ANACREON. . 981

τράπεξαι πλήρεις. ὡς παρὰ πολλοῖς τῶν βαρβάρων ἔτι καὶ νῦν ἔϑος
ἐστί, κατηρεφέες παντοίων ἀγαϑῦἷῦν κατὰ ᾿Ανακρέοντα.

129. [1811

Gregor. in Hermog. Rhett. VII 1236: “ἰσχρῶς μὲν κολα-
κεύει τὴν ἀκοὴν ἐκεῖνα, ὅσα εἰσὶν ἐρωτικά᾽ οἷον τὰ ᾿Ανακρέοντος,
τὰ Σαπφοῦς" οἷον γάλακτος λευκοτέρα, ὕδατος ἁπαλωτέρα, πηκτίδων
ἐμμελεστέρα, ἵππου γαυροτέρα, ῥόδων ἁβροτέρα, ἱματίου ξανοῦ μα-
λακωτέρα, χρυσοῦ τιμιωτέρα. Cf. Sappho fr. 122. 123. Quae
exempla ex Anacreonte sint desumpta, incertum.

123. [198.]

Polluz VI 107: ᾿ἀνακρέων δὲ καὶ μύρτοις στεφανοῦσϑαί
φησι καὶ κοριάννοις καὶ αὐτῷ (om. A, legas καὶ Ayo, vid.
fr. 42) καὶ Ναυκρατίτῃ στεφάνῳ (σάμψυχος οὗτος ἦν) (vid. fr. 83)
καὶ ἀνήτῳ, ὡς καὶ Σαπφὼ καὶ ᾿Δλκαῖος.

194, [1891

Himer. Or. III 8: Χαῖρε φίλον φάος χαρίεντι μειδιόον
προσώπῳ" μέλος γάρ τι λαβὼν ἐκ τῆς λύρας εἰς τὴν σὴν ἐπιδη-
μέαν προσῴάσομαι, ἡδέως μὲν ἂν πείσας καὶ αὐτοὺς τοὺς λύγους
λύραν μοι γενέσϑαι καὶ ποίησιν, ἵνα τι κατὰ σοῦ νεανιεύσωμαι,
ómoiov Σιμωνίδης ἢ Πίνδαρος κατὰ Διονύσου καὶ ᾿Απόλλωνος.
"Ent δὲ ἀγέρωχοί ve ὄντες καὶ ὑψαυχένες ἄφετοί τε καὶ ἔξω μέ-
τρῶν ἀϑύρουσιν, ὀλίγα παρακαλέσας τὴν ποίησιν δοῦναί μοί τι
μέλος Τήϊον᾽ ταύτην γὰρ φιλῶ τὴν Μοῦσαν" ἐκ τῶν ἀποϑέτων
τῶν ᾿Ανακρέοντος τοῦτόν σοι φέρων τὸν ὕμνον ἔρχομαι, καί τι καὶ
αὐτὸς προσϑεὶς τῷ ἄσματι. Ὦ φάος Ἑλλήνων καὶ τῶν ὅσοι
Παλλάδος ἱερὸν δάπεδον Μουσάων τε ἄλση νεμόμεϑα.
Et primora et haec novissima ex poeta aliquo petita videntur,
et erederes ad Anacreontis imitationem composita esse, nisi so-
phista ἐκ τῶν ἀποθϑέτων adiecisset, id quod valde minuit testi-
monii fidem. Cum exordio compares symbolum mysticum ap.
Firm. Matern. p. 26: χαῖρε, νυμφίε, χαῖρε νέον φῶς. Anacreonti
abiudicat Blass.

195. [1401

Himer. Or. IV 3: Φέρε ovv, ἐπειδὴ καὶ quc, ὦ παῖδες,
nm d , e L4 LE! e 4 , ,
ὥσπερ ttg ϑεύς, 00s ὃ ἀνὴρ φαίνει, οἵους ποιηταὶ πολλάκις εἷς &v-
ϑρώπων εἴδη μορφάς ts ποικίλας ἀμείβοντες πόλεις τε εἰς μέσας
καὶ δήμους ἄγουσιν, ἀνθρώπων ὕβριν τε καὶ εὐνομίην ἐφέποντας,

1039