ANACREUN. . 261

20. [18&.]
Τίς ἐρασμίην
τρέψας ϑυμὸν ἐς ἥβην τερένων ἡμιόπων ὑπ᾽ αὐλῶν
ὀρχεῖται;

ΕΙΣ ΑΡΤΈΜΩΝΑ.

21. [19.] ,» ἿἾἾἙἑ 1018
Ξανϑῇ δέ γ᾽ guai μέλει
ὁ περιφόρητος ᾿Αρτέμων"

καλεῖται, ὡς παρ᾽ ἀνακρέοντι" ᾿ἀρϑεὶς κτλ. Affert etiam Apostol.
ΠῚ 906, et verba ue iov ἔρωτι Philostr. lmag. I 15. — V. 1. δηύτ᾽
seripsi, vulgo δ᾽ q?r', A δηῦτ᾽. — Λευκάδος, fort. λευκάδος praestat;
ef. Eurip. Cyclop. 166. Hartung λισσάδος suspicatur. — V. 2, ἐς, À εἰς.
— κολυμβῶ, Schneidewin κολυμβέω.

Fr. 20. Athen. IV. 177A: Οἴδαμεν δὲ καὶ τοὺς ἡμιόπους καλου-
μένους, περὶ ὧν φησιν ἀνακρέων' Τίς ἐρ. τρέψας (ϑρέψας. PVL) 8.
ἐσέβην sigo! dg ἡμίοπον vu αὐλῶν ὀρχεῖται (AB, ὀρχεῖσθαι
ΡΥ. — V. 2. ἐς ἤβην correxi, itaque Mehlhorn emendavit, τερένων
ἡμιόπων Casaubonus correxit, cf. Atben. RU 182€: εἰσὶ δ᾽ οἵ αὐτοὶ
τοὶς παιδικοῖς καλουμένοις, οἷς. οὐκ οὖσιν ἐναγωνίοις πρὸς τὰς εὐωχίας
χρῶνται, διὸ καὶ τέρενας αὐτοὺς (ἡμιόπους) κέκληκεν ὃ Ἀνακρέων.
Conieei ab initio pueri nomen intereidisse ac scribendum esse rig
ἐρασμίην... ὀρχείσϑω, cf. lon fr. 2, 10 ὀρχείσϑω τις. Àd Bathyl-
lum hos versus pertinere iam olim suspicatus sum, cuius nomen sane
in germanis Anacreontis reliquiis nusquam comparet, cum frequens sit
in subditieiis eantilenis, at Anaereontem multum fuisse in hoe puero
laudando idonei testes arguunt, vide quae in ed. Anaer. (1834) p.
107 seq. seripsi. Etiam aliorum puerorum nomina fortasse nune peni-
ius oblitterata, sed quod in vasculo picto Volcente (Cabinet Durand
n. 428) ubi 4NA4KPEON fidibus eanens conspicitur adstantibus duobus
adulescentulis alteri adserip&um est N'T'EZX KA440Z, non satis tuto
colligas nomen Νύμφης ex poetae aliquo carmine petitum esse.

Fr. 21. Athen. XII 588 E: Χαμαιλέων δ᾽ ὁ Ποντικὸς ἐν τῷ περὶ
᾿ἀναπρέοντος προϑεὶς vO' Ξανϑῇ δ᾽ Εὐρυπύλῃ p. ὁ x. A., τὴν προσ-
ηἡγορίαν ταύτην λαβεῖν τὸν ᾿Δρτέμωνα διὰ τὸ τρυφερῶς, βιοῦντα περι-
φέρεσϑαι ἐπὶ κλίνης. καὶ γὰρ Avexoéav αὐτὸν ἐκ πενίας εἰς τρυφὴν

ὁρμῆσαί φησιν ἐν τούτοις" Πρὶν μ ὲν κτλ. — V. 1. Ξανϑῇ δέ γ᾽ scri-
psi, CL ξανϑῇ δ᾽, sed PV ξανϑῇ ri iv. Hartung nomen mulieris cor-
ruptum esse censet, et coniecit ξανϑῇ δὲ Νεοφίλῃ. — V. 9. περιφόρη-

rog dotíucv resp. Schol. Arist. Acbarn, 830. Plut, vit. Periel. e. 27;
cf. etiam Paroemiogr. T. I 441 et Miller Misc. 356. — Ceterum valde
dubito an v. 1 et 2 cohaereant eum reliquis:' videntur enim hi duo
versus ad aliud carmen referendi, quod déümetris iambicis conseriptum,
ut iam anapaestus pro iambo in nomine proprio nihil habeat offen-
sionis. Quodsi v. 1 et 9 seiunxeris, nihil iam obstat, quominus hoc
carmen integrum et omni ex parte absolutum esse credatur, id
quod etiam Blassio visum, Et in illo quidem carmine fortasse poeta
mollitiem Artemonis perstrinxerat lectiea utentis, unde περιφόρητος