292 ' . POETAE MELICI.

"Avexoíov' ἔστι δὲ Avus]. Cf. Suidas v. ϑωρήξασθαι et Zonar.
1068, ubi Anacreonti tribui videntur verba ὥστε ϑωρακισϑῆναι,
quae eliam apud Schol. leguntur, sed tanquam grammatici verba:
potuit Anacreon ὥστε ϑωρηκισϑῆναι in tetrametro claudo di-
cere, nec tamen verisimile, nam ϑωρακίξειν pedestre est voea-
bulum, elegiaci autem poetae ϑωρήσσειν e eo sensu frequentant,
vide ἡ Theogn. 470.

148. [141.]

Pollux III 98: Mezogoi δὲ τέρπων, ἀλλὰ καὶ ἔτερψεν" τὸ γὰρ
ἥδω ᾿Ιωνικὸν καὶ τὸ wot (AC ἦσεν, vulgo ἦ δε) σπάνιον μὲν
παρ᾽ ἡμῖν, ᾿Δἀνακρέων δ᾽ αὐτὸ εἴρηκεν, Ἴων καὶ ποιητὴς ἀνήρ.
Ephippo comico ap. Athen. VIII 363 C "Turnebus voluit vindicare,
sed sies potius legendum.

149. [118.]

Apollon. Dyse. in Bekk. An. Π 572, 14: Τούτοις δὴ ἐπι-
στήσας ὁ Τρύφων ἐξήτει περὶ τοῦ μεγαλωστί, ἴρω στὶ (cod. ἱερωστί,
sed infra ἑρωστί) παρὰ ᾿Δνακρέοντι. Cf. Schol. Il. ὁ 26 ubi ἡρωιστί,
et Favorin. 103, qui δίκην ἱερέως interpretatur. Hoc adverbium
olim existimavi restituendum esse Theocrito in Helenae Epitha-
lamio v. 49: ἱρωστὶ céfov pro δωριστί, sed potius legendum est;
Γράμματα δ᾽ iv φλοιῷ γεγράψεται, ὡς παριών τις Avvelug, κω-
οιστί᾽ σέβου μ᾽, Ἑλένας φυτὸν εἰμί. ᾿Δνιερωστέ dixit Heraclitus
apud Clem. Al. Protr. p. 19 τὰ γὰρ νομιξόμενα κατ᾽ ἀνθρώπων
μυστήρια ἀνιερωστὶ μυεῦνται.

150. [119.]
Polux V 96: Σὺ δ᾽ ἂν προσϑείης ... καὶ κάλυκας παρ᾽
Ὁμήρου τε καὶ ᾿Ανακρέοντος.
151.

Et. Gud. 339, 22: Κορώνη ... παρὰ τὸ καῦρον, ὃ σημαίνει
τὸ woxóv' ᾿ἀνακρέων κόρωνα βαίνων φησί. Of. cod. Havn. ad
Et. M. 530, 17. (Cod. Flor. male φαίνων.)

152. [1901]

Pollux II 103: Πτύσμα ... τὰ δὲ ἀπ᾽ αὐτοῦ ὀνόματα πτύειν,
3 3 .“. 3
ἀποπτύειν, καταπτύειν, κατάπτυστον. ἀπόπτυστον᾽ ᾿Δνακρέων δὲ
καὶ καταπτύστην εἴρηκε.

1048