206 : . POETAE MELICI.

9. 121]
δων..--«ψ.νυ
δωψινν..υν.-υ
Σασαμίδας χόνδρον ve καὶ ἐγκρίδας, | 975

ἄλλα τε πέμματα καὶ μέλι χλωρόν.

8. [8]

Θρώσχων μὲν γάρ v' ᾿ἀμφιάραος, ἄκοντι δὲ νίκασεν Με-
λέαγρος.

Miller Misc. 199, ubi glossam Αύλλαρος exeipiunt Ανλένδει, Κυλιν-
δήϑρα, Κυλίω et ᾿Κυλινδόμενος περὶ χαλκῷ κυλιόμενος κτλ. quae glossa
deseripta est ex Schol. Hom. 1]. 6 86. — V. 1 Blomfield restituit, alii
aliter haec conformaverunt. Pro Φλόγεον fortasse Φλογέον seriben-
dum, cf. Quint. Smyrn. VIII 241, de Martis equis: φόρεον δέ μιν ἐς
μόϑον ἵπποι Αἴϑων καὶ Φλόγιος, ᾿ζόναβος δ᾽ ἐπὶ τοῖσι Φόβος τε. Nomen
appellativum est qióysog eb φλόγειος (hoc grammatici testantur), pro-
prium Φλογίος, quod vulgo proparoxytonon fertur, sed paenultimam
acuendam esse praecipiunt grammatici. — V. 2. Ξάνϑον restituit Hem-
sterhuys, quod plane firmant grammaticorum testimonia, cf. Prob. in
Virg. Georg. I 12: ,Et ideirco etiam poetae tradunt ab eo (Neptuno)
equum donatum Adrasto Ariona, et lunoni Xanthum et Cyllarum, quos
illa dederit Castori et Polluei* idem ad Georg. III 89: ,,Pollux autem
et Castor Lacedaemone maii sunt, qui existimantur equos accepisse à
Iunone muneris nomine, Ξάνϑον καὶ Κύλλαρον, quos ei Neptunus dona-
verat.4 .. Adde Philargyr. ad Georg. III 89 et '"'ertullian, de Spectac.
c. 9. Cf. etiam Aleman. fr. 12.

Fr. 2. Athen. Iv 172D: Πεμμάτων δὲ πρῶτόν φησι μνημονεῦσαι
Πανύασιν Σέλευκος, ἐν οἷς περὶ τῆς παρ᾽ “Αἰγυπτίοις ἀνϑρωποϑυσίας ,
διηγεῖται, πολλὰ μὲν ἐπιϑεῖναι λέγων πέμματα, πολλὰς δὲ νοσσάδας
ὄρνεις, προτέρου Στησιχόρου ij Ἰβύκου ἐν ἌἌϑλοις ἐπιγραφομέ-
votg εἰρηκότος φέρεσϑαν (sic B recte, nam haec Athenaei sunt verba,
vulgo φέρεσϑε) τῇ παρϑένῳ Ode: Σασαμίδας κεῖ. lta recte Casau-
bonus, nisi cuod σησαμίδας scripsit, A δορὰς ἀσαμίδας, BPV δώρας
(δωρὰς) ἀσαμίδας, L δῶρ᾽ ἀσαμίδας. Kleine poetae verba esse ratus
Φέρεσϑε τὰ παρϑενόδωρα coniecit. Meineke: φέρεσϑέ τε παρϑένῳ
“Φῶρα σησαμίδας κτλ. Athenaeus rursus ex Stesichoro affert XI
645 E hos duos versus omisso tamen σασαμέδας. Fortasse hi quoque
versus copulandi, ut octameter fiat, quemadmodum fr. 1 v. 1 et fr. 8.

ΕΥ. 8. Athen. IV 172E: Ὅτι δὲ τὸ “ποίημα τοῦτο Στησιχόρου ἐστίν,
ἱκανώτατος μάρτυς Σιμωνίδης ὁ ποιητής, ὃς περὶ τοῦ “Μελεάγρου τὸν
λόγον ποιούμενός φησιν" Ὃς δουρὶ πάντας νέκασε νέους δινά-
ενταὰ βαλὼν Ἄναυρον ὕπερ πολυβότρυος ἐξ Ἰωλκοῦ" οὕτω
γὰρ Ὅμηρος ἠδὲ Στασέχορος ἄεισε λαοῖς. Ὁ γὰρ Στησίχορος
οὕτως εἴρηκεν ἐν τῷ προκειμένῳ ἄσματι τοῖς Ἄϑλοις" Θρώ-
6xov κτλ. — μὲν γάρ v scripsi, vulgo ui» γὰρ, Kleine μὲν ἄρ᾽ ana-
Ὡλὰ numero restituto. — νύιασεν M. L, »ικᾶς ἐμμεῖ. BPV. Har-
tung .... Θρώσκων uiv Augidoeog (Πάντας ἐκαίνυτ᾽), d». κτλ.