavi tradi-
tam seripturam μαλακωτάτῳ "λαδίσκῳ. — V. 14. παρὰ δ᾽ αὐτὸ ψιϑυ-
oífet scripsi, cod, παρὰ δ᾽ αὐτὸν ἐρφέθζει. Nihil egerunt critici αὐτῷ
(Stephanus), αὐτῷ γ᾽ (Barnes), αὐτῶν (Rose), αὐτὴν (Mehlhorn) scriben-
tes, nee Canteri inventum τερετέζεν probandum. ψιϑυρίξειν alias ar-
bores dicuntur, hic fores leviter strepentes: nam παρὰ, δ᾽ αὐτῷ κελαρύξει
longius recedit a litterarum vestigiis, — V. 16. τίς ἂν οὖν in m. plane

scriptum, in ordine verborum τιϑοῦν. »....»
19. Tres &trophas ternorum versuum distinxit Mehlhorn. --- V. 8

cod. ἐξέισιν. — μένει, Stephanus μενεῖ.