ANACREONTEA. 301

δ: [59]
TOT ATTOT ΕΙΣ EPXTA.
Στέφος πλέκων ποϑ' εὗρον 5 λαβὼν δ᾽ ἔπινον αὐτόν,
ἐν τοῖς ῥόδοις Ἔρωτα καὶ νῦν ἔσω μελῶν μου
καὶ τῶν πτερῶν κατασχών πτεροῖσι γαργαλίζξει.
ἐβάπτισ᾽ εἰς τὸν olvov:

6. [111] D 1050
AAA40 ΕΙΣ EATTON.
“έγουσιν αἵ γυναῖκες" εἴτ᾽ εἰσίν, εἴτ᾽ ἀπῆλθον,
, " "m Li 2 392... - » is
Avexoéov, γέρων s, ovx οἶδα᾽ τοῦτο δ΄ οἶδα,
λαβὼν ἔσοπτρον ἄϑρει ὡς τῷ γέῤοντι μᾶλλον
κύμας μὲν οὐκέτ᾽ οὔσας, 10 πρέπει τὸ τερπνὰ παίζειν,
5 ψιλὸν δέ σευ μέτωπον. ὅσῳ πέλας τὰ Μοίρης.

ἐγὼ δὲ τὰς κόμας μέν,

τ. [15]
ΕΙΣ TO ΦΘΟΝΩΣ ΖΗΙΝ.
Οὔ μοι μέλει τὰ Γύγεω, οὐδ᾽ εἷλέ πώ με ξῆλος,
τοῦ Σαρδίων ἄνακτος" οὐδὲ φϑονῶ τυράννοις.

Rose ἀϑύρειν, quod, non intelligo. Fort. poeta scripsit σύναπτε x. sm.
ἡμῖν, Φοῖβος δ᾽ ἀϑύροι.

5. Legitur etiam in Anth. Plan. 388, ubi inscribitur ἀπὸ Ἰουλια-
ψοῦ (ed. princ. hoc nomen solum exhibet) ἀπὸ ὑπάρχων Alyvmvíov.
Rose contendit Planudis errore poematium [αἰΐᾶμο $ftüíributum esse,
argumentis usus non sat gravibus vel fallacibus, velut quod dicit in
Barberino indice inter antiqua Anaereontea referri , cum [ulianus ille
saec, VI vixerit: recensetur sane in illo indice, vid. infra p. 341, sed
verba ἄλλοι ἀρχαῖοι quae Rosium induxerunt in errorem, iam proba-
bili emendatione expedivi. — V. 1. zo9" Plan. ποτ᾽ cod. — V. 5. λαβὼν,

malim λαϑὼν. — ἔπινον Brunck, cod. ἔπιον, Rose λαβὼν δ᾽ Ἔρωτα
πεῖνον coniecit, abusus fr. Anaer. 163.
2 εἰς ἑαυτόν, cod. add. ἄλλο, sed in m. om. — V. 2 cod. 4va-

— — V. 8. τοῦτο δ᾽ Stephanus, cod. τὸ δέ. — V. 10. τὸ, Stepha-
nus τά. — παΐέξειν, cod, παΐζ΄.

7. Composita est haec cantilena ad similitudinem Archilochi fr. 24:
Ob μοι τὰ Γύγεω τοῦ πολυχρύσου μέλει, Οὐδ᾽ εἶλέ πώ μὲ ξῆλος, οὐδ᾽
ἀγαίομαι Θεῶν ἔργα, μεγάλης δ᾽ οὐκ ἐρῶ τυραννίδος. quod documento
est etiam aliorum lyricorum praeter Anacreontem carmina in usum
suum convertisse auctores harum eantilenarum. Legitur in Anthol.
Pal XI 47 ᾿ἀνακρέοντος et in Cram. An. Par. IV 376 pars prior huius
earminis usque ad v. 10, quod rursus documento est, quo pacto haec
earmina sensim amplificatà sint. Etiam varietas lectionis deprehen-
ditur in Anth. et Cram. Àn., v. 1 μέλει Γύγεω om. τὰ, unde Plan.