ANACREON. 263
39. [202]

Σίμαλον εἶδον ἐν χυρῷ πηκτίδ᾽ ἔχοντα καλήν.

23. [211] ᾿ ^— 1019
'Ex ποταμοῦ ᾿πανέρχομαι πάντα φέρουσα λαμπρά.

94. [22.]
᾿πναπέτομαι δὴ πρὸς Ὄλυμπον πτερύγεσσι κούφαις
διὰ τὸν "Egot'' οὐ γὰρ ἐμοὶ παῖς ἐθέλει συνηβᾶν.

25. [23.]
(Ἔρως), ὥς u' ἐσιδὼν γένειον
ὑποπόλιον χρυσοφαέννων πτερύγων ἀήταις
megamévevou. ὁ ὁ ; m di

carminis novissima fuit. Idem censet Blass, nisi quod (&floeig) qoos
mavult. — ^

Fr. 22. Hephaest. 101: Ὥσθ᾽ ὅλον αὐτὸ γοριαμβικὸν ἐπίμικτον
γενέσθαι, ὅμοιον τῷ ᾿ἀνακρεοντείῳ τῷδε' Σέμαλον κτλ. (B Σέμαλ-
λον, Fl Σέμετρον). --- πηκτίδ᾽, OS πυκτίδ᾽.

Fr. 38. Hephaest. 52: Πολὺ δέ ἐστι καὶ τὸ πρὸς τῇ κατακλεῖδε
τὴν δευτέραν συξυγίαν ἰαμβικὴν ἔχον, οἷόν ἐστι παρὰ μὲν ᾿νακρέ-
ovrt "Ex wr. CMP παρέρχομαι. Affert Apostol. VI 886 ubi καλά
pro λαμπρά.

Fr. 24. V. 1 affert Hephaest. 59: ἀνακρέων δὲ ἐπετήδευσε τὴν
πρώτην συξυγίαν δ᾽ ὅλου ἄσματος ix τριβράχεος καὶ ἐάμβου ποιῆσαι,
ὡς εἶναι κοινὴν λύσιν τῆς τε χοριαμβικῆς καὶ τῆς ἰαμβικῆς᾽ Ave. κτλ.
ibique Sch. repetit. Gramm. ined. in cod. Paris. 3881 fol 141: ᾿άνα-
κρέων δὲ ἐπετήδευσε τὴν πρώτην e ἐκ τριβράχεος καὶ ἰάμβου
ποιῆσαι, ὅϑεν ἴσως καὶ χοριαμβικὸν ἐκλήϑη κατὰ τὸν Joyyivov: μᾶλ-
λον γὰφ τροχιαμβικὸν οὕτως καλεῖσϑαι ὠὥφειλεν" οἷον τὸ ἀναπέτομαι
... πτερύγεσι κούφαις. Integrum locum Schol. Arist. Av. v. 1372 affert:
ταῦτα δὲ παρὰ τὰ voxoíovtog: ᾿ναπέτομαι πρὸς O. m. x. διὰ τὸν
ἔρωτα οὐ γὰρ ἐμοὶ ϑέλει συνηβᾶν. διὸ καὶ τὸ y ἔχουσιν οἵ δύο στίχοι.
— V. 1. κούφαις, Schneidewin κούφῃς sicut fr. 25 ἀήτῃς. Recte ν. 2
Porsonus scripsit παῖς ἐθέλει. Resp. hue Iulian. Epist. XVIII et huc
refero etiam limer. Or. XIV 4: τάχα δ᾽ ἂν xol ἠπείλησα τὴν ἀπειλήν,
ἣν ᾿ἀνακρέων ἀπειλεῖ τοῖς Ἔρωσιν" ἐκεῖνος γάρ ποτε ἐρασθεὶς ἐφήβου
καλοῦ, ἐπειδήπερ ἑώρα τὸν ἔφηβον ὀλίγον αὐτοῦ φροντίζοντα, λύραν
ἁρμόσας ἠπείλει τοῖς ΓἜρωσιν, εἰ μὴ αὐτῷ τιτρώσκοιεν αὐτίκα τὸν ἔφη-
βον, μηκέτι μέλος εὔφημον εἰς αὐτοὺς ἀνακρούσασϑαι.

Fr. 25. Lucian. Herc. Gall. e. 8: ὥστε ἐσχὺς μὲν καὶ τάχος καὶ
κάλλος καὶ ὅσα σώματος ἀγαθὰ χαιρέτω, καὶ ὁ ἔρως ὁ σός, ὦ Τήϊε
ποιητά, εἰσιδών (ἐσιδών FQ) μὲ ὑποπόλιον γένειον, χρυσο-
φαέννων (χρυσοφαεννῶν À, χρυσὸν φαεννῶν B, χρυσοφαέων aY) εἰ
βούλεται, πτερύγων ἢ ἀετοῖς παραπετέσϑ. quae emendavi, sunt
autem ex eodem carmine, ex quo petitum est fr. 24.