298 TEENS ^ POETAE MELICI. 2 B. [49.] "Aye ξωγράφων ἄριστε, 5 γράφε τὰς πόλεις τὸ πρῶτον λυρικῆς ἄκουε μούσης" ἱλαράς τε καὶ γελώσας. B MULA 4 ὁ δὲ κηρὸς ἂν δύναιτο, φιλοπαίγμονες δὲ Βάκχαι γράφε καὶ νόμους φιλούν- ἑτεροπνόους ἐναύλους . ΤΠ ψφῶν. 8. [17.] ΕΙΣ HOTHPION APITPOTN. Τὸν ἄργυρον τορεύων 10 τέ Πλειάδων μέλει μου: “Ἤφαιστέ μοι ποίησον τί γὰρ καλοῦ Βοώτου; πανοπλίαν μὲν οὐχί, ποίησον ἀμπέλους μοι, τί γὰρ μάχαισι κἀμοί; καὶ βότρυας κατ᾽ αὐτῶν, 5 ποτήριον δὲ κοῖλον, i048 καὶ Μαινάδας τρυγώδας. ὅσον δύνῃ, βαϑύνας. 15 ποίει δὲ ληνὸν οἴνου ποίει δέ μοι κατ᾽ αὐτοῦ ληνοβάτας πατοῦντας, μήτ᾽ ἄστρα μήτ᾽ ἄμαξαν, τοὺς Σατύρους γελῶντας, μὴ στυγνὸν ᾿ϑρίωνα" καὶ χρυσοῦς τοὺς Ἔρωτας, 2B. In cod. non est disiunctum a carm. 2, Mehlhorn post 24 inse- ruit. V. b et 6 vulgo inserunt post v. 2, quod quamvis probabile sit, tamen ea traiectione nequaquam integrum restituitur carmen, itaque satius duxi post v. 2 et post v. 4 lacunam indieare. — V. 4. ἕτερο- πνόους, in marg. ἑτεροπόρους, Stephanus ἕτεροπνόοις ἐναύλοις, Barnes conieclt φιλοπαίγμονάς te Βάκχας ἑτεροπνόοις ἐν αὐλοῖς, Brunck φιλο- παίγμονός τὲ Βάλχου ἑτεροπνόους ἐναύλους, Mehlhorn, qui post versum φιλοπαίγμονες δὲ Βάηχαι quaedam intercidisse statuit, scripsit ἑτέρᾳ πνόους ἐναύλουξ.. Hose v. 8 et 4 aliunde adseriptos censet. — V. 7. Barnes ἂν δύνηται, Brunck εἰ δύναιτο. 3. Exhibui hoe carmen seeundum cod., nisi quod v. 10 Πλειάδων pro πληάδων scripsi. V. 19 Rose Κυϑέρην, nescio an sec. cod. Commode autem aecidit, ut hoc carmen, quod Welckero non indignum antiquo poeta videbatur, non solum legatur in Anthol. P. XI 48 τοῦ αὐτοῦ (i. c. ᾿ἀνακρέοντος, sed cod. P om. lemma, nam exhibet post Anacreonteum 7, duobus his carminibus coniunetis, quasi unum esset carmen), et inde Cram. An. Par. IV 376, sed etiam apud Gellium N. A. XIX 9: ,,Oblec- iati autem sumus praeter multa alia versieulis lepidissimis .Anacreontis Seni8, quos equidem scripsi (leg. adseripsi), ut interea labor hie vigilia- rum et inquies suavitate paulisper vocum atque modulorum aequiesceret: τὸν ἄργυρον wr. ^ Intelligitur hie luculento exemplo per quos gradus corruptio harum cantilenarum sensim serpere solita sit et quam longe 2 germana forma ea species recedat, quam codex exhibet. Est enim carmen