ANACREONTEA.

29

1. [65.] Ὁ

"Advaxoéov ἰδών με

ὃ Τήϊος μελῳδός

ὄναρ λέγων προσεῖπεν"

κάγω δραμὼν πρὸς αὐτόν
5 περιπλάκην φιλήσας.

γέρων μὲν ἦν, καλὸς δέ,
᾿ καλός γε καὶ φίλευνος"

τὸ χεῖλος ὦξεν οἴνου,

τρέμοντα δ᾽ αὐτὸν ἤδη

15 ἐδησάμην μετώπῳ"

10 Ἔρως ἐχειραγώγει.
ὁ δ᾽ ἐξελὼν καρήνου
ἐμοὶ στέφος δίδωσιν"
τὸ δ᾽ of ᾿ἀνακρέοντος.
ἐγὼ δ᾽ ὁ μωρὸς ἄρας
1047
καὶ δῆθεν ἄχρι xol νῦν
ἔρωτος οὐ πέπαυμαι.

2. [48]
TOT ATTOT. (BAXIAIKOT.)

“ὅτε μοι λύρην Ὁμήρον

φονίης ὥνευϑε χορδῆς"

φέρε uot κύπελλα ϑεσμῶν,

φέρε μοι νόμους, κεράσσω,
5 μεϑύων ὅπως χορεύσω,

ὑπὸ σώφρονος δὲ λύσσης
μετὰ βαρβίτων ἀείδων
τὸ παροίνιον βοήσω.
δότε μοι λύρην Ὁμήρου
10 φονέης ἄνευϑε χορδῆς.

nota varietatis "., addita ad marginem relegans comparet, sed nihil in
margine adseriptum: haee quoque ad archetypum revocanda sunt, quod
fideliter descripsit librarius. — Inseribuntur haee carmina in cod. Pal.
"Avaxo£ovvog Τηΐου συμποσιακὰ ἡμιάμβια, index Anthol. Palat. T. ΠῚ
p. t exhibet: ἀνακρεόντια: καὶ τρέμετρα: τοῦ ἁγίου γρηγοθίου τοῦ ϑεο-
λόγου ἐκ τῶν ἐπῶν ἐπλογαὶ διάφοροι.

1. Mehlhorn in tres strophas quinorum vereuum diseripsit, quibus
duo versus epodi loco sint subiecti. Ipsi carmini Brunek Βασιλίου
praemisit, quoniam 2 inscribitur τοῦ αὐτοῦ Βασιλέου, sed tamen satis
incerta haec coniectura, vide ad, 2. — V. 3. λέγων, si quid mutandum,

γελῶν possis scribere, Baxter ὄναρ λέγω, προσεῖπεν. -- προσεῖπεν
Stephanus, cod. προεῖπεν. — V. 5. περιπλάκην, cod. περὶ πλάκην. ---
V. 7. γε Casaubonus, δὲ cod., vulgo τε. --- φίλευνος, Drossius φέλοινος,

possis φέλυμνος coniicere, sed totus versus commode abiici potest, et
cancellis cireumseripsit lose. — V. 16. καὶ δῆϑεν, Moehlhorn et Iacobs
καάντευϑεν. :

9. τοῦ αὐτοῦ. (Βασιλικοῦ) seripsi, cod. ad v. 2 τοῦ αὐτοῦ φυσι
X, unde vulgo τοῦ αὐτοῦ Βασιλίου, Rose βασιλικὸν edidit. idetur
hbrarius aliquis nomen auctoris sive Ἐασιλικοῦ sive Βασιλείον addidisse,
cuius rei fides sit penes auctorem. lllud certum est carmen 2 non
esse ab eodem poeta conditum, cuius est c. 1, id quod vel metrorum
diversitas arguit; cf. quae de sylloges origine p. 296 signifieavi. — V. 4.
φέρε uot νόμους, κεράσσω, vulgo distinguunt φέρε uot νόμους κεράσσω.
— V, 9 et 10 om. Stephanus probante Rosio.

*) Numeri adiecti sunt editionum vulgarium.