STESICHORUS, 231

Ἡσίοδος δέ, φασί. καὶ Στησίχορος διχῶς αὐτὸ προάγει. οὐ γὰρ
μόνον τρισυλλάβως Ὀϊλεύς. ἀλλὰ καὶ δισυλλάβως ᾿Ιλεύς. Cf. idem
1018, ὅ8.

. 85. [96.]

Schol. Hom. Il. p 575: "Eme xev ὑλαγμὸν ἀκούσῃ᾽ Jolavepyoc
φησί τινας γράφειν xvvvleyuov. οὕτω καὶ Ζηνόδοτος᾽ καὶ Στησί-
χορὸς δὲ ἔοικεν οὕτως ἀνεγνωκέναι, φησὶ γοῦν ἀπειρεσίοιο κυν-
υλαγμοῖο. Eust. 1251, 61: ἀπειρεσίου κυνυλαγμοῦ. Fortasse
ἀπειρεσίῳ κυνυλαγμῷ scribendum, quod videtur poeta in Ge-
ryoneide dixisse. Apud Homerum autem xvvvieyuóg dudum opor-
iebat restitui, nisi grammatiei nostri optimas quasque lectiones
fastidiose spernerent.

86. [91.]
Eust. 524, 28: Kol yàg λεύκιππος λέγεται παρὰ Στησιχόρῳ
ἐπιθετικῶς. Cf. Ibye. fr. 16 v. 1.
81. [85.]

Choerob. I 82 (Bekk. An. III 18397): Μεσόνυξ᾽ μεσόνυχος;
εἷς τῶν ἑπτὰ πλανητῶν παρὰ τοῖς Πυϑαγορείοις ὀνομάζεται" μέμνη-
ται Στησίχορος. si recte se habet poetae nomen, quamquam Ste-
siehori auctoritas fortasse tantum ad ipsum vocabulum testifican-
dum adhibita fuit. Repetit Choerob. 83: μεσόννυξ, μεσόννυχος;
εἷς τῶν πλανητῶν. m

88. [86.] 995

Schol. Apoll. Rhod. IV 973: Ὀρεέχαλκος εἶδος iid :-
prpoveins καὶ Στησίχορος καὶ Βακχυλίδης.
89. [88.]
Phot. 412, 21: Πέποσχα, “Ὠωριέων τινὲς τούτῳ κέχρηνται,
ὧν καὶ Στησίχορός ἔστιν.
90. [10.]
Strabo VIII 356: Στησίχορον δὲ καλεῖν πόλιν τὴν χώραν
Πίσαν λεγομένην, ὡς ὃ ποιητὴς τὴν “έσβον Μάκαρος moAw.
91. [90.]

Sehol. Arist, Av. 1309: Πηνέλοψ νήττῃ μέν ἐστιν Opotov,
περιστερᾶς δὲ μέγεϑος᾽ μέμνηται δὲ αὐτοῦ Στησίχορος xol Ἴβυκος.