STESICHORUS. . 229

. 13. (53.]

Plin. Hist. Nat. Il 12, 54: ,Misera hominum mente ... in
defectibus scelera aut mortem aliquam siderum pavente, quo in
metu fuisse Stesichori et Pindari vatum sublimia ora palam est
deliquio solis.^ Adde Plutarch. de fac. in orbe lunae c. 19: εἰ δὲ
μή, Θέων ἡμῖν οὗτος τὸν Μίμνερμον ἐπάξει xol τὸν Κυδίαν καὶ
τὸν ᾿Αρχίλοχον, πρὸς δὲ τούτοις Στησίχορον καὶ τὸν Πίνδαρον ἐν
ταῖς ἐκλείψεσιν ὀλοφυφομένους τὸν φανερώτατον κλεπτόμενον καὶ
μέσῳ ἄματι νύκτα γινομένην καὶ τὴν ἀκτῖνα τοῦ ἡλίου σκότους
ἀτραπὸν φάσκοντας. Ex Stesichoro fort. sunt verba μέσῳ ματι
νύκτα γινομένην. quamquam etiam ad Cydiam referri possunt.

14.

Etymol. Vindob. cod. CLVIII: τος" ὄνομα παρὰ Στησιχόρῳ.
Fuit fortasse nomen canis (Mutus).

15. (pl

Ptolem. Hephaest. c. 120: Περὶ δὲ τῶν παρὰ Στησιχόφῳ
ξητουμένων ἀκεσταλίων ὀρνίϑων. ubi Roulez ἀλκυόνων ὀρν.
tentavit.

16.

Cram. An. Ox. I 205, 11: Ἰάπτω, παρὰ τὸ ἔπτω, ἐξ οὗ καὶ
τό Μέγα δ᾽ ἔψαο λαὸν ᾿Αχαιῶν. "Aviyalov παῖδα ἔφη ὃ Στη-
σίχορος. Cf. ib. 869, 19: ὡς δὲ παρὰ τὸ ἔξω ἴξαλος. ἰξάλου αἰγός;
κονίσω κονίσαλος, οὕτω καὶ ἔψω ἔψαλος, ἀφ᾽ οὗ παρὰ Στησιχόρῳ
ἀνέψαλον παῖδα τὸν ἀβλαβῆ. quod testimonium satis tuetur scriptu-
ram ἀνέψαλον, quod alias ἀνέψαλλον vel &vípevov scribitur, vid.
Etym. M. p. 110, 46: ᾿Αἀνίψαλλον (vun ἀνίψανον, quemad-
modum etiam Hesychius) τὸν ἀβλαβῆ. . .. ἀδιάφϑορον, of δὲ
ἡλικίας τάξιν.

11. [83.]
Athen. V 180 E: Καλεῖ δὲ Στησίχορος μὲν τὴν Μοῦσαν ἀρ-
χεσίμολπον. Cf. Eust. 1480, 22.
"78.

Etym. Gud. 89, 31: "4rsgmvoc' οὕτως ὁ ἄγρυπνος παρὰ
“Ῥηγίνοις. ὡς καὶ παρὰ ᾿Ιβύκῳ καὶ Στησιχόρῳ. Cf. Cram, An. Par
IV 61, 22, Eüym. M. 163, 8 not.

993