228 ; POETAE MELICI. Ἡσιόδου εἶναι τὸ ποίημα (Scutum). Fort. in Cycno Stesichorus memoravit. 68. [11.] Pausan. IX 2, 3: Στησίχορος δὲ ὃ '"Iusociog ἔγραψεν ἐλάφου περιβαλεῖν δέρμα ᾿Ακταίωνι τὴν ϑεόν, παρασκευάζουσάν of τὸν ἐκ τῶν κυνῶν Ouverov, ἵνα δὴ μὴ γυναῖκα Σεμέλην λάβοι. Fabulam hane peculiari carmine, quod "4xroíev vel ᾿Ακταιωνίς inseriptum, poeta persecutus videtur; cf. fr. Adespot. 39 et quae ibi adnotavi. 69. [29.] "Tzeiz. ad Lycophr. 266: Στησίχορος γὰρ καὶ Εὐφορίων καὶ "AMÉavógoc 0 Αἰτωλὸς ποιητής φασι τὸν Ἕκτορα υἱὸν εἶναι ᾿4πόλ- λωνος. Eadem Schol Lycophr. a Bachmanno et nuper ἃ Kinkelio editus et Schol. Hom. 1]. o 259. 10. [22.] Plutarch. de Sollert. Anim. e. 36: Ἢ δὲ Ὀδυσσέως ἀσπὶς ὅτι piv ἐπίσημον εἶχε δελφῖνα καὶ Στησίχορος ἱστόρηκεν. Cf. Tzetz. ad . Lyeophr. 658: Ζελφινόσημον. Στησίχορός φησιν Ὀδυσσέα ἐπὶ τῆς ἀσπίδος φέρειν δελφῖνος τύπον καὶ Εὐφορίων ὁμοίως τούτῳ συμ- φϑέγγεται, quae descripta sunt ex vet. schol nuper edito. Per- tinet fort. ad Ἰλίου πέρσιν. Tem Philodem. de Mus. col. XX, ubi dieit improbabile esse a Thaleta et Terpandro Lacedaemoniorum dissidia composita esse: τοὺς ἐ(πὶ τῶν) ἀγώνων ἔίτ)ερπεν ὁ Τέρ(παν)δρος" τοὺς δὲ “άκωνας ἀ(π)ευϑεῖν προα(ι)ρουμένους (τῷ) μαντείῳ κα(}) (λ)όγῳ δ᾽ ἴσω(ς) προαχϑέν(τ)α(ς) ἀποτεϑεῖσϑαι τὴν στάσιν᾽ ἀλλὰ μὴν καὶ τὸ μὲν κα(τὰ) Στησίχορ(ο)ν οὐκ ἀκρι(βῶς) ἱστο(ρεϊ)τ(αι). τ(ὸ δὲ) Π(ω)νδ(α)- θειον, εἰ τῆς διχ(ον)οίας ἔπεισεν, οὐκ οἴδαμεν. Stesichori memoria utrum ad Thaletam solum, an simul ad Terpandrum pertinent, incertum. Cf. quae dixi ad Pindari fr. 268. 12. [25.] Sehol. Il. p 92: Διόνυσος Ἥφαιστον γενόμενον ἐν Νάξῳ μιᾷ τῶν Κυκλάδων ξενίσας ἔλαβε παρ᾽ αὐτοῦ δῶρον χρύσεον ἀμφορέα᾽ διωχϑεὶς δὲ ὕστερον ὑπὸ “υκούργου καὶ καταφυγὼν εἰς ϑάλασσαν φιλοφρόνως αὐτὸν ὑποδεξαμένης Θέτιδος ἔδωκεν αὐτῇ τὸν Ἥφαι- στότευκτον ἀμφορέα᾽ ἡ δὲ τῷ παιδὶ ἐχαρίσατο, ὅπως μετὰ ϑάνατον ἐν αὐτῷ αὐτοῦ ἀποτεϑῇ τὰ ὀστᾶ. “Ἰστορεῖ Στησίχορος.