800 , POE'T'AE MELICI,

4. [18.] μ 1049
A440 ΕΙΣ TO ΑΥ̓ΤΟ ΠΟΤΉΡΙΟΝ TOT ATTOT ANAKPEONTOXZ.
Καλλιτέχνα τόρευσον Βάκχον Εἴὔϊον ἡμῖν"
ἔαρος κύπελλον ἡμῖν μύστις νάματος ἡ Κύπρις
τὰ πρῶτ᾽ ἤδη τὰ τερπνά ὑμεναίους κροτοῦσα. ᾿
ῥόδα φέρουσιν Ὧραι" χάρασσ᾽ Ἔρωτας ἀνόπλους
5 (τὸν) ἄργυρον δ᾽ ἁπλώσας 15 καὶ Χάριτας γελώσας
ποίξι πότον μοι τερπνόν" ὑπ᾽ ἄμπελον εὐπέταλον,
μὴ τελετῶν. παραινῶ, εὖ βότρυσιν κομῶσαν᾽
μὴ ξένον μοι τορεύσῃς; σύναπτε κούρους εὐπρε-
μὴ φευχτὸν ἱστόρημα᾽ πεῖς"
10 μᾶλλον ποίει Ζιὸς γόνον ἡμῖν Φοῖβος ἀϑύροι.

Haec autem omnia quamvis temere in codice Pal. coniuncta videmus,
Hoe exemplo satis edocemur, qualis sit condicio reliquorum carminum.
Apparet igitur, quo iure Mehlhorn haec in ternas quinorum versuum
strophas redegerit, sex versibus segregatis. — Pariter c. 7 interpola-
tionis incrementa testificatur: nam in Anth. P. XI 47 versibus 10 poe-
matii argumentum commode absolvitur, i in ,Sylloge praeter necessitatem
auctum est versibus 5. Neque mirum hanc insignem diversitatem eodem
libro Palatino esse traditam: scilicet c. 3 et 7 in Anth. XI 47. 48 ex
antiquiore aliquo Florilegio recepta sunt, sylloge vero Anacreonteorum
quemadmodum posteriore tempore ferebatur interpolationibus aucta
Anthologiae est inserta. Hoc igitur indicio est iam Constantini Ce-
phalae saeculo interpolationem 1n Anacreonteis refiagendis tam foede
grassatam esse, ut nihil supra possit, siquidem Cephalas haec Ántho-
logiae inseruit; sin postea ab alio addita esse statuas, ad proximum
saeculum XI deferimur, cui adscribitur codex Palatinus: nam non
solum index, in quo Anacreonteorum fit mentio, a prima manu scriptus,
sed etiam ea pars codicis, quae Anacreontea exhibet, ab eadem manu
fertur confecta esse.

4. Cod. addit τοῦ αὐτοῦ ᾿ἀνακρέοντος, quod vulgo deest, Mehlhorn
binos versiculos coniungit, ut sint tetrametri politiei, ideoque v. 9
subditicium censet et alia quoque mutavit, alii etiam audacius in hoc
semibarbaro carmine grassati suut, — V. 1. cod. καλητέχνα κπαλλιτέ-
να, in marg., vulgo καλὴ τέχνα. — V. 3 κύπελλον ἡμῖν" τὰ πρῶτ᾽
ἤδη scripsi, legebatur κύπελλον ἤδη" τὰ πρῶτ᾽ ἡμῖν, ita ,god.,. non
T0049 . Stephanus κύπελλον ἡδύ, Rose distinxit κύπελλον᾽ ἤδη τὰ πρ.
— V. 4, φέρουσιν Ὧραι scripsi, nam veris adventantis signa erant pro-

ponenda, tum demum poculi simulacra describuntur. Cod. Fre φέ-
ρουσαν ὥρην, — V. b. (τὸν) ἄργυρον Barnes, eod. , ἀργύρεον, sed in
marg. ἀργύρεων μοι. — V. Y. παραινῶ, cod. παρ᾽ αἰνῶ, Salmasius
παρ ᾿οἴνῳ. — V. 8. μὴ ξένον μοι, fort. legendum ξένον τί μοι. — V. 9.
ἱστόρημα, cod. pr. ᾿᾿ἐστόρημα. — V. 18. ὑμεναίους Rose, cod. ὑμεναίοις.
— κροτοῦσα Stephanus, cod. προτῶσα. — V. 1T. εὖ βότρυσιν κπομῶσαν
scripsi, legebatur εὐβότρυον, κομῶσαν. --- V. 18. εὐπρεπεῖς, cod. εὖὐπρε-
παι, Supra ἧς. — V. 19. ἡμῖν scripsi, vulgo ἂν μὴ, cod. ὧν μη, Meden-

"
bach ἅμα δή. — ἀϑύροι Mehlhorn praeeunte Medenbachio, cod. ἀϑύρει.