280 . εν POETAE MELICI.

EAEFLFEIA.
94. [69.]

Οὐ φιλέω, Og κρητῆρι παρὰ πλέῳ οἰνοποτάξων
νείκεα καὶ πόλεμον δακρυόεντα λέγει.

ἀλλ᾽ ὕστις Μουσέων τε καὶ ἀγλαὰ δῶρ᾽ ᾿ἀφροδίτης
GvuuíGycv ἐρατῆς μνήσκεται εὐφρρσύνης.

95. [68.]

Οὐδέ ví τοι πρὸς 9vuóv, ὕμως ys μένω σ᾽ ἀδοιάστως.

96. [11.}
Οὐκέτι Θρηϊκέης (πώλου) ἐπιστρέφομαι.

΄

͵ 91. [121 “ν᾽. 1084
Ὀἰνοπότης δὲ πεποίημαι.

98.
* * Zi φροντέδα μὴ κατέχειν.

99. [10.]
"4yyoU δ᾽ Αἰγείδεω Θησέος ἐστὶ Avg.

doro: ὁρᾶν, ἀεὶ μὴν (AIEN A, AI. HN R) πολλοῖσι γὰρ μέλεις. Hic
iambus merum spondeum babet. * QCorrexi, quamquam possunt etiam
alia coniiei, velut Ὡ ρα ζε δ᾽ si λέην, Hartung ἐρᾶν ἀεὶ παρὴν.

Fr. 94. Athen. XI 463A: “Καὶ ὁ ,χαρέεις δ᾽ ᾿Ἀνακφέων. φησίν"
Οὐ φ. κτλ. — V. 1. οὐ φιλέω ὃς C, οὐ φίλεος , οὐ φίλος ὅς PVL.
— κρητῆρε AEC, πρατῆρι PVL. — VN. 4. μνήσ ;, Er. Franke μνή-
σεται coniecit, ego olim μήσεται.

Fr. 96. Hephaest. 11: Koi παρὰ ᾿ἀνακρέοντι ἐν ἐλεγείαις" οὐδὲ

xtA. — τοι, in edit. 1 σοὶ scripsi. — μένω σ᾽ seripsi, libri μὲν ὡς. —
ἀδοιάστως, FIB ἀδιάστως. Hartung οὐδέ τί οἵ... ὅμως ἔμεν᾽ ὡς ἀδ.
edidit.

Fr. 96. Longin. de Sublim. c. 81: Ποιητιπκώτατον καὶ γόνιμον τόδ᾽
Ἀνακρέοντος" Οὐκέτι Θρηϊκέης ἐπιστρ. Addidi πώλου, in ed. 1
παιδός.

Fr. 91. Athen. XI 4000): Ὁ δὲ Ἀνακρέων ἔφη" Ot». κτλ. Resp.
Pollux VI 21: Kel οἰνοπότης καὶ οἰνοπότις γυνή, ὡς Avougéov.
nam utrumque ex AÀnacreonte petitum arbitror,

Fr. 98. Macedonius in Anth. Pal. X 70: Τὴν γὰρ ᾿ἀνακρείοντος ἐνὶ
πραπίδεσσι φυλάσσω Παρφασίην, ὅτι 2st φροντέδα μὴ κατέχειν.

Fr. 99. Hygin. Astron. I1 6: Hae etiem de causa monnulli Lyram,
quae proxima ei signo (Engonasin) est. collocata, T'hesei esse dixerunt,