219 ᾿ POETAE MELICI.

IX. IAIOT IIEPZIX. | -
*18. [94.]
eL X WW LR UNML uH wu

ἴικτειρε γὰρ αὐτὸν ὕδωρ αἰεὶ φορέοντα Ζιὸς κούρα βα-
σιλεῦσιν.

19. [28.]
Pausan. X 27, 2: Εἰς δὲ Ἑκάβην Στησίχορος ἐν Ἰλίου πέρ-
σιδι ἐποίησεν, ἐς Λυκίαν ὑπὸ ᾿ἀπόλλωνος αὐτὴν κομισϑῆναι.

IX. IAIOT IIEPXIZ. Hoc carmen veri Dio Chrysost, Or. II
33: Στησιχόρου δὲ καὶ Πινδάρου ἐπεμνήσϑη, τοῦ aiv ὅτι μιμητὴς Ὁμή-
ρου γενέσθαι δοκεῖ καὶ τὴν ἄλωσιν οὐκ ἀναξίως ἐ ἐποίησε τῆς Τροίας κτλ.
— Qui tabulam lliaeam confecit, in Troiae excidio se Stesichorum se-
eutum esse profitetur: L47OT ΠΈΡΣΙΣ ΚΑΤᾺ ΣΤΗΣΙΧΟΡΟΝ, neque
est, cur fidem abrogemus artifiei, qui Stesichori quam cyclieorum poe-
tarum maluit vestigia premere, quandoquidem Himeraeus poeta Áeneam
ex Troiae incendio servatum Italiae oram petere fecit, hinc in tabula
est Αἰνείας σὺν τοῖς ἰδίοις ἀπαίρων εἰς τὴν Ἑσπερίαν: nam Stesicho-
rum hoe Aeneae iter testifioatum esse, fidem omnino facit artifieis
professio, quamvis alii auctores desint. Sed in singulis rebus qua fide
Stesichorl vestigia secutus sit artifex, non satis est compertum: licuit
enim illi ex aliis poetis addere quae praetermiserat melicus, vel negli-
gere, quae Stesichorus enarraverat. "Viv armatus mulierem gladio
petens prope Veneris fanum ut interpretes tabulae putant Menelaus
est, fugientem Helenam persecutus, ut poenas repetat: satis illi qui-
dem probabiliter, quamvis nomina non sint adscripta: iam in antiquis-
simo artis monumento in Cypseli area visebatur, ut Pausan. V 18,3 refert:
“Μενέλαος ϑώρακά [73 ἐνδεδυκὼς καὶ ἔχων ξίφος ἔπεισιν Ἑλένην ἀπο-
Ἀτεῖναι δῆλα ὡς ἁλισκομένης Ἰλίου, idque facinus narravit Lesches et
postea Ibycus, non Stesichorus, qui "finxit Achivos ultionis cupidos lapi-
des in Helenam coniicere, vid, Ír. 25; plane autem incredibile Stesi-
chorum ita exaggeravisse, ut Helena bis gravissimum discrimen effu-
geret, neque licet hoc perfugio uti, Stesichorum Menelai ultionem in
lii excidio, Achivorum iram in Nostis enarravisse, nam schol. Eurip.
Orest. (vide fr. 25) dilueide testatur hunc poetam Menelai impetum
silentio praetermississe neque Leschae exemplum secutum esse, —
Dixerunt de necessitudine, quae inter Stesichori carmen et tabulam
Tliaeam intercedat, Welcker Opusc. I 180 seq. et in Annal. Inst. Arch.
I 233 seq. (alte Denkm. II 190 seq.) et O. Jahn Griech. Bilderchroniken
82seq., qui quidem artificem quod professus est religiose exsecutum
esse censent, alii seorsim sentiunt, velut Preller, Nissen, Fricke (vid.
Michaelis in adnot. ad Iahnii librum p. 38), adde etiam Schreiber in
Herm. X 305 seq.

Fr. 18. Athen. X 456F: Avexouifovrog δ᾽ αὐτοῖς τὸ ὕδωρ ὄνου,
ὃν ἐκάλουν Ἐπειόν, διὰ τὸ μυϑολογεῖσθαι τοῦτο δρᾶν ἐκεῖνον καὶ
ἀναγεγράφϑαι ἐν τῷ τοῦ ᾿ἡπόλλωνος ἱερῷ τὸν Τρωϊκὸν μῦϑον, ἐν à ὁ
᾿Επειὸς ὑδροφορεῖ τοῖς ᾿Ἰτρείδαις, ὡς καὶ Στησίχορός φησιν" Ὦμιτειρε
xtÀ. Of. Eust. 1828, 57, ubi δ᾽ αὐτὸν et “ιὸς κούροις legitur. — αἰεί,
vulgo ἀεί,