ANACREON. 989

psit: τί μοι Τῶν ἀγκύλων τόξων φίλε, Τί μοι δὲ Σιντίων μέλει; 1040
Aliquanio reetius Cram. An. Par. ΠῚ 455, 29: Καὶ ᾿ἡνακρέων
δὲ ὡς πολεμικῶν μέμνηται" τί μοι, φησί, τῶν ἀγκύλων τόξων φιλο-
κιμέρων καὶ Σκυϑῶν μέλλει. unde Cramer Σιντίων τῶν ἀγκυλο-
τόξων coniecit, Schneidewin τί μοι τῶν ἀγκυλοτόξων Ὦ φίλε Κιμ-
μερίων Σιντιέων τε μέλει. Locus certo corrigi nequit, olim haec
proposui:
Τί μοι τῶν ἀγκυλοτόξων

Σιντέων φυλόπιδος Κιμμερίων τε μέλει;
sed fortasse praestat: Τί μοι Σιντέων τῶν ἀγκυλοτόξων Καὶ φίλε
Κιμμερίων καὶ Σκυϑέων μελέτης; quemadmodum Eurip. Hippol. 221
τί κυνηγεσίων καὶ σοὶ μελέτης; quod Homerus Il. p 360 bre-
viter dixit τί uo: ἔριδος καὶ ἀρωγῆς, de qua brachylogia scripsit
Bernhardy Paralip. II. 67.

131. [13.]

Sehol Hom. Il τ 21: Ἐν ἑαυτῷ τι πρᾶγμα τὴν ὑποβολὴν
ἔχον, ὑπεροχὴν (Schneidewin bis ὑπερβολὴν requirit) οὐκ ἐπιδέ-
χεται μείζονα καὶ "Avoxoéov: κωμάξει δέ, ὡς δεῖ, Διόνυσος;
αὐτὸν αὐτῷ συγκρίνας. Schneidewin ὡς ἃν δὴ coni vel ὡς ἂν
εἰ, Hartung: κώμαξε δ᾽ ὕπως δεῖ «ιόνυσον. Scribendum videtur:

εν κωμάσει δ᾽,
ὡς ἂν δῇ Διόνυσος.

132. [145.]

Mythogr. Vat. III 4 (Fulgent. Myth. I 25): ,Iupiter enim,
ut ÁAnaereon antiquissimus auctorum seribit, rex extitit Cretae,
qui dum adversus Titanas, id est Titani filios, qui frater Saturni
fuerat, bellum suscepisset, et saerificium Coelo fecisset, in victoriae
auspicium aquilae sibi adesse prosperum vidit volatum, cuius
eum vicisset augurio, in signis bellicis sibi auream fecit  Vi-
dentur haee ex .Anacreontis iunioris Phaenomenis petita esse;
C. Fr. Hermann medii aevi seriptorem, qui Creontis vel Ana-
ereontis nomen mutuatus de natura deorum scripserit, sibi vide-
tur hic deprehendere, vid. Philol. X 323.

133. a

Schol. Hor. Carm. IV 9,.9: ,Anacreon satyram scripsit,
amieus Lysandri. Alii dieunt, quod scripsit Circen et Penelopen
in uno laborantes. Postrema ex Hor. Carm. 1 17, 18 petita
sunt: οὐ fide "eia Dices laborantes im uno Penelopen vitreamque

PorTAx Lym. lll. : 19