246 |, POETAE MELICI. 96. [89.] VU uU Vu UAI Box CQ -ὧοὐἵοο...--. (Τάχα κέν τις ἀνὴρ) Ἔριδος ποτὶ μάργον ἐῶν i ἀντία δῆριν ἐμοὶ κορύσσοι. 21. -“ωυνωαΝννν.- - τον UNE Οὐκ ἔστιν ἀποφϑιμένοις ξωᾶς ἔτι φάρμακον εὑρεῖν. 38 [di] - »u-lfcwu-wuu-wu- . Ποτᾶται δ᾽ ἐν ἀλλοτρίῳ χάξει. Astii ed. desiderantur) significat deorum iudicio, sed fortasse scriben- dum περὶ ϑεοὶς (de hae accusativi forma dixi ad Pind. p. 153), atque περὶ ϑεοὺς iam Kuster commendavit; certe Plato interpretatur εἰς ϑεοὺς ἁμαρτών, et Synesius substituit περὶ ϑεὸν (duo libri παρὰ .); sed qui perpetrat, quae diis improbantur, in deos peccat, itaque nibil novandum duco. Hartung θεοῖσιν requirit. — V. 2. ἀμβλακὼν 9LAIIGT apud Plat, ceteri omnes ἀμπλακὼν. — τιμὰν, 31 ap. Plat. τιμᾶν. --- ἀμείψω, Suid. tertio loco ἀμεέψῃ. Fr. 26. Porphyr. in Ptolem, Harmon. in Vallis. Opp. T. III p. 285: Ταχέως γὰρ ἄν τις τῶν ἀπείρων μὲν μουσικῆς καὶ τῶν τοιούτων ϑεωρη- μάτων, ἃ νῦν ψηλαφῶμεν ἡμεῖς, ἐν δὲ τοῖς σοφιστικοὶς λόγοις καλιν- δουμένων Ἔριδος ποτὲ μ. νυ στ., φησίν που Ἴβυκος, ἀντία δῆριν ἐνίοις (ita Stephanus) x09 $6601. Redintegravi fr. adiectis verbis τάχα κέν τις ἀνήρ, et ποτὶ scripsi Stephanum, ἐμοὶ Nauckium secutus.. m Y. 1. Ἔριδος, Nauck citra necessitatem ἔριδας, Hartung ἔοι δ᾽ ὅς ποτὲ μαργὸν edidit. — V.9. Codd. ME νενοοινορύσσοι, Dé ἐνιοικορύσσοι͵ Gud. δηρὲ νενόοι νορύσσοι, unde ὄνῳ κορύσσοι Schneidewin, ἂν ὃς κο- ούσσοι Lobeck tentaverunt. Fr.?7. Chrysippus περὶ ἀποφατ. 9.14: Εἰ ἁ ἀντίκειται ἀξίωμα κατα- φατικὸν τῷ Οὐκ ἔστιν κτῖ. "Ιβυκὸς ὃ ποιητὴς οὕτως ἀπεφαίνετο" οὐκ ἔστιν κτλ. et quater repetit, ubi primo loco cod. ἔτε φϑιμένοις, sed supra ἀπο scriptum. Fr. 28. Sehol. Aristoph. Av. 192: Xdove ἀντὶ τοῦ ἀέρος νῦν, ὡς Ἴβυκος, ποτᾶται δὲ ἐν w:À. Eadem Suidas v. Χάος, ubi A πωτᾶται. Sed ἀλλοτρίῳ videtur temere ex Aristophanis loco ortum, poeta scri- pserat opinor: Πωτᾶται δ᾽ ἐν ἀπείρῳ χάει. Sed potuit poeta de Amore dicere ἐν πατρέῳ χάει, si revera cum Hesiodo Amoris origines ad Chaos rettulit (vid. fr. 31). Ruhnken non diversum censet locum a Bacchylidis versu ap. Schol. Hesiod. "l'heog. 116 (fr. 47), qui sane simillimus est. *