STESICHORUS. 293

XV. EE AAHA9N EIA9N.
45. [18.]

Bv. A Vae x oU -»Ὸ

“Ιεὔρ᾽ ἄγε Καλλιόπεια λίγεια.
40. 988

E
-V-vVuu-urluVv

Μέτειμι δ᾽ ἐφ᾽ ἕτερον προοίμιον.

41.
Μάτας εἰπών.

48. [111

εξ NRW EM

Αὐτόν Gs Πυλαμάχε πρῶτον.

ἐρῶντα αὐτῆς ἅρματι εἷς ,Κόρινϑον ἐξορμῆσαι παρ᾽ αὐτήν" ὅ τε τύραν-
vog κτείνας ἀμφοτέρους ἅρματι ἀποπέμπει τὰ σώματα, μεταγνοὺς δ᾽
ἀνακαλεῖ καὶ ϑάπτει. At Paus. VII 5, 13 δὰ Ionicam Samon refert:
Σαμίοις δὲ κατὰ τὴν ὁδὸν τὴν ἐς τὸ Ἡραῖον, τὸ Ῥαδίνης καὶ Δεον-
τέχου μνῆμά ἐστι, xal τοὶς ὑπὸ ἔρωτος ἀνιωμένοις εὔχεσθαι a9 -
ἕστηκεν ἰοῦσιν ἐπὶ τὸ μνῆμα. — V. 1. Μοῦσα non ausus sum mutare,
vid. fr. 35. — λέγει᾽, codd. λιγεῖα, sed cf. Lehrs Quaest. Ep. 169. — ἐρα-
τωνύμου scripsi, legebatur ἐρατῶν ὕμνους, quamquam possunt etiam
alia tentari, velut Ἐρατοὶ, vouovc, et νόμους iam Heyne proposuit.
Meineke scripsit Ἐρατώ, γόμους, Ahrens ἀοιδὰς ἐρατωνύμους et deinde
᾿Ἐφατώ, φεγγομένᾳ λύρᾳ.

Fr. 45. Eustath. Il. 10, 1: Οὐ μόνον γὰρ Ἡσίοδος ἐκ τῆς τῶν Mov-
σῶν ἐπικλήσεως ἄρχεται... Στησίχορος δὲ τὸ κύριον ἐκφωνεῖ ἐν
TO: Δεῦρ᾽ wt. Fortasse exordium Ἰλίου πέρσιδος.

Fr. 46. Aristid. lI 572: Méveun δ᾽ ἐφ᾽ ἕτερον προοίμιον κατὰ
ΖΣτησίχορον" σκιαμαχεῖν μὲν οὖν πῶς οἵδ᾽ ὅτι δεῖ" πρὸς οὺς γὰρ ,elen-
σεται τὰ λεγόμενα, οὐχ ἥκουσιν, ὥστε συμβαίνει & ἅμα μὲν σχεδὸν ὥσπερ
ἂν εἰς μάτην γίγνεσθαι τοὺς λόγους, ἅμα δ᾽ εἶναι σαφέστατον,
ὡς ὀρϑώς καὶ προσηκόντως εἰρήσονται. αὐτόϑεν γάφ mov φι νερόν, {τι
οὐ τὸ ἡμέτερον αἴτιον οὔτε νῦν οἵτε ἄλλοτε πώποτε σὺν olg εἰπεῖν͵
ἀλλ᾽ ἡ τούτων περὶ πάντα συνήϑης ῥαϑυμία. ubi ex Stesichoro etiam
εἰς μάτην γίγνεσθαι τοὺς λόγους petitum videtur, cf. fr. 47. Fortasse
haec duo fragmenta Palinodiae adscribenda, in quo carmine poetam
se simul ab aemulorum criminationibus defendisse non est improbabile.

Fr. 47. Zonar. 1338: Μάτην, ἀντὶ τοῦ ματαίως" ἀπὸ τοῦ θηλυκοῦ
εἰς ἐπίρρημα᾽ Στησίχορος" μάτας εἰπών. Adde Catal. cod. Nan. 490.
Et. Flor. Miller Misc. 219 μάτας εἶπεν, unde Nauck sízov Stesichoro
nbiudicat. 4 yrici poetae haud dubie est, quod exhibet Hesyceh.: τας
κελαδεῖν' μάταια εἰπεὶν ἢ ἠχεῖν: quam glossam referunt ad Eurip.
Troad. 120, mihi Euripides haee eadem ex antiquo poeta videtur
fiscivisse.

Fr. 48. Athen. IV 154 F: Ὁπότε δὲ παροξύνεται, τὸ μάχεσϑαι
ῥῆμα περιέχει" ὡς ἐν τῷ πυγμάχος, ναυμάχος" Αὐτόν κτλ. παρὰ Στη-
σιχόρῳ. ubi πυλαμάχε AB, πυλομάχε P, πυγμάχε VL. Schol. Il. ε 31: