ANACREON. . 215

14. [18.] . ^- i LIN 1999

sss. Ἐγὼ δὲ uoto

πάντας. 0000 χϑονίους ἔχουσι: ῥυσμούς

καὶ χαλεπούς μεμάϑηκα σ᾽, ὦ Μεγίστη,
τῶν ἀβακιξομένων. ——— »

15. [191

Πῶλε Ognxín, τί δή με λοξὸν ὄμμασιν βλέπουσα
νηλεῶς φεύγεις, δοκέεις δέ μ᾽ οὐδὲν εἰδέναι σοφόν;

ἴσϑι τοι, καλῶς μὲν ἄν τοι τὸν χαλινὸν ἐμβάλοιμι,
ἡνίας δ᾽ ἔχων στρέφοιμί σ᾽ ἀμφὶ τέρματα δρόμου.

ροπέα (i e. ᾿ἠπεροπῆά τ᾽ ἔμεν καὶ ἐπίκλοπον Hom. Od. XI 364). καὶ
παρὰ νακρέοντι' Βούλεται ἀπεροπὸς ἡμῖν εἶναι. καὶ ϑηλυκὸν
ἀπεροπή. 1, domos , οὐδὲ προσλαλῆσαι ἡμῖν ϑέλων" ἢ ὁ ἀπρόσβλεπτος
καὶ οὐδ᾽ εἰς ὄψιν ἐλϑεῖν θέλων: In Anaereontis versiculo scripsi ἀπε -
ροπός (τες) ἡμὶν, quemadmodum legitur fr. 87 xvífn τις, cum antea
ἀπεροπεύς vel ἠπεροπεὺς ἐφ᾽ ἡμὶν. Sed haud scio, an errore gramma-
tieus, qui undique delibavit ea, quae ad illustrandum vocabulum ἠπε-
ροπεύς vel ἠπεροπευτής facere opinabatur, temere hoc Anacreontis
exemplum adhibuerit: nam huius poetae videtur hendecasyllabus ita
restituendus

Βούλεται δ᾽ ἀπέρωπος ἡμὶν εἶναι.

Ex commentario in Anacreontem descriptae sunt quae subiiciuntur ex-
plieationes: grammaticus ille ambigebat, utrum ad vocem an ad ,visum
hoe verbum referendum esset. Cf. Phrynichus Bekk. An. [ 8: ἀπέρω-
πος᾿ σημαίνει ἀναιδής, σκληρός, τραχύς, οἷον ἀπερίοπτος καὶ ἀπερί-
βλεπτος, ὃν οὐκ ἂν τις περιωπήσαιτο διὰ τὴν ἀηδίαν" καὶ ἀπέρωπον οἷον
τραχὺ καὶ ἀνατεταμένον.

Fr. 74. Etym. M. 2, 45: Παρὰ τὸ ἀβακὴς οὖν γίνεται ἀβακῶ,
ὥσπερ εὐσεβὴς εὐσεβῶ. γίνεται δὲ καὶ ἀβακίξω: φησὶν Aveawg£ov:
'Eq κτλ. ἀντὶ τοῦ τῶν ἡσυχίων καὶ μὴ ϑόορυ ωὡδῶν. Eadem Philemo
185 et Cram. An. Par. IV 84, 28, — V. 1. ἐγώ, Cram. ἔγω. --- δὲ om.
cod. Va. — V. 9. ὅσοι seripsi, vulgo of, et ῥυσμούς, vulgo ᾿ὀυϑμούς,
Cram. ῥυμούς. — χϑονίους, lacobs σχολιούς, Hartung χνοΐους novavit.
— V. 8. αλεπούς" μεμάϑηχκαά σ᾽, ὦ Μεγίστη seripsi (in edit, 1 με-
μέϑεικα ὃ ὦ Μεγίστη, et Μεγίοτη etiam Hemsterhuys), vulgo χαλε-
ποὺς μεμαϑήκασιν (μεμαϑηε D), ὡς μεγίστη.

Fr. 75. Heraclid. Pont. Alleg. Hom. c. 4: Καὶ “μὴν ὁ Τήϊος ἦνα-
κρέων ἑταιρικὸν φρόνημα καὶ σοβαρᾶς γυναικὸς ὑπερηφανίαν ὀνειδί-
ξων, τὸν ἐν αὐτῇ σκιρτῶντα νοῦν ὡς ἵππον ἠλληγόρησεν, οὕτω ,λέγων"
1 ὦλε κτλ. — V. 1. Θρηκίῃ Barnes, vulgo Θρηϊκέη. — V. 9. μ᾽ οὐδὲν
eodd., ut videtur omnes, olim legebatur "μηδέν, — V.A. στρέφοιμί σ᾽
scripsi, vulgo στρέφοιμι, AD στρέφοιμ᾽, nisi malis στρέφοιμ᾽ ὦν, Mehler

18*