956 ᾿ ki POETAE MELICI.

βαρύνει, Aie τ᾽ ἄγριοι ... (ove to OM
χειμῶνες κατάγουσιν.

τ. [1811
Σὺ yàg ἧς ἔμοιγ᾽
ἀστεμφής.

. 8. [8.]
᾿Εγὼ δ᾽ οὔτ᾽ ἂν ᾿Δμαλϑίέης
βουλοίμην κέρας, οὔτ᾽ ἔτεα
πεντήκοντά vs καὶ ἑκατόν

Ταρτησσοῦ βασιλεῦσαι.

καὶ οὐρανὸν ὀνομάξει᾽" ἔστι δὲ οὗτος ἄχρι τῆς ξώνης τῆς σελήνης καὶ
τῶν πλανητῶν᾽ ἀμέλει καὶ πύλας οὐρανοῦ τὰ νέφη ὀνομάξει (i. e. Ho-
merus, vid. Il s 749). ᾿ἀνακρέων᾽ μεὶς μὲν δὴ Ποσειδητὼν ἕστηκεν,
ψεφέλη δ᾽ ὕδωρ βαρὺ δ᾽ ἄγριοι χειμῶνες κατάγουσιν. Sed Anacreontis
testimonium in alienum locum delatum: fuit adscriptum v. 188 post
verba: καὶ Ἀττικοὶ τὸν περὶ χειμερίους τροπὰς μῆνα Ποσειδεῶνα καλοῦ-
61», id quod planissime apparet ex Eustathio, qui eundem Anacreontis
loeum non sine insigni scripturae varietate exhibet Il. 1012, 1: Ζιὸ καὶ
oí ᾿ἀττικοὶ τὸν περὶ χειμερίους τροπὰς μῆνα Ποσειδεῶνα καλοῦσιν, ὡς
"Avoxuoíov: Μεὶς μὲν δὴ Ποσειδηϊὼν ἕστηκε, νεφέλαι δ᾽ ὕδατι βαρύνον-
ται, ἄγριοι δὲ χειμῶνες παταγοῦσιν. Eustathium secutus prius edidi
ὥδατι βαρύνονται, ἴδ᾽ ἄγριοι y. πατ., ac praeterea conieci νεφέλη δ᾽
ὕδωρ καταρρεῖ, βαρὺ δ᾽ d., unde Schneidewin νεφέλαι δ᾽ ὕδει (hoc
Barnes) πλήϑουσιν, βαρὺ δ᾽ d. y. παταγεῦσιν. Sed Eustathii lectio ex
manifesta grammatici correctione orta, itaque nunc scripsi νεφέλας
δ᾽ ὕδωρ βαρύνει, Δία τ᾽ ἄ. y. κατάγουσιν: et novissima quidem :
in integrum restituta esse documento est locus Horatii Epod. 18, 1, qui
aperte haec imitatus est: ,, Horrida tempestas coelum contraxit ef imbres
ANivesque deducunt lovem: nunc mare, nunc siluae Threicio Aquilone
sonant." zíía vs facilis ae simplex est emendabio, κατάγουσιν scholio-
rum libri suppeditant: itaque iam in ed. 3 non dubitavi hanc coniec-
turam recipere. Minus eerta priorum verborum emendatio, dedi quod
et institutae sententiae convenit et ad librorum vestigia prope accedit,
νεφέλας δ᾽ ὕδωρ βαρύνει. Sauppe Ποσιδηϊών, ἕστηκεν δὲ νέφη πυλὼν
Οὐρανοῖ, βαρὺ κτλ. cui correctioni fundamentum detractum est Ana-
creontis testimonio ad v. 188 revocato, Hartung partim meis emenda-
lionibus usus seripsit νεφέλαι δ᾽ ὕδει βρίϑονται, zx δ᾽ ἄγριοι χειμῶ-
veg παταγοῦσιν, quod Graece dici non potest. Blass Eustathii παταγοῦσι
profert, neque versus supplendi periculum fecit. — V. 1. Ποσιδηϊών
Fischer alii, legebatur Ποσειδηϊών.

Fr. 7. Schol Hom. ll. y 219: ἡ διπλῆ πρὸς τὸ ἀστεμφές. ὅτι τὸ
dusrexírqtov: ὁ γὰρ ἀνακρέων" có γὰρ κτλ. — ἧς, fort. εἷς.

Fr. 8. Strabo [Π|Ί1δ1: Ὑπολάβοι δ᾽ ἄν τις ἐκ τῆς πολλῆς εὐδαιμο-
νέας καὶ μακραίωνας ὀνομασϑῆναι τοὺς ἐνθάδε ἀνθρώπους καὶ μάλιστα
τοὺς ἡγεμόνας, καὶ διὰ τοῦτο ἀνακρέοντα μὲν οὕτως εἰπεῖν" Eyo
τ᾽ ἂν οὔτ᾽ wrÀ. Resp. Plin. N. H. VII 154: ,,Anacreon poeta .Argan-
thonio Tariessiorum regi CL (cod. Dalec. CIV, Augustin. de Civ. Dei
XV 12 CLII) tribuit annos, Cinyrae Cypriorum X annis amplius, Aegi-