238 , POETAE MELICI.

5. [4]
^uUUL.-.-UuL-uMW
᾿Ξ 0x ΡΣ: *
£XUU.VVUL-.uuUu-uu
τυνυ -.vyvy-.-fXuuvu-uu.-uu.-M
Εὐρύαλε, γλαυκέων Χαρίτων ϑάλος.
* * * * * *

καλλικόμων μελέδημα, Gb μὲν Κύπρις
& v ἀγανοβλέφαρος Πειϑὼ ῥοδέοισιν ἐν ἄνϑεσι ϑρέψαν.

6. [11

GTC a eem eS CUTS

νυν ψω -νψ νυ
Μύρτα τε καὶ ἴα καὶ ἑλίχρυσος,
μᾶλά τε καὶ δόδα καὶ τέρεινα δάφνα.

9. [8À. cor^ co 5 8000
MR VL Lua VEL U VLLL VIENNE ..

Τᾶμος ἄνπνος κλυτὸς ὄρϑρος ἐγείρησιν ἀηδόνας.

Fr. 5. Athen. XHI 564 F: Ὁ δὲ τοῦ Κυϑηρίου Φιλοξένον Κύκλωψ
ἐρῶν τῆς Γαλατείας καὶ ἐπαινῶν αὐτῆς τὸ καλλος, προμαντευύόμενος
τὴν τύφλωσιν, πάντα μᾶλλον αὐτῆς ἐπαινεὶ ἢ τῶν ὀφθαλμῶν μνημο-
ψεύει λέγων ὧδε' Ὦ καλλιπρόσωπε, χρυσεοβόστρυχξ Γαλάτεια, χαριτό-
gove καλλος ἐρώτων. Τυφλὸς ὁ ἔπαινος καὶ κατ᾽ οὐδὲν ὑμοιὸς τῷ
Ἰβυκεέῳ ἐκείνῳ" ἘΕὐρύαλε κτλ, Cf. Eustath. p. 1558, 17. — V. i.
γλαυκέων, Tacobs γλυκέων, Schneidewin γλυκεᾶν, Hecker γλυκερόν. —
ϑάλος ABC, ϑαάλλος PVL, ϑάλαμος Eust. Deinde coni. Bothe καλλέκο-
pov μελέδημα, Iacobs καλλικόμων μελέδημ᾽ Ἐρώτων, Boissonade μελέ-
δημὰ νεανίδων probante Schoemanno, Hartung Εὐρύαλε, γλαυκόφϑαλ-
μον ϑάλος, ὦ Χαρίτων καλλικόμων μελέδημα, Heeker καλλικόμων Μου-
σῶν μελέδημα, sed potius post hune versum alius excidit, quod vel
metrum arguit, velut:

«Εὐρύαλε, γλαυκέων “Χαρίτων φά o6,
46vióyov Μοισᾶν ϑάλος, Ὡρᾶν.

— V. 8. B πενϑωδωρέοισιν. — ἐν om. C Eust.
Fr. 6. Athen. XV 681A: Kol Ἴβυκος (μνημονεύει τοῦ ἑλιχρύσον)"
Μύρτα τε καὶ ἴα wzà. — V. 2. τέρεινα Canter, vulgo τέρινα.
Fr. 1. Herodian. περὶ σχημ. 60, 24: τὸ δὲ (σχῆμα) Ἰβύκειον καὶ
λέξεως καὶ συντάξεώς ἐστιν, γίνεται δὲ ἐν τοῖς ὑποτακτικοῖς τρίτοις
προσώποις τῶν ῥημάτων κατὰ πρόσϑεσιν τῆς σι συλλαβῆς. 2. καλεῖται
δὲ Ἰβύκειον, οὐχ ὅτι Ἴβυκος πρῶτος ἐχρήσατο" δέδεικται (ser. λέλεκ-
ταῦ “γὰρ καὶ παρ᾽ Ὁμήρῳ πρότερον᾽ ἀλλ᾽ ἐπεὶ πολὺ καὶ κατακορὲς παρ᾿
αὐτῷ. Καὶ γὰρ γλαυκώπιδα ... καὶ δι᾿ ἑτέρων" T&puog (À ταμὸς)
"ri. ἀντὶ τοῦ ἐγείρῃ. — Τᾶμος haud dubie vitium contraxit, sed in-
certum utrum ὦμος sive ὁπᾶμος (vit. Arat. 568), an T&uÓs δ᾽ Ow
sit seribendum, nam non solum ipsa sententia arguit hypotacticum
esse incisum, sed etiam ἐγείρησιν (ita enim scribendum, iota furtivo
detracto, vid. ad fr. 9) manifesto coniunctivus est modus sive praesen-