STESICHORUS. - 215

Οὕνεκα Τυνδάρεος
ῥέζων ποτὲ πᾶσι ϑεοῖς μούνας λάϑετ᾽ ἠπιοδώρω 98ὅ

Postea Stesichorus, ut sarciret iniuriam, qua affecisse quamvis in-
vitus videbatur Helenam , seripsit Παλινῳδίαν. Klein aliique Palino-
diam earmen non diversum censent ab eo, quod ᾿Ελένα inseriptum fuit,
quibus non debebam suffragari. Secernit ab Helena Palinodiam praeter
alios Lehrs Aufs. 28 seq., "sed quod Palinodiae consilium illustraturus
l'indari exemplo utitur, non vidit se plane disparia componere. Palin-
odium peeuliare fuisse carmen satis superque festificantur Plato, lso-
erates, alii, et Isoerates quidem planissime segregat a priore carmine
(ἡ ὠδή, i. e. Ελένα), quod τὴν ἔμπροσθεν ὠδήν Maximus Tyrius, τὸν
πρότερον λόγον appellat Philostratus, vicissim Dio Chrys. Palinodiam
τὴν ὕστερον ὠδήν dieit: item proletariis seriptoribus, velut Suidae et
Sehol. Aristid., illud ψόγος Ἑλένης, hoc ἐγκώμιον (ἔπαινος) Ἑλένης dici-
tur. Grammatici veteres, qui Stesichori carmina recensuerunt, compo-
suerunt ut par est utrumque carmen, ui Helena esset prior liber (τὸ
πρῶτον τῆς Ἑλένης fr. 31), Palinodia posterior.

Quod Stesichorus, ut Helenam ab infamia liberaret, simulacrum
tantum heroinae ἃ Paride Troiam abductum esse fabulatus est, fortasse
hie quoque Hesiodum auctorem sequitur, siquidem vera tradit sehol.
Lyeophr. 882: πρῶτος Ἡσίοδος περὶ (sive παρὰ) τῆς Ἑλένης τὸ εἴδωλον
παρήγαγε, ubi seribendum videtur 'Ho/oóog περιόδῳ γῆς i. e. tertio
libro Catalogi, οἵ, Strabo VII 203: quo amplissimo 'thesauro fabularis
memoriae multum usus est Stesichorus. Alii alter corrigunt, velut
Geel περὲ τῆς 'Ἑλένης λέγων, Bücheler zegi delendum censet, denique
Muarksehetfel, cui alii assensi sunt, Hesiodi nomini substituit Stesicho-
reum, quae coniectura in promptu est, praesertim cum schol. Lyc.
Mesiodo adiunxerit Herodotum Stesichori nomen reticens.

Quae de Stesiehori oeulorum lumine amisso et reciperato tradita
sunt, magis magisque amplificata ei exornata esse constat: unus Pto-
lemaeus Heph. ap. Photium Bibl. CXC p. 149 B ed. Bekk. ficta haec
ommino contendit, ipse nova et incredibilia commentus: ᾿ἀρχέλαος δὲ
ὁ Κύπριος Στησιχόρου φησὶ τοῦ ποιητοῦ Ἑλένην Ἱμεραίαν ἐρωμένην
γενέσθαι, Μικύϑου ϑυγατέρα᾽ ἀποστᾶσαν δὲ Στησιχόρου καὶ πρὸς Βού-
παλὸν πορευϑεῖσαν ἀμυνόμενον τῆς ὑπεροψίας τὸν ποιητὴν γράψαι, ὡς
(hoe add. A, vulgo deest) ᾿Ἑλένη ἑκοῦσα ἀπῆρε" ψευδὴ δὲ τὸν περὶ
πηρώσεως εἶναι λόγον. ubi cum vocula ὡς excidisset, visus est nebulo
iste versiculum Stesichori testimonii loco adseribere vel potius finxisse,
verum ab hoe quidem crimine liberandus; nam nihil aliud quam sum-
mam Helenae Stesichoreae tribus his verbis comprehendit. Nostra
memoria plerique fidem denegant anilibus ut opinantur fabulis de cae-
citatis periculo, quod feliciter evaserit poeta: mihi secus videtur: eadem
fere expertus postea alius poeta, cui Thormod nomen, ubi somnio mo-
nitus contumeliam qua [slandieam virginem affecerat resarcivit, ocu-
lorum usum denuo nactus: cf. Weinhold Altnord. Leben 340.

Fr. 26. Schol. Eurip. Orest. 249: Στησίχορός φησιν, ὡς ϑύων τοῖς
ϑεοῖς Τυνδάρεως ᾿ἀφροδέτης ἐπελάϑετο" διὸ ὀργισϑεῖσαν τὴν ϑεὸν διγά-
Movg τὲ καὶ τριγάμους καὶ λειψάνδρους αὐτοῦ τὰς ϑυγατέρας ἐποίησεν"

ἔχει δὲ ἡ χρῆσις οὕτως (om, My οὔνεκα κτλ. — V. 1. Τυνδάρεος
Schneidewin, legebatur Τυνδάρεως, contra Cobet nuper apud Home-
rum Τυνδάρεω pro Τυνδαρέου revocandum censuit. — V. 2. ποτὲ πᾶσι

scripsi, sive o8" meos malis, πᾶσι M, ἅπασι ABI, sed ΑΒΜ pro
οὔνεκα exhibent οὔνεκά ποτε, haec scriptura usus bie ποτὲ inserui.
Schoemann ἅμα πᾶσι scripsit. — μούνας scripsi, ἃ μόνας, ΒΝ] μιᾶς.