ANACREONTEA.

καὶ Κυϑήρην γελῶσαν,
80 ὁμοῦ καλῷ veio

sec. Anthologiam:

Τὸν (Qyvgov τορεύσας

Ἤφαιστέ μοι ποέησον

(πανοπλίαν μὲν οὐχί")
. ποτήριον δὲ κοῖλον

5 σον δύνῃ βάϑυνον.

, ποέει δέ μοι κατ᾽ αὐτοῦ
μηδ᾽ ἄστρα μηδ᾽ ἁμάξας,
un στυγνὸν Ὠρίωνα,
ἀλλ᾽ ἀμπέλους χλοώσας

10 καὶ βότρυας γελῶντας
σὺν τῷ καλῷ Λυαίῳ.

V. 8 om. Cod. P et Cram., sed
habet Planudes; fortasse autem
etiam proximus versus τί γὰρ μά-
χαισι κάμοέ librarii tantum negli-
geniia omissus est, nam Cod. Pal.
hie bina semper cola singulis ver-
sibus exhibet ex adverso posita.
— V. *. μηδ᾽ ἁμάξας, Cod. P. μὴ
αμάξας.

290
Ἔρωτα κἀφροδίτην. ,

sec. Gellium:

Τὸν ἄργυρον τορεύσας
“Ἤφαιστέ μοι ποίησον
πανοπλίας μὲν οὐχέ,
τί γὰρ μάχαισι κάμοί;
D ποτήριον δὲ κοῖλον
ὅσον δύνῃ βάϑυνον.
καί μοι ποίει πατ᾽ αὐτό
μήτ᾽ ἄστρα μήτ᾽ ἀμάξας,
(μὴ στυγνὸν Ὠρίωνα.)
10 τέ Πλειάδων μέλει μοι,
. τέ δ᾽ ἀστέρος Βοώτεω:
ποέησον ἀμπέλους μοι
χαὶ βότρυας κατ᾽ αὐτῶν
καὶ χρυσέους πατοῦντας
15 ὁμοῦ καλῷ Aveo
Ἔρωτα καὶ Βάθυλλον.

V. 8. πανοπλίας Herizii libri et
vett. edd., vulgo πανοπλίαν. — V. T.
καί μοι ποίει Scripsi, καὶ μὴ ποίει
Hertz ex suis libris, ut videtur, et
vett. edd., vulgo ποίει δέ μοι. —
V. 9 omittunt vett. edd. et Hertzii
libri. — "V. 10 et 11 ita Hertzii
codices et velt. edd., sed vulgo τί
Πλειάδεσσι κἀμοί, τί δ᾽ ἀστράσιν
Βοώτεω; — V. 18. αὐτῶν Hertzii
libri, vulgo αὐτό.

Ex his apparet antiquissimam formam esse, quam Anthol. exhibet,
ubi tenuis cantilena versibus 11 (vel 12) constat, hanc postea alius
quis amplifieavit additis versibus 5 (4. 10. 11. 14. 16) et immutata
paululum oratione, maxime, ut fieri solet, sub finem carminis: hoc
autem factum est aliquanto ante Gellii aetatem, quare ille poetarum
recentium idyllia ab his cantilenis distinguit. Neque tamen ex hac
forma eontinuo ea orta, quam cod. Pal. exhibet, sed primum tertius
aliquis rursus exitum cantilenae exornavisse videtur in hunc modum:

Ποίησον ἀμπέλους μοι

καὶ βότρυας κατ᾽ αὐτῶν,
καὶ Μαινάδας τρυγώσας.
ποέει δὲ ληνὸν οἴνου,
καὶ χρυσέους πατοῦντας
ὁμοῦ καλῷ “Μυαίῳ

Ἔρωτα κἀφροδέτην.

Tum denique alius tribus his ultimis versibus substituit:

ληνοβάτας πατοῦντας

τοὺς Σατύρους γελῶντας

καὶ χρυσοῦς τοὺς Ἔρωτας
* μαὶ Κυϑήρην γελῶσαν.