286 : POETAE MELICI.
116. [Ep. 181

Βοίδιον οὐ χοάνοις τετυπωμένον, ἀλλ᾽ ὑπὸ γήρως
χαλκωϑέν, σφετέρῃ ψεύσατο χειρὶ Μύρων.

117. [180]

Strabo XIV 633: Τέω δὲ ᾿ϑάμας μὲν πρότερον (ἔκτισεν),
διόπερ ᾿Αϑαμαντίδα καλεῖ αὐτὴν ᾿ἀνακρέων. Eadem Steph. Byz.
v. Τέως.

118. [1881

Plato Theag. 125 D: Z3. Ταῦτ᾽ ἔστιν, ἅπερ ἔφη ᾿Δἀνακρέων
τὴν Καλλικρίτην (sic ἃ, vulgo Καλλικρήτην) ἐπίστασθαι" ἢ οὐκ
οἶσϑα τὸ ἄσμα; OE. ἔγωγε. EQ. Τί οὖν; τοιαύτης τινὸς καὶ σὺ
ξυνουσίας ἐπιϑυμεῖς ἀνδρός, ὅστις τυγχάνει ὁμότεχνος ὧν Καλλι-
κρίτῃ τῇ Κυάνης (sie 9f, vulgo Κυανῆς), καὶ ἐπίσταται τυραννικώ,
ὥσπερ ἐκείνην ἔφη ὃ ποιητής, ἵνα καὶ σὺ ἡμῖν τύραννος γένῃ καὶ
τῇ πόλει. Apud Arcad. 110, 25 χυάνη κύριον legitur, sed eum
de bisylabis agatur, restituendum Κάνη, quod etiam Sehmidt
vidit, Nomen KT'A4NE comparet in vaseulo Musei Britannici
quod descripsit Broendstedt p. 56, estque illie haud dubie Atticae
virginis, siquidem ibidem fontis nomen KA 4IPEKPENE ad-

seriptum. a

119. [134.]

Schol. Apoll. Rhod. I 789: Καλῆς δι’ ἀναστάδος"] καλῆς
δέ, ijo: ὅτι βασίλεια τὰ οἰκήματα ἢ ὅτι ἐρωτικά" τοιαῦτα γὰρ τὰ
τῶν ἐρωμένων" ὡς καὶ ᾿ἀνακρέων ἐπὶ ἐρωμένης φησίν. Anacreontis
loeus excidisse videtur. 5

.190. [135.]

Maxim. Tyr. XXIV 9: Ἢ δὲ τοῦ Τηΐου σοφιστοῦ τέχνη τοῦ
αὐτοῦ ἤϑους καὶ τρόπου" καὶ γὰρ πάντων ἐρᾷ τῶν καλῶν καὶ
ἐπαινεῖ πάντας... καὶ αὖϑις καλὸν εἶναι τῷ ἔρωτι τὰ δί-
καιά φησι.

121. [136.]

Athen. I 12 A: Παρ᾽ ὅλην δὲ τὴν συνουσίαν παρέκειντο αἵ

quens epigramma Anaereonti abindicandum, nisi forte iunioris fuit Ana-
creontis. 4 ;
Epigr. 116. Anth. Pal. IX 716: τοῦ αὐτοῦ (ἀνακρέοντος).

1038