300. — —— ^ POETAE MELICI.

5 ἐμοὶ μέλει μύροισιν ὡς οὖν ἔτ᾽ εὐδία ᾽στιν,
καταβρέχειν ὑπήνην" καὶ πῖνε καὶ κύβευε,
ἐμοὶ μέλει ῥόδοισιν καὶ σπένδε τῷ vag,
καταστέφειν κάρηνα. μὴ νοῦσος, ἤν τις ἔλϑῃ,
τὸ σήμερον μέλει μοι, 15 λέγῃ σε μὴ δεῖ. πένειν.

10 τὸ δ᾽ αὔριον τίς οἶδεν;

8, [811
ΕΙΣ EATTON MEMEOTZMENON.

"Agsg ue, τοὺς ϑεούς Gor, δεινὴν κλονῶν’ φαρέτρην

πιεῖν πιεῖν ἀμυστί" καὶ τόξον ἸΙφίτειον.

ϑέλω ϑέλω μανῆναι. 1051 ἐμαίνετο πρὶν Αἴας

ἐμαίνετ᾽ ᾿Δλκμέων τε μετ᾽ ἀσπίδος κραδαίνων
5 χὠ λευκόπους Ὀρέστης, 15 τὴν Ἕχτορος μάχαιραν"

τὰς μητέρας χτανόντες" ἐγὼ δ᾽ ἔχων κύπελλον

ἐγὼ δὲ μηδένα κτάς, καὶ στέμμα τοῦτο χαίταις,

πιὼν δ᾽ ἐρυϑρὸν οἶνον οὐ τόξον, οὐ μάχαιραν,

ϑέλω ϑέλω μανῆναι. ϑέλω ϑέλω μανῆναι.

10 ἐμαίνεϑ᾽ Ἡρακλῆς πρίν

Γύγαο, v. 8 οὐδ᾽ αἶρέει ue χρυσός, v. 4 Anth. οὐκ αἰνέω (ex
corr, fuit olim haud dubie οὐ φϑονέω) τυράννους, sed Cram. οὐ
φϑονέω τυράννους, v. 5 et d Cram. ἐμοῦ (atque ita Anth. ante
eorr) — V. 1. Γύγεω, eod. γύγου, sed ἴῃ m. γύγεο. — V. 11—16
postea ab alio adieeti sunt, qui carminis argumentum magis dilucide
exponere studuit; igitur hie. quoque Mehlhorn frustra carmen, quod ex
diversis partibue est conglutinatum, ad stropharum aequalitatem redi-

gere studuit. — v. 01. ὡς, Barnes ἕως. — εὐδία ᾽στιν scripsi, cod. εὐδέ᾽
ἐστιν, Hermann ἕως οὖν εὔδι᾽ ἐστίν. — V. 12. πᾶῆνε, melius quadraret
παῖξε, sed poeta potius quam librarius culpandus est. — V. 15. λέγῃ

Stephanus , cod. λέγει. Deinde Stephanus et Scaliger μηδὲ, Barnes μὴ
πιεῖν δεῖν, sed neutrum placet, sententiae institutae conveniret ὕδωρ
λέγῃ σὲ πίνειν vel λέγῃ σ᾽ ἄλητα πίνειν i. e. πτισάνην. Hippocrates
ἄλητον i. e. ἄλευρον frequentat, ἄλευρον Aristophanes in Georgis fr. 10
eodem modo videtur dixisse, cf. Hesych. ἀλεύρου.

8. V. 4. λκμέων scripsi, legebatur ᾿Δλκαμαίων. --- V. 5. χώ, cod. yó.
— λευκόπους, Arnaldus ἀελλόπους, Pauw λευκόνους, alii λειπόνους,
λευκόχρους vel λευκόφρυς. Orestes proprie Avxómovg dictus, exules
enim et extorres cum lupis solebant comparari, οἵ, J. Grimm Rechts-
alterthümer 733: sed iam veteres magistri hoc vocabulum quid signi-
ficaret, non satis compertum habebant, hine non mirum, si hic λευ-
κόπους sib substitutum, quemadmodum etiam apud Aristophanem in
Lysistr. v. 667 Hermann praeter metri necessitatem censuit λευκόποδες

pro λυκόποδες scribendum. — V. 8. ἐρυϑυρόν, cod. in marg. λεύπον. —
V. 10. ἐμαίνεϑ᾽ Stephanus, cod. ἐμαίνετ᾽. — V. 16. ἔχων Stephanus,
cod. ἔχω. — V. 18 fortasse aliena manu additus, Bothe v. 17 tollendum

ettet Carmen videtur strophis senorum versuum constare. Mehl-